III SA/Łd 442/10

Dnia 22 września 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki po rozpoznaniu w dniu 22 września 2010 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. B. na decyzję Starosty Powiatu [...] z dnia [...] znak; [...] w przedmiocie zmiany klasyfikacji gruntów p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...], znak; [....] Starosta Powiatu [...] zatwierdził zmianę klasyfikacji gruntów na działce oznaczonej nr ewidencyjnym 919 o powierzchni 0,35 ha położonej w gminie U. stanowiącą współwłasność małżeńską H. i T. małż. B. Od powyższej T. B. złożył w dniu 16 marca 2010 roku odwołanie. Postanowieniem z dnia [...], znak [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Ł. stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W dniu 30 czerwca 2010 roku skarżący za pośrednictwem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Ł. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę. W treści skargi skarżący wskazał, iż "wnosi odwołanie od decyzji [...] z dnia [...] dotyczącej zmiany klasyfikacji działki o nr [...] położonej w gminie U". W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Ł. wniósł o odrzucenie skargi wskazując, iż skarga skierowana do sądu administracyjnego na decyzję organu pierwszej instancji jest niedopuszczalna. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, albowiem jej wniesienie jest niedopuszczalne. Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 powołanej ustawy). Przy czym samo wniesienie środka zaskarżenia nie jest równoznaczne ze spełnieniem warunku, o którym mowa w art. 52 § 1 powołanej ustawy. O spełnieniu tego warunku można mówić dopiero po rozpoznaniu wniesionego środka zaskarżenia przez właściwy organ administracji publicznej (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 9 marca 2004r., I SA 2813/03 niepubl.). W niniejszej sprawie, jak wynika z akt sądowoadministracyjnych, strona skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Starosty Powiatu [...] z dnia [...], znak; [...] w przedmiocie zmiany klasyfikacji gruntów. Od decyzji tej, zgodnie z zawartym w niej pouczeniem, strona złożyła za pośrednictwem Starosty Powiatu [...] odwołanie skierowane do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Ł. Po rozpoznaniu odwołania, postanowieniem z dnia [...], znak; [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Ł. stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W dniu 30 czerwca 2010 roku skarżący za pośrednictwem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Ł. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę wskazując jako przedmiot zaskarżenia decyzję Starosty Powiatu [...] z dnia [...], znak; [...], a więc decyzję organu pierwszej instancji. W tym stanie rzeczy z uwagi na fakt iż, skarga na rozstrzygnięcie organu administracji pierwszej instancji jest niedopuszczalna, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę odrzucił.