III SA/Łd 455/06

Dnia 3 października 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki po rozpoznaniu w dniu 3 października 2006 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. Z. na orzeczenie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności orzeczenia o zaliczeniu do znacznego stopnia niepełnosprawności postanawia : odrzucić skargę. Orzeczeniem z dnia [...] Nr [...] Miejski Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Ł., po rozpoznaniu wniosku W. Z., zaliczył wnioskodawczynię do znacznego stopnia niepełnosprawności i ustalił, że stopień niepełnosprawności ma charakter trwały i orzeczenie wydaje się na stałe. W dniu [...] Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie [...] wydał orzeczenie Nr [...] stwierdzające nieważność wyżej wskazanego orzeczenia Miejskiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności. Jako podstawę prawną decyzji organ wskazał art. 156 § 1 i § 2 i art. 158 § 1 k.p.a. oraz art. 6 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 roku o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnieniu osób niepełnosprawnych (Dz. U. Nr 123, poz. 776 ze zm.) W pouczeniu o środkach zaskarżenia powyższego orzeczenia organ wskazał, iż od orzeczenia przysługuje odwołanie do Sądu Rejonowego Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Ł.. Działając zgodnie z powyższym pouczeniem skarżąca wniosła do Sądu Rejonowego dla Ł. odwołanie od orzeczenia Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności. Postanowieniem z dnia [...] sygn. akt [...] Sąd Rejonowy w Ł. stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi. W ocenie Sądu Rejonowego zgłoszone przez powoda roszczenie nie należy do drogi sądowej w myśl art. 476 k.p.c. bowiem zaskarżone orzeczenie nie zawiera merytorycznego rozstrzygnięcia wniosku W. Z. o ustalenie stopnia niepełnosprawności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art.52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi(Dz.U. nr 153 poz.1270) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. W myśl art.52 § 2 wymienionej ustawy przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Należy zaznaczyć, iż organem właściwym do stwierdzenia nieważności decyzji w przypadkach wymienionych w art.156 kpa jest organ wyższego stopnia zaś rozstrzygnięcie następuje w drodze decyzji co wynika z treści art.157 § 1 i art.158 § 1 kpa. Decyzja wydana w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji jest decyzją w nowej sprawie a więc decyzją I instancji i służy od niej odwołanie. Dotyczy to także sytuacji gdy decyzję taką wydaje organ administracji II stopnia. Organ ten działa wówczas jako organ nadzoru a nie jako organ odwoławczy co skutkuje tym, że od takiej decyzji przysługuje odwołanie w postępowaniu instancyjnym a nie skarga do sądu. Skargę do sądu na decyzje w przedmiocie stwierdzenia nieważności innej decyzji można natomiast wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Pogląd taki wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 12 marca 1981r. w spr. SA 472/81(ONSA nr 1 z 1981r. poz.21), w wyroku z dnia 5 czerwca 1981r. w spr. II SA 147/81(ONSA nr 1 z 1981r. poz.51) oraz w postanowieniu z dnia 11 czerwca 1981r. w spr. SA 584/81(ONSA nr 1 z 1981r. poz.55). W rozpoznawanej sprawie orzeczenie w przedmiocie stwierdzenia nieważności orzeczenia z dnia [...] nr [...] wydał Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie [...] . Zaskarżone orzeczenie jest decyzją organu I instancji i przysługuje od niego odwołanie do organu administracji wyższego stopnia. Definicję takiego organu określa art.17 kpa. W. Z. nie odwołała się od orzeczenia z dnia [...] do organu wyższego stopnia lecz wniosła skargę bezpośrednio do sądu. Oznacza to, że nie wyczerpała przysługującego jej środka zaskarżenia. Wniesienie skargi do sądu bez wyczerpania środka zaskarżenia jest niedopuszczalne. Mając to na uwadze, na podstawie art.161 § 1 pokt.3 kpa ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r., sąd odrzucił skargę W. Z..