III SA/Łd 457/08
PostanowienieWSA w Łodzi2009-04-23
Skład orzekający: Robert Adamczewski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarżący, który złożył skargę kasacyjną, spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata?Ratio decidendi
Skarżący spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych ponad kwotę 200 zł i ustanowienie adwokata. Choć jego sytuacja materialna jest trudna (niski dochód, problemy zdrowotne), nie jest w stanie ponieść *jakichkolwiek* kosztów postępowania, co jest wymogiem do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Ponadto, wniosek o prawo pomocy nie obejmuje kosztów już uiszczonych przed jego złożeniem.Stan faktyczny
Skarżący A. N. wniósł skargę kasacyjną od wyroku WSA w Łodzi oddalającego jego skargę na decyzję o wymeldowaniu. Jednocześnie złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Skarżący wskazał na trudną sytuację materialną (dochód z pracy na 1/4 etatu w kwocie 750 zł) oraz problemy zdrowotne. Wniosek został złożony na urzędowym formularzu po wcześniejszym wezwaniu.Rozstrzygnięcie
Przyznano skarżącemu A. N. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych ponad kwotę 200 zł i ustanowienie adwokata; oddalono wniosek w pozostałym zakresie.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi, w Wydziale III - Robert Adamczewski po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. N. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi A. N. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] znak [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia 1) przyznać skarżącemu A. N. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych ponad kwotę 200 (dwieście) złotych i ustanowienie adwokata; 2) oddalić wniosek w pozostałym zakresie R.A.
III SA/Łd 457/08
Uzasadnienie
W dniu 16 lipca 2008 r. A. N. (dalej skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] (znak [...]) w przedmiocie wymeldowania. W dniu 8 września 2008 r., w związku z wezwaniem do uiszczenia wpisu od skargi, skarżący uiścił wpis od skargi w kwocie 100 zł. Wyrokiem z dnia 14 stycznia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę. W dniu 21 stycznia 2009 r. skarżący złożył wniosek o uzasadnienie wyroku, a w dniu 9 lutego 2009r., w związku z wezwaniem do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, uiścił stosowną opłatę w kwocie 100 zł.
Następnie w dniu 30 marca 2009 r. skarżący wniósł, sporządzoną przez siebie osobiście skargę kasacyjną od wskazanego powyżej wyroku, wnosząc jednocześnie o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Zgodnie z art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) wniosek taki powinien być złożony na urzędowym formularzu. Skarżący nie dopełnili tego wymogu, w związku z czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – stosownie do treści art. 252 i art. 257 powoływanej ustawy – wezwał skarżącego do nadesłania oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach na urzędowym formularzu "PPF" – w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Skarżący w zakreślonym w wezwaniu terminie – dnia 16 kwietnia 2009 r. złożyli wypełniony formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na druku "PPF".
W uzasadnieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący wyjaśnił, że nie dysponuje wystarczającymi środkami pieniężnymi na zatrudnienie profesjonalnego pełnomocnika, niezbędnego do wniesienia skargi kasacyjnej, oraz na opłacenie kosztów postępowania. Nadmienił także, że jest osobą schorowaną (problemy z kręgosłupem i kolanem). Utrzymuje się jedynie z dochodów z wynagrodzenia z umowy o pracę (1/4 etatu) i nie posiada żadnych innych dochodów.
Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżącego wynika, że prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z synem T. N. Dysponuje lokalem mieszkalnym (mieszkanie spółdzielcze) o powierzchni 58 m2, nie posiada natomiast żadnych innych nieruchomości. Jedyny dochód skarżącego stanowi obecnie wynagrodzenie z tytułu umowy o pracę w wysokości 750 zł miesięcznie (1/4 etatu). Zgodnie z oświadczeniem skarżący nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro, nie uzyskuje także żadnych dodatkowych źródeł dochodu.
Referendarz Sądowy zważył, co następuje:
Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 marca 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności skarżący spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.
Stosownie do postanowień art. 243 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Zgodnie z art. 245 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym.
W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co stanowi przesłankę niezbędną do całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przede wszystkim należy wziąć pod uwagę fakt, że jedyny dochód skarżącego stanowi wynagrodzenie z tytułu umowy o pracę (1/4 etatu) w wysokości 750 zł miesięcznie. Istotne jest także, że skarżący jest osobą schorowaną, wskazał na swoje problemy zdrowotne związane z kręgosłupem i kolanem), co niewątpliwie łączy się z koniecznością ponoszenia dodatkowych wydatków na leki i świadczenia zdrowotne.
Z powyższego wynika, że sytuacja majątkowa skarżącego jest trudna i ewentualna konieczność poniesienia kosztów postępowania sądowego, na tym etapie postępowania wiązanych z wniesieniem skargi kasacyjnej, czy też pomocy profesjonalnego pełnomocnika procesowego może w istotnym stopniu wpłynąć na jego sytuację materialną. Stąd też biorąc pod uwagę informacje zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy należy uznać, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Zauważyć jednakże w tym miejscu należy, że wpis od skargi w niniejszym postępowaniu (100 zł) oraz opłata za odpis orzeczenia z uzasadnieniem (100 zł) zostały uiszczone w prawidłowej wysokości. Ponadto zwrócić należy uwagę, że sam wniosek o przyznanie prawa pomocy, skarżący złożył w dniu 16 kwietnia 2009 r. Istotne jest w tym względzie, że wniosek taki wywiera skutki prawne od daty jego wniesienia, nie obejmuje zatem zwolnienia od kosztów, które strona miała obowiązek uiścić przed jego złożeniem i takowe w szczególności uiściła (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 czerwca 2004 r., sygn. akt FZ 125/04, niepubl.).
W związku z powyższym, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), orzeczono jak w postanowieniu.
R.A.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło