III SA/Łd 440/25

Dnia 29 sierpnia 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Dębowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 sierpnia 2025 roku sprawy ze skargi P. K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 25 kwietnia 2025 roku nr 1001-IUCKOD-2.4811.1399.2025.3 M500-2025-0090277 w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia sprzeciwu od wezwania do wniesienia opłaty dodatkowej za naruszenie obowiązku wniesienia opłaty za przejazd autostradą postanawia: odrzucić skargę. a.kr P. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z 25 kwietnia 2025 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia sprzeciwu od wezwania do wniesienia opłaty dodatkowej za naruszenie obowiązku wniesienia opłaty za przejazd autostradą. Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 26 czerwca 2025 r. skarżąca została wezwana, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwań pod rygorem odrzucenia skargi, do usunięcia braku formalnego skargi przez wskazanie swojego numeru PESEL oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. Przesyłka zawierająca wezwanie do wskazania numeru PESEL oraz odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, skierowana na adres skarżącej wskazany w skardze, po dwukrotnym awizowaniu przez doręczyciela 7 i 15 lipca 2025 r., została zwrócona 23 lipca 2025 r. do sądu z adnotacją "zwrot – nie podjęto w terminie". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Sąd administracyjny po wpłynięciu skargi, a przed jej merytorycznym rozpoznaniem, dokonuje oceny jej dopuszczalności, tj. bada z urzędu swoją właściwość rzeczową, miejscową i funkcjonalną. Bada także czy została ona wniesiona przez uprawniony podmiot, czy nastąpiło to w terminie, czy skarga spełnia określone warunki formalne, czy został uiszczona należna opłata. Stosownie do art. 57 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymogi formalne pism w postępowaniu sądowych określono w art. 46 p.p.s.a., stanowiącym w § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a., że każde pismo strony powinno zawierać, gdy jest pierwszym pismem w sprawie, numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Niezachowanie określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., bez względu na to, czy numer ten znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd (por. uchwałę NSA z 26 sierpnia 2023 r., II GPS 3/22). W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Postanowienie w tym przedmiocie może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braków formalnych obliguje sąd do odrzucenia wniesionej skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Ustawodawca nie przewidział jakichkolwiek odstępstw od tej reguły. Nie wprowadził też żadnych uregulowań, pozwalających na zastosowanie innego środka niż odrzucenie skargi. Z kolei zgodnie z art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy albo stały. W myśl art. 214 § 1 p.p.s.a. jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeżeli pismem tym jest skarga, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem jej odrzucenia uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania (art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a.). Sąd jest zatem zobowiązany do odrzucenia nieopłaconej, pomimo wezwania, skargi. Wniesiona w niniejszej sprawie skarga nie spełnia powyższych wymogów formalnych i fiskalnych. Skarżąca nie wskazała w niej swojego numeru PESEL i nie uiściła należnego od niej wpisu sądowego. Od obowiązku wniesienia tej opłaty nie została zwolniona w ramach instytucji prawa pomocy. Wysokość wpisu w rozpoznawanej sprawie określa § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2021 r., poz. 535). Wobec tego zarządzeniami z 26 czerwca 2025 r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia powyższych braków skargi, tj. wskazania numeru PESEL oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwań pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca wezwanie do wskazania numeru PESEL oraz odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, skierowana na adres skarżącej wskazany w skardze, po dwukrotnym awizowaniu przez doręczyciela 7 i 15 lipca 2025 r., została zwrócona 23 lipca 2025 r. do sądu z adnotacją "zwrot – nie podjęto w terminie". Zaznaczyć należy, że zgodnie z art. 73 § 1 p.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-68, art. 69 § 1 p.p.s.a. oraz art. 70-72 p.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art. 73 § 2 p.p.s.a.). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 3 p.p.s.a.). Jak stanowi art. 73 § 4 p.p.s.a., doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. Dokonane w trybie art. 73 § 4 p.p.s.a. doręczenie stanowi rodzaj fikcji prawnej, która stwarza domniemanie doręczenia pisma i wyznacza początek biegu terminu do podjęcia czynności prawnej. Wobec spełnienia warunków określonych w art. 73 § 1–3 p.p.s.a., przesyłkę zawierającą odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, stosownie do art. 73 § 4 p.p.s.a., uznać należało za doręczoną 21 lipca 2025 r. Tym samym siedmiodniowy termin do wykonania wezwania sądu upłynął 28 lipca 2025 r. (w poniedziałek). Skarżąca w powyższym terminie nie wskazała numeru PESEL i nie uiściła wpisu sądowego od skargi. Nie usunęła zatem w wyznaczonym terminie braków skargi. Okoliczności te, stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 oraz art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a., zobowiązują sąd do odrzucenia skargi. Wobec powyższego sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 oraz art. 220 § 3 w związku z art. 220 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu. ds