III SA/Łd 44/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Alberciak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 11 marca 2010 r. sprawy ze skargi S. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie uznania zażalenia na bezczynność organu z niezasadne postanawia: odrzucić skargę. S. R. w dniu [...] r. złożył w Starostwie Powiatowym w Z. wniosek o wyrejestrowanie dwóch skradzionych pojazdów ciężarowych marki J. o nr rej. [...] Z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych złożonego wniosku Starosta Powiatowy w Z. zawiadomieniem z dnia [...] r. poinformował stronę o pozostawieniu wniosku z dnia [...] r. bez rozpoznania. Pismem z dnia [...] r. strona zwróciła się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z "zażaleniem na procedurę prawną" w sprawie dotyczącej wniosku o wyrejestrowanie powyżej wymienionych pojazdów. Pismem z dnia [...] r. S. R. został wezwany do sprecyzowania zgłoszonego żądania poprzez wskazanie czy jego zamiarem było wniesienie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na zawiadomienie Starosty Powiatowego w Z. z dnia [...] r., czy też wniesienie zażalenia w trybie art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz.U. z 2000 r. Nr 98 poz. 10 71 ze zm.) – zwanej dalej Kpa, na niezałatwienie przez Starostę Powiatowego w Z. wniosku z dnia [...] r. W odpowiedzi na powyższe wezwanie S. R. oświadczył, iż pismo z dnia [...] r. stanowiło zażalenie na niezałatwienie przez Starostę Powiatowego w Z. jego wniosku z dnia [...] r., w terminie określonym w art. 35 Kpa. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. postanowieniem z dnia [...] uznało zażalenie S.R. za niezasadne. Na powyższe postanowienie S. R. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o jej odrzucenie. W ocenie Kolegium wniesienie skargi na powyżej powołane postanowienie jest niedopuszczalne. Postanowienie wydane na podstawie art. 37 § 1 Kpa nie rozstrzyga bowiem o istocie sprawy, a dotyczy jedynie poszczególnych kwestii wynikających w toku danego postępowania. Tego rodzaju postanowienia nie podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, albowiem jej wniesienie było niedopuszczalne. Zgodnie z treścią przepisu art. 3 § 2 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)- zwanej dalej p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Z powyżej powołanej regulacji wynika, iż zaskarżenie bezczynności organu administracji publicznej do sądu administracyjnego jest dopuszczalne tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest na mocy powołanych wyżej przepisów zaskarżenie decyzji , postanowień oraz innych aktów lub czynności. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł.wydane na podstawie art. 37 § 1 Kpa, wskutek wniesionego przez S. R. zażalenia na niezałatwienie przez Starostę Powiatowego w Z. jego wniosku z dnia [...]r., w terminie, o którym mowa w art. 35 Kpa. Stosownie do treści art. 37 § 1 Kpa na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 Kpa lub ustalonym w myśl art. 36 Kpa stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia . Organ ten uznając zażalenie za uzasadnione wyznacza dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienie sprawy w terminie, a w razie potrzeby także podjęcie środków zapobiegających naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości. W ocenie Sądu, celem instytucji zażalenia, o którym mowa w art. 37 § 1 Kpa jest likwidacja bezczynności organu administracyjnego w trybie administracyjnym. Wyczerpanie tego trybu przez osobę zainteresowaną stanowi nadto warunek formalny wystąpienia ze skargą do sądu administracyjnego na bezczynność organu pierwszej instancji. Wskazać należy również, że powołany przepis art. 37 Kpa nie określa formy rozstrzygnięcia tego zażalenia. Zgodnie z utrwalonym poglądem orzecznictwa sądów administracyjnych, jak również ze stanowiskiem doktryny, stanowisko organu wyższego stopnia wyrażone w trybie art. 37 § 1 Kpa przyjmuje formę incydentalnego postanowienia, na które nie służy zażalenie. Postanowienie to nie kończy postępowania w sprawie, jak również nie rozstrzyga sprawy co do istoty. Dotyczy jedynie poszczególnej kwestii danego postępowania administracyjnego. Postanowienie to nie jest również postanowieniem wydanym w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie oraz innym aktem lub czynnością organu dotyczącą przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa. Nie podlega zatem kognicji sądów administracyjnych, na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. Stąd niedopuszczalnym jest jego zaskarżenie do sądu administracyjnego. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. skargę odrzucił.