III SA/Łd 449/17

Dnia 26 maja 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2017 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na pismo Zarządu Zieleni Miejskiej w Ł. z dnia (...) w przedmiocie odmowy wyrażenia zgody na przedłużenie umowy najmu oraz wymianę kiosku handlowego p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. B.K. J. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na pismo Zarządu Zieleni Miejskiej w Ł. z dnia (...) w przedmiocie odmowy wyrażenia zgody na przedłużenie umowy najmu oraz wymianę kiosku handlowego. Skarżąca wniosła o "zbadanie przedmiotowej sprawy i wydanie orzeczenia na podstawie zgromadzonych i przedkładanych dokumentów". W odpowiedzi na skargę Zarząd Zieleni Miejskiej w Ł. wniósł o jej odrzucenie, wskazując, że spór między stronami dotyczy sprawy cywilnej i nie podlega kognicji sądów administracyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna. Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejś z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi. Zakres właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określa przepis art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996 i 1579), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Z przytoczonych wyżej przepisów wynika, że zakres właściwości rzeczowej sądów administracyjnych wyznacza katalog skarg na określone w art. 3 § 2 p.p.s.a. działania organów administracji publicznej lub ich bezczynność. Katalog ten rozszerzają przepisy ustaw szczególnych, które przewidują kontrolę tego sądu w sprawach nieprzewidzianych w art. 3 § 2 p.p.s.a. Jak wynika z akt sprawy skarżąca podpisała w dniu 5 listopada 2013 r. z Zarządem Zieleni Miejskiej w Ł. umowę dzierżawy części nieruchomości, stanowiącej własność Miasta Ł., na czas określony od dnia 1 grudnia 2013 r. do 30 listopada 2016 r. Skarżąca zwróciła się do organu o wymianę kiosku handlowego i przedłużenie umowy dzierżawy. W piśmie z dnia 27 stycznia 2017 r. Zarząd Zieleni Miejskiej w Ł. odmówił wyrażenia zgody na przedłużenie umowy najmu oraz wymianę kiosku handlowego i to pismo skarżąca uczyniła przedmiotem swojej skargi do sądu administracyjnego. Wyjaśnić należy, że Zarząd Zieleni Miejskiej, utworzony został na mocy uchwały Rady Miejskiej w Łodzi z dnia 12 września 2012 r., XLVIII/975/12 (Dz. Woj. Łódzkiego z 2012 r., poz. 2836) jako jednostka budżetowa miasta Ł., realizująca zadania Gminy Ł. w zakresie utrzymania zieleni. Do zadań Zarządu Zieleni Miejskiej należy m.in. wykonywanie zadań pozostających w zakresie utrzymania parków oraz zieleńców na terenie miasta Ł., w szczególności prowadzenie bieżącej konserwacji zieleni oraz prac rewaloryzacyjnych na terenach administrowanych przez Zarząd. W ocenie Sądu zaskarżone pismo Zarządu Zieleni Miejskiej w Ł. nie jest decyzją, ani postanowieniem, wymienionym w art. 3 § 2 pkt 1-2 p.p.s.a., na które przysługiwałaby skarga do sądu administracyjnego. Powyższe pismo nie ma również charakteru ani aktu ani czynności określonej w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Zaskarżone pismo nie zawiera bowiem władczego rozstrzygnięcia, które decydowałoby o sytuacji prawnej skarżącego, nie nakłada też na niego żadnych konkretnych obowiązków ani nie przyznaje uprawnień, które wynikałyby z przepisów prawa. W istocie pismo to zawiera jedynie stanowisko organu, który pisemnie poinformował skarżącą o stanie faktycznym i prawnym sprawy. Nie stanowi zatem ono przejawu działalności administracji publicznej określonej w art. 3 p.p.s.a., i wobec powyższego nie podlega kontroli sądów administracyjnych. Sąd zauważa, że roszczenie skarżącej o zawarcie kolejnej umowy dzierżawy wynika z przepisów prawa cywilnego, dlatego też może być dochodzone wyłącznie poprzez wytoczenie powództwa, w postępowaniu przed sądem powszechnym, jako że sprawy tego rodzaju są sprawami cywilnymi w rozumieniu art. 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296 ze zm.). Z powyższych względów na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a., sąd skargę odrzucił jako niedopuszczalną. B.K.