III SA/Łd 451/13

Dnia 15 listopada 2013 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi - Leszek Foryś po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2013 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku E.R. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi E.R. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia choroby zawodowej postanawia 1/ odmówić skarżącej przyznania prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata, 2/ umorzyć postępowanie w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. lf III SA/Łd 451/13 Uzasadnienie Wyrokiem z dnia 1 sierpnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę E.R., reprezentowanej przez adwokata K.G.-B., na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Ł. z dnia [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia choroby zawodowej. Następnie skarżąca zwróciła się do Sądu o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, składając przy tym w Sądzie informację o wypowiedzeniu dotychczasowemu pełnomocnikowi pełnomocnictwa. Zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 21 października 2013 r. skarżąca wezwana została o wyjaśnienie, czy wypowiedzenie pełnomocnictwa udzielonego adwokat K.G.-B. doręczyła także osobie pełnomocnika (tak, aby pełnomocnik wiedział o wypowiedzeniu) – jeśli tak, to w jakiej dacie to uczyniła, czy też informacja o wypowiedzeniu pełnomocnictwa złożona została wyłącznie w Sądzie – w terminie 7 dni pod rygorem odmowy ustanowienia adwokata z urzędu. Jednocześnie poinformowano skarżącą, że adwokat K.G.-B. złożyła w jej imieniu w dniu 3 października 2013 r. (w ustawowym terminie) skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 1 sierpnia 2013 r. W dniu 31 października 2013 r. skarżąca, w odpowiedzi na wezwanie, ponownie zwróciła się o ustanowienie adwokata, nie wyjaśniając, czy wypowiedzenie pełnomocnictwa dotarło do jej dotychczasowego pełnomocnika. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Problematyka zwolnienia od kosztów sądowych uregulowana jest w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a. W art. 239 tego aktu określony został krąg podmiotów podlegających zwolnieniu od kosztów sądowych z mocy ustawy. Zgodnie z pkt 1 lit. c) powołanego przepisu, strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu chorób zawodowych nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Przedmiotem skargi w niniejszym postępowaniu jest odmowa stwierdzenia choroby zawodowej. Stąd też spełnione zostały warunki przewidziane w art. 239 pkt 1 lit. a) wskazywanej ustawy, a skarżący z mocy ustawy korzysta już ze zwolnienia od konieczności poniesienia kosztów sądowych. Z tego też względu postępowanie w tym zakresie podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe. Odnosząc się zaś do wniosku o ustanowienie adwokata, podkreślić należy, że ustanowienie dla strony w ramach prawa pomocy pełnomocnika z urzędu możliwe jest wyłącznie wówczas, gdy strona nie zatrudnia lub nie pozostaje winnym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym (art. 246 § 3 p.p.s.a.). Skarżąca zwróciła się ustanowienie jej adwokata w sytuacji, gdy posiada już pełnomocnika z wyboru w osobie adwokata K.G.-B. (pełnomocnictwo z dnia 8 sierpnia 2013 r. w aktach sprawy). Wprawdzie skarżąca złożyła wypowiedzenie pełnomocnictwa, ale wyłącznie do Sądu, nie doręczając wypowiedzenia pełnomocnikowi, który wciąż ma obowiązek reprezentować mocodawcę w postępowaniu sądowoadministracyjnym (pełnomocnik skarżącej złożył zresztą w niniejszej sprawie w ustawowym terminie skargę kasacyjną od wyroku oddalającego skargę strony). Wobec powyższego wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata z urzędu uznać należy za bezzasadny, bowiem w toczącym się postępowaniu jest już ona reprezentowana przez fachowego pełnomocnika z wyboru, co stosownie do art. 246 § 3 p.p.s.a. wyklucza możliwość jego ustanowienia w ramach instytucji prawa pomocy. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2 i 3 i art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. orzeczono jak w postanowieniu. lf