III SA/Łd 455/18

PostanowienieWSA w Łodzi2018-06-18

Skład orzekający: Robert Adamczewski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, biorąc pod uwagę jej sytuację materialną i zdrowotną?
Ratio decidendi
Skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, ponieważ jej dochody z podupadłego gospodarstwa rolnego w wysokości około 340 zł miesięcznie, w połączeniu ze schorzeniem i brakiem innych wartościowych aktywów, uniemożliwiają jej poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania.
Stan faktyczny
Skarżąca D. Z. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR odmawiającą przyznania płatności na rok 2013. W ramach skargi złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Wskazała, że utrzymuje się wraz z rodziną z rolnictwa, gospodarstwo jest podupadłe i nie przynosi dochodu, a ona sama jest schorowana. Z oświadczenia majątkowego wynikały niskie dochody i brak wartościowego majątku.
Rozstrzygnięcie
Przyznano skarżącej D. Z. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.

Pełny tekst orzeczenia

Starszy Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi, w Wydziale III - Robert Adamczewski po rozpoznaniu 18 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. Z. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi D. Z. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2013 postanawia przyznać skarżącej D. Z. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata a.l. III SA/Łd 455/18 Uzasadnienie D. Z. (dalej skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z [...] (Nr [...]) w przedmiocie odmowy przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2013. W treści skargi strona sformułowała wniosek o przyznanie prawa pomocy, załączając następnie – po wezwaniu Sądu – formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na druku "PPF". W uzasadnieniu wniosku wskazała, że zarówno ona jaki członkowie jej rodziny nie pracują zawodowo, utrzymują się z rolnictwa. Wskazała, iż gospodarstwo rolne jest podupadłe i praktycznie nie przynosi dochodu. Nadmieniła także, iż jest osobą schorowaną (chodzi o kulach). Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że D. Z. pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z mężem i pełnoletnim synem. Posiada dom o powierzchni ok 30 m2 i gospodarstwo rolne o powierzchni 5,90 ha. Skarżąca zadeklarowała osiąganie dochodów z gospodarstwa rolnego w łącznej wysokości 340 zł. Strona nie zadeklarowała posiadania innego wartościowego majątku, oszczędności ani papierów wartościowych. Referendarz Sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) [dalej: ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi], prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 powoływanej ustawy uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym). Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności strona skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że skarżąca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co stanowi przesłankę niezbędną do całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przede wszystkim należy wskazać na sytuację materialno-bytową skarżącej, w tym kwotę osiąganego dochodu i niezbędnych wydatków. Skarżąca otrzymuje się wraz z rodziną z dochodów z gospodarstwa rolnego w łącznej wysokości ok. 340 zł miesięcznie. Gospodarstwo rolne jest podupadłe i praktycznie nie przynosi dochodu. Zauważyć także należy, iż skarżąca jest osobą schorowaną (chodzi o kulach) i z uwagi na trudną sytuację majątkową nie jest w stanie wykupić wszystkich leków. W ocenie referendarza, ewentualna konieczność poniesienia kosztów postępowania sądowego w postaci opłat sądowych, czy zwrotu wydatków, czy też pomocy profesjonalnego pełnomocnika może w istotnym stopniu wpłynąć na sytuację materialno-bytową skarżącej. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 245 § 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu. a.l.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło