III SA/Łd 45/05

Dnia 22 czerwca 2005 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski, Sędziowie Asesor Monika Krzyżaniak,, Asesor Małgorzata Łuczyńska (spr.), Protokolant Asystent sędziego Żywilla Krac, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 czerwca 2005 roku przy udziale sprawy ze skargi Z. W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. orzeka, że do dnia uprawomocnienia się wyroku zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, 3. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego na rzecz Z. W. kwotę 455 (czterysta pięćdziesiąt pięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania III SA/Łd 45/05 UZASADNIENIE Decyzją Nr [...] z dnia [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ł. Nr [...] z dnia [...] Na podstawie tej decyzji Prezydent Miasta Ł. działając m.in. w oparciu o art. 104 Kpa, art. 20 ust. 3 i art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2000r. Nr 100 poz. 1086 ze zm.) § 66 Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. z 2001 r. Nr 38 poz. 454) § 9 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 czerwca 1956r. w sprawie klasyfikacji gruntów (Dz.U. z 1956r. Nr 19 poz. 97 ze zm.) zatwierdził z urzędu zmiany użytków i klas glebowych działek nr [...], [...] i [...] będących własnością Z. W. Działka [...] zaliczona dotychczas do klasy gruntów RV została sklasyfikowana jako B – tereny mieszkaniowe. Działki [...] i [...] dotychczas zaliczone do gruntów R IVb zostały sklasyfikowane jako grunt R V. W uzasadnieniu organ I instancji argumentował, że w związku z modernizacją i odnowieniem ewidencji gruntów i założeniem ewidencji budynków i lokali obrębu [...] została przeprowadzona w roku 2001 aktualizacja klasyfikacji gruntów i użytków przez Wojewódzkie Biuro Geodezji w Ł. W wyniku badań terenowych stwierdzono różnice w użytkach i klasach gruntów powstałe na skutek zmian środowiska przyrodniczego i działalności gospodarczej. W związku z tym przeprowadzono odpowiednio zmiany klasyfikacji zgodnie z aktualnym stanem istniejącym na gruncie. Zmiany klasyfikacji zostały udowodnione dokumentami pomiarowymi i klasyfikacyjnymi sporządzonymi przez Wojewódzkie Biuro Geodezji w Ł. Analizując wszystkie dokumenty organ I instancji postanowił orzec jak w sentencji. W odwołaniu Z. W. zakwestionowała przedmiotową decyzję w części dotyczącej działki [...], którą zaklasyfikowano w całości do klasy B – tereny mieszkaniowe. Podniosła, że sprawy zmiany klasyfikacji jej gruntów nie zbadano dogłębnie mimo, iż wielokrotnie w swoich pismach kierowanych do odpowiednich organów zwracała uwagę na charakter (rolny) tej działki. Skarżąca jest w posiadaniu decyzji Prezydenta Miasta Ł. o wyłączeniu z produkcji rolnej tylko części działki [...] o powierzchni 283 m2. Pozostała część działki o ogólnej powierzchni 1624 m2 jest nadal użytkowana rolniczo i brak jest podstaw do zmiany klasyfikacji tej części gruntów. Działka [...] obsługuje działki [...] i [...] i użytkowanie tych działek możliwe jest tylko w całości. W uzupełnieniu odwołania skarżąca poinformowała, że uważa, że decyzja klasyfikująca w całości jej działke [...] do terenów mieszkaniowych jest krzywdząca również dlatego, że sąsiednia działka, na której zlokalizowany jest duży dom (będący własnością siostry skarżącej) o powierzchni 200m2 i drogi dojazdowe zajmują znaczną powierzchnię działki została zaklasyfikowana do gruntów B –tereny mieszkaniowe tylko w połowie, a pozostałą część zaklasyfikowano do gruntów rolnych klasy V. Skarżąca na swojej działce posiada dom o powierzchni 80 m2 bez żadnych dróg dojazdowych a mimo to organ uznał, że w całości spełnia kryteria zaklasyfikowanie jej do terenów mieszkaniowych. Po rozpatrzeniu odwołania [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Z uzasadnienie decyzji wynika, że w trakcie postępowania odwoławczego ustalono po analizie dokumentów, a w szczególności mapy klasyfikacyjnej gruntów z weryfikacji w terenie klas bonitacyjnych i użytków gruntowych, iż faktycznie na części działki 405/3 znajduje się budynek mieszkalny, niezwiązany z działalnością rolniczą. Powołując się na Rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków organ odwoławczy uzasadniał, że do terenów mieszkaniowych zalicza się nie tylko grunty zajęte pod budynek mieszkalny, ale również urządzenia funkcjonalnie z nim związane. Należy zatem zgodzić się z orzeczeniem organu I instancji, ze sporna działka w całości spełnia te wymogi i nie można zadość uczynić żądaniom Z. W. , aby cześć działki zaklasyfikować jako użytek B/R. Użytek taki zgodnie z ww rozporządzeniem wykazuje się w ewidencji jedynie wówczas, gdy grunt jest zajęty pod budynki mieszkalne oraz inne budynki i urządzenia budowlane służące produkcji rolniczj. Faktyczny sposób wykorzystania budynku znajdującego się na działce nie daje podstaw do twierdzenia, że w jakikolwiek sposób służy takiej produkcji, ponieważ jest to pojedynczy budynek mieszkalny użytkowany sezonowo i nie jest budynkiem stałego zamieszkania strony. W ocenie organu odwoławczego w okolicznościach przedmiotowej sprawy nie ma znaczenia fakt, iż skarżąca jest w posiadaniu decyzji o wyłączeniu z produkcji rolnej tylko określonej części jej działki. Ewidencja gruntów jest bowiem jedynie rejestrem określonych zdarzeń, a takim niewątpliwie jest zmiana faktycznego sposobu użytkowania gruntu m.in. faktycznego wyłączenia gruntu z produkcji, którego zakres niejednokrotnie różni się od zakresu na jaki została wyrażona zgoda w decyzji o wyłączeniu. Zarówno kształt działki, sposób jej zagospodarowania i miejsce posadowienia budynku uniemożliwiają wykorzystanie choćby jej części jako gruntu ornego o symbolu R. Część, którą strona uznaje za teren wykorzystywany rolniczo organ I instancji uznał za teren mieszkaniowy wykorzystywany zgodnie z przykładami wymienionymi w definicji. Z powyższych względów organ odwoławczy nie znalazł podstaw do zmiany bądź uchylenia zaskarżonej decyzji i utrzymał ją w mocy. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego działający w imieniu skarżącej pełnomocnik zarzucił naruszenie prawa materialnego tj. art. 7 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne w związku z ust. 1 pkt 5 załącznika do rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków poprzez przyjęcie, iż działka skarżącej nie spelnia warunków pozwalających na jej zaklasyfikowanie jako użytku B/R oraz naruszenie art. 7 w związku z art. 77 i 107 § 3 kpa na skutek niewyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, co doprowadziło do fałszywych ustaleń poprzez zliczenie działki nr [...] do użytku gruntowego B - tereny mieszkaniowe. W skardze podniesiono, że organ błędnie wywodzi, że budynek znajdujący się na działce nie służy produkcji rolnej. Budynek posiada pełne podpiwniczenie z wjazdem do piwnic, które służą właśnie celom rolniczym. Skarżąca składuje tam niezbędne narzędzia rolnicze, ciągnik rolniczy, kosiarki oraz płody rolne uprawiane na działce. Organ nadto nie ustalił, czy z uwagi na znajdujące się na działce drzewa i krzewy nie należałoby zaliczyć tej części działki do użytku S (sady). Organ winien również rozważyć możliwość zaliczenie części działki do użytku R, a tej części na której znajduje się dom i droga dojazdowa do użytku B/R. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując w całości stanowisko i argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Dodatkowo odnosząc się do zarzutu strony niewyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i rozważenie ewentualności zaklasyfikowania części spornego gruntu do użytku S (sady) organ odwoławczy stwierdził, że brak jest podstaw do ustalenia, że występujące na działce krzewy i drzewa świadczą o istnieniu sadu, albowiem zgodnie z § 68 ust. 5 Rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków sadów mniejszych od 0,1000 ha nie wykazuje się w ewidencji. Biorąc pod uwagę, że cała działka zajmuje obszar 0,1624 ha, a także należałoby wyłączyć z niej teren pod budynkiem mieszkalnym i urządzenia z nim funkcjonalnie związane pozostały teren byłby z pewnością mniejszy od wymaganych 0,1000 ha. Faktyczny sposób wykorzystania budynku znajdującego się na działce nie daje podstaw do twierdzenia, że w jakikolwiek sposób służy produkcji rolnej, ponieważ jest to pojedynczy budynek mieszkalny użytkowany sezonowo i nie jest budynkiem stałego zamieszkania strony. W ocenie [...] Wojewódzki Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego występowanie w bezpośrednim sąsiedztwie działek rolnych [...] i [...] nie daje podstaw do twierdzenia, ze działka [...] służy również produkcji rolnej. Organ odwoławczy zarzucił skarżącej, że w toku postępowania nie przedstawiła wiarygodnych dokumentów świadczących, iż faktycznie prowadzi produkcję rolną, takich jak: dowód opłacania składek na KRUS, czy dokumentów świadczących o prowadzeniu innej działalności gospodarczej o takim charakterze. Na rozprawie w dniu 22 czerwca 2005 roku skarżąca oświadczyła, że w trakcie postępowania administracyjnego nie przeprowadzono na gruncie żadnej wizji lokalnej z jej udziałem i nigdy nie spotkała pracowników Wojewódzkiego Biura Geodezji w Ł. przeprowadzających oględziny lub pomiary jej działki. Oświadczyła, że z ogólnej powierzchni działki 1624m2 około 1200 m2 wykorzystywanych jest rolniczo, a znajdujący się na działce budynek wykorzystywany jest dla celów produkcji rolnej, bowiem skarżąca przechowuje tam narzędzia i płody rolne. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do treści art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153 poz. 1269) obowiązującej od 1 stycznia 2004r. sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. W świetle zaś art. 1 § 2 tejże ustawy kontrola , o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kognicja Sądu ograniczona jest do oceny legalności kwestionowanego skargą aktu lub czynności organów administracji publicznej i obejmuje ocenę prawidłowości zastosowania przepisów prawa i ich wykładni przez organy administracji. Zgodnie z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270), Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: 1/ uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi: a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b/naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy; 2/ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach; 3/ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach. Przechodząc do oceny zasadności skargi należy stwierdzić, że skarga jest uzasadniona. W toku postępowania z naruszeniem art. 7,77 i 107 § 3 kpa., nie poczyniono pełnych ustaleń faktycznych, które uzasadniałyby zmianę użytków i klas gleboznawczych w operacie ewidencyjnym dla dzialki [...] w obrębie [...]. Postępowanie administracyjne przeprowadzone przed wydaniem decyzji przez organ administracji publicznej powinno zapewnić dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy. Obowiązek ten wynika z art. 7 kpa. Przepis ten nakłada na organ administracji obowiązek zbadania sprawy, zarówno pod względem okoliczności faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia, jak i stosowania norm prawa materialnego. Niedopełnienie tego obowiązku stanowi naruszenie podstawowych zasad postępowania administracyjnego i często uniemożliwia prawidłowe zastosowanie prawa materialnego. Obowiązki określone w powyższym przepisie precyzuje art. 77 § 1 kpa stanowiący, iż organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Natomiast zgodnie z art. 107 § 3 kpa uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne – wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest zmiana w zakresie użytków gruntowych dotycząca działki oznaczonej nr [...] w obrębie [...]. Organy administracji uznały, że na skutek zmian środowiska przyrodniczego i działalności gospodarczej stwierdzono różnice w użytkach i klasach gruntów i w związku z tym przeprowadzono odpowiednie zmiany klasyfikacji zgodnie z aktualnym stanem istniejącym na gruncie. Działka [...] dotychczas zaliczana do gruntów ornych klasy V – RV została zaklasyfikowana do gruntów zabudowanych B – tereny mieszkaniowe. Podnoszony zarówno w odwołaniu jak i w skardze główny zarzut sprowadza się w istocie rzeczy do tego, że zdaniem skarżącej organy administracji nie wyjaśniły, nie dokonały oceny i nie wykazały w sposób rzetelny, że w okolicznościach tej sprawy spełnione zostały przesłanki do stwierdzenia, że działka [...] winna być w całości zaliczona do gruntów zabudowanych. Z zarzutem strony należy się zgodzić. Zgodnie z powołaną przez organ w zaskarżonej decyzji definicją zawartą w Załączniku Nr 6 do do Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków - do terenów zabudowanych – mieszkaniowych zalicza się grunty niewykorzystane do produkcji rolniczej i leśnej, zajęte pod budynki mieszkalne, urządzenia funkcjonalnie związane z budynkami mieszkalnymi (podwórza, dojazdy, przejścia, przydomowe place gier i zabaw itp.) a także ogródki przydomowe. Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji jedyną okolicznością faktyczną ustaloną przez organy jest to, że na części spornej działki znajduje się budynek mieszkalny, który zdaniem organu jest niezwiązany z działalnością rolniczą. Jak stwierdza organ faktyczny sposób wykorzystania budynku znajdującego się na działce nie daje podstaw do uznania, że w jakikolwiek sposób służy on produkcji, ponieważ jest to pojedynczy budynek mieszkalny użytkowany sezonowo i nie jest budynkiem stałego zamieszkania strony. Dodatkowo organ wywodzi, że zarówno kształt działki, sposób jej zagospodarowania i miejsce posadowienia budynku tzn, w części najdalej położonej od drogi dojazdowej, uniemożliwiają wykorzystanie choćby jej części jako gruntu ornego o symbolu R. Powyższe stwierdzenia nie są uzasadnione wobec niewyjaśnienia okoliczności istotnych mających znaczenie w sprawie. Organy administracji nie dokonały bowiem wnikliwej analizy stanu faktycznego i nie wykazały, jaką powierzchnię zajmuje dom i jakie występują urządzenia funkcjonalnie związane z budynkiem mieszkalnym. Gdzie znajdują się dojazdy do domu, jaką zajmują powierzchnię i czy w związku z tym faktycznie uzasadnione jest zaliczenie całej działki do terenów mieszkaniowych. Organ odwoławczy używając stwierdzenia, że "...sposób zagospodarowania działki... uniemożliwia wykorzystanie choćby jej części jako gruntu ornego..." nie wykazał jaki jest właściwie ten sposób zagospodarowania. Nie należy zapominać, że dotychczas działka [...] była gruntem ornym klasy V i skarżąca utrzymuje, że nadal pozostała część działki o powierzchni około 1200 m2 jest wykorzystywana rolniczo. Rolą organów było więc na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego ewentualne wzruszenie stanowiska strony. Organ w uzasadnieniu decyzji winien wskazać konkretne dowody na których się oparł, a które pozwalały mu na zaklasyfikowanie całej działki do terenów mieszkaniowych. Skarżąca w korespondencji z organami administracji (jeszcze przed wydaniem decyzji) wskazywała na rolniczy charakter tej części działki, która nie jest zabudowana. Informowała, że działka jest obsadzona drzewami i krzewami owocowymi. W uzasadnieniach decyzji nie ma żadnego odniesienia do tej okoliczności faktycznej i jej ewentualnego wpływu na charakter gruntu i jego przeznaczenie. W aktach sprawy nie ma żadnych dowodów z przeprowadzonych na działce wizji lokalnych i dokonanych pomiarów, które określałyby co faktycznie znajduje się na działce, czy są jakieś naniesienia, a jeżeli tak to jakie, jaką powierzchnie zajmuje dom i drogi dojazdowe. W tej sytuacji za dowolne należy uznać twierdzenie organu , że działka w całości spełnia wymogi działki klasyfikowanej do terenów mieszkaniowych. Niewyjaśniony został również sposób wykorzystania budynku. Zdaniem organu administracji budynek nie służy produkcji rolniczej, bowiem jest to budynek mieszkalny wykorzystywany sezonowo. Skarżąca podnosi, że budynek ten jest przystosowany do prowadzonych na działce prac. W budynku tym przechowuje narzędzia rolnicze, ciągnik rolniczy, kosiarki oraz płody rolne uprawiane na działce. Organ administracji nie zajął żadnego stanowiska wobec takiego twierdzenia strony i nie przedstawił dowodów przeciwnych podważających wiarygodność tych twierdzeń. Skarżąca wyjaśniła również, że sezonowość używania budynku polega na tym, że działka jest uprawiana od wiosny do późnej jesieni i wtedy wykorzystywany jest dom, jak również w innym okresie w razie potrzeby przeprowadzania prac. Nie można się również zgodzić ze stanowiskiem organu, że nie ma w sprawie znaczenia decyzja o wyłączeniu gruntu o pow. 283m2 z produkcji rolnej, bowiem dla celów ewidencyjnych istotne jest faktyczne wyłączenie gruntu z produkcji, którego zakres niejednokrotnie różni się od zakresu na jaki została wyrażona zgoda w decyzji o wyłączeniu. Takie stanowisko byłoby uprawnione gdyby organ wykazał (przedstawiając odpowiednie pomiary), że strona wystąpiła i otrzymała decyzję o wyłączeniu z produkcji rolnej 283 m2, co jednak nie pokrywa się ze stanem faktycznym na gruncie. Nieuzasadnione jest także twierdzenie organu wyrażone w odpowiedzi na skargę, że brak jest podstaw do ustalenia, że występujące na działce krzewy i drzewa świadczą o istnieniu sadu, albowiem zgodnie z § 68 ust. 5 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków - sadów mniejszych od 0,1000 ha nie wykazuje się w ewidencji. Biorąc pod uwagę, że cała działka zajmuje obszar 0,1624 ha, a także należałoby wyłączyć z niej teren pod budynkiem mieszkalnym i urządzenia z nim funkcjonalnie związane pozostały teren byłby z pewnością mniejszy od wymaganych 0,1000 ha. Organ nie przedstawił pomiarów świadczących o tym jaką faktycznie powierzchnię zajmuje dom i występujące na działce urządzenia z nim funkcjonalnie związane wobec czego przeświadczenie organu, że powierzchnia zajęta przez drzewa i krzewy jest z pewnością mniejsza od 0,1000ha jest nieuprawnione. Na uwagę zasługuje również fakt, iż ten sam przepis § 68 ust. 5 Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków stanowi, że innych użytków gruntowych o powierzchni mniejszej od 0,0100 ha nie wykazuje się w ewidencji. Tym bardziej więc istotne jest wyjaśnienie użytków faktycznie znajdujących się na spornej działce skoro wszystkie użytki powyżej 0,0100 ha (nawet ugory i odłogi zaliczane do gruntów ornych) można wykazać w ewidencji. Na zakończenie należy podnieść, że Sąd nie podziela stanowiska organu wyrażonego w odpowiedzi na skargę, że fakt, iż strona nie przedstawiła wiarygodnych dokumentów świadczących o prowadzonej produkcji rolnej obciąża stronę. W świetle art. 77§ 1 kpa to organ jest zobowiązany zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Regułą obowiązującą bowiem w procedurze administracyjnej jest to, że ciężar udowodnienia faktów istotnych dla rozstrzygnięcia danej sprawy spoczywa na organie administracyjnym. Wiąże się to z istotą postępowania administracyjnego, na etapie którego organ administracji nie jest stroną, lecz organem władczym. Wobec powyższego to rolą organu jest wskazać jakie dowody strona winna przedłożyć. Tymczasem z wyjaśnień strony złożonych podczas rozprawy wynika, ze nie tylko nie była wzywana do przedłożenia jakichkolwiek dokumentów, ale również nie brała udziału w żadnych czynnościach w toku postępowania administracyjnego prowadzonego przez pracowników Wojewódzkiego Biura Geodezji w Ł. Według oświadczenia strony nigdy nie spotkała pracowników tegoż Biura prowadzących oględziny i pomiary jej działki. W tym stanie rzeczy konieczne stało się uchylenie zaskarżonej decyzji celem umożliwienia organowi administracji przeprowadzenia zgodnie z powyższymi wskazówkami dodatkowego postępowania wyjaśniającego, wyeliminowania powyższych uchybień i zgromadzenia materiału dowodowego zmierzającego do ustalenia istotnych dla sprawy okoliczności . W uzasadnieniu decyzji organ winien wskazać fakty, które uznał za udowodnione, dowody na których się oparł oraz przyczyny z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270) orzekł jak w sentencji. Rozstrzygnięcie dotyczące wykonania zaskarżonej decyzji zostało podjęte przez Sąd na podstawie art. 152 cytowanej ustawy. O kosztach postępowania , na które składają się wpis sądowy w kwocie 200,00 złotych, koszty zastępstwa procesowego w kwocie 240,00 złotych oraz opłata skarbowa od udzielonego adwokatowi pełnomocnictwa w kwocie 15,00 złotych, orzeczono na podstawie art. 200 w związku z art. 205 § 2 cytowanej ustawy.