III SA/Łd 456/09

Dnia 27 listopada 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska Sędziowie Sędzia NSA Teresa Rutkowska (spr.) Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski Protokolant asystent sędziego Anna Łuczyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 listopada 2009 roku sprawy ze skargi Gminy [...] na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia zażalenia oddala skargę. III SA/Łd 456/09 U Z A S A D N I E N I E Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. postanowieniem z dnia [...] (znak [...]) stwierdził uchybienie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...] w sprawie umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec zobowiązanego Przedsiębiorstwa Handlu Zagranicznego "A." Sp. z o.o. z siedzibą w Z. Z ustalonego przez organy stanu faktycznego sprawy wynikało, że Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. prowadził postępowanie egzekucyjne w stosunku do Przedsiębiorstwa Handlu Zagranicznego "A." Sp. z o.o. z siedzibą w Z. Jednym z wierzycieli zobowiązanego w tym postępowaniu była Gmina P. W dniu 13 maja 2009 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w S., powołując się na art. 59 § 3 w zw. z art. 59 § 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.) [dalej u.p.e.a.] wydał postanowienie, na mocy którego umorzył postępowanie egzekucyjne prowadzone wobec majątku zobowiązanego Przedsiębiorstwa Handlu Zagranicznego "A." Sp. z o.o. z siedzibą w Z. Postanowienie to doręczone zostało wierzycielowi zobowiązanego – Gminie P. w dniu 20 maja 2009 r., o czym świadczy zwrotne potwierdzenie odbioru. W dniu 28 maja 2009 r. Wójt Gminy P. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie. Zgodnie z pouczeniem zawartym w zaskarżonym postanowieniu zażalenie wniesione zostało za pośrednictwem Naczelnika Urzędu Skarbowego w Sieradzu do Dyrektora Izby Skarbowej w Ł.. Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. postanowieniem z dnia [...], działając na podstawie art. 134 oraz art. 144 k.p.a. w zw. z art. 64c § 1, § 4 i § 7 oraz art. 17 i art. 18 u.p.e.a. stwierdził uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. W uzasadnieniu wskazano, że postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. zostało doręczone żalącej Gminie P. w dniu 20 maja 2009 r. Termin na wniesienie zażalenia upływał zatem w dniu 27 maja 2009 r. Z akt sprawy wynikało natomiast, że zażalenie zostało wniesione w dniu 28 maja 2009 r. (datownik stempla pocztowego na kopercie zawierającej odwołanie), stąd – zdaniem organu odwoławczego – należało stwierdzić uchybienie terminu do wniesienia zażalenia i pozostawić zażalenie bez merytorycznego rozpatrzenia. Organ odwoławczy podkreślił również, że strona żaląca nie zawarła w zażaleniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. Na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi złożył Wójt Gminy P., wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi Wójt Gminy P. podniósł jednakże jedynie zarzuty dotyczące prawidłowości merytorycznego rozstrzygnięcia przez organ I instancji w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego. Nie odniósł się natomiast w żaden sposób do samego postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia i nie postawił temu postanowieniu żadnych zarzutów. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. wnosił o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi, pełnomocnik Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. podtrzymał stanowisko zajęte w odpowiedzi na skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. W myśl zaś § 2 art. 1 powoływanej ustawy kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl zaś art. 145 § 1 wymienionej ustawy, sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: 1/ uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi: a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, 2/ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach, 3/ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach. Z wymienionych przepisów wynika, że sąd bada legalność zaskarżonego aktu prawnego, czy jest on zgodny z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Badając legalność zaskarżonego postanowienia sąd nie stwierdził naruszenia przez organy administracji przepisów prawa materialnego bądź procesowego w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. Podstawową kwestią w niniejszej sprawie jest ustalenie czy zażalenie Gminy P. na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...], zostało wniesione w przewidzianym terminie. W pierwszej kolejności wskazać należy, iż w myśl art. 17 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.) [dalej u.p.e.a.] na postanowienie wydane przez organ egzekucyjny w pierwszej instancji służy stronie zażalenie. Zażalenie wnosi się do organu odwoławczego za pośrednictwem organu egzekucyjnego w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia postanowienia (art. 17 § 1 in fine powoływanej ustawy). Siedmiodniowy termin, o którym mowa w art. 17 § 1 cyt. ustawy należy liczyć z uwzględnieniem regulacji zawartej w art. 57 k.p.a. Zgodnie bowiem z art. 18 u.p.e.a., w postępowaniu egzekucyjnym mają odpowiednie zastosowanie przepisy kodeksu postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 57 § 1 k.p.a., jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie (w niniejszej sprawie doręczenie Gminie P. postanowienia o umorzeniu postępowania egzekucyjnego), przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło. Upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać należy, iż z akt sprawy wynika, że postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...] zostało doręczone Gminie P. w dniu 20 maja 2009 roku. Data ta w szczególności nie jest kwestionowana przez samą Gminę P. Zatem od 21 maja 2009 roku rozpoczął bieg 7-dniowy termin do wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie. Upłynął on zatem, jak zasadnie wskazał Dyrektor Izby Skarbowej w Ł., w dniu 27 maja 2009 roku. W sprawie jest także niesporne, że Gmina P. wniosła zażalenie na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...] w dniu 28 maja 2009 roku, a zatem po upływie 7-dniowego terminu do jego wniesienia. Należy przy tym zauważyć, że żaląca Gmina P. nie sformułowała w zażaleniu wniosku o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Zgodnie z art. 134 k.p.a. zd 1 w zw. z art. 144 k.p.a. organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność zażalenia oraz uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. Uchybienie terminu jest bowiem okolicznością obiektywną i w razie jej stwierdzenia organ odwoławczy nie ma innej możliwości niż wydanie postanowienia o uchybieniu terminu. Innymi słowy stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia zażalenia nie zależy od uznania organu odwoławczego (por. m.in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 stycznia 1997 roku, SA/Gd 1482/96, niepublikowany). W sytuacji stwierdzenia przez organ II instancji, że środek odwoławczy został wniesiony z uchybieniem terminu, a zatem, że postanowienie organu I instancji stało się ostateczne, nie może on przystąpić do jego merytorycznego rozpoznania, ma natomiast obowiązek zastosować się do dyspozycji art. 134 k.p.a. Nawet nieznaczne przekroczenie terminu do wniesienia środka zaskarżenia zobowiązuje organ do stwierdzenia uchybienia terminu do jego wniesienia (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 listopada 1996 roku, SA/Łd 2665/95). W tej sytuacji uznać należy, że Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. wydał prawidłowe rozstrzygnięcie. W świetle powyższego uznać należy, iż nie doszło do naruszenia przez organ odwoławczy wskazanych wyżej przepisów prawa procesowego. Reasumując, w ocenie Sądu, postępowanie w niniejszej sprawie zostało przeprowadzone w sposób prawidłowy, a zaskarżone postanowienie nie narusza obowiązujących przepisów prawa. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, działając na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku. R.A.