III SA/Łd 457/10

PostanowienieWSA w Łodzi2010-08-27

Skład orzekający: Robert Adamczewski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżąca, utrzymująca się wyłącznie z zasiłku macierzyńskiego, spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego?
Ratio decidendi
Skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, ponieważ jej sytuacja materialna, oparta wyłącznie na zasiłku macierzyńskim, który ma być wypłacany tylko do września 2010 r., oraz konieczność utrzymania dziecka, uniemożliwia jej poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego. Instytucja prawa pomocy ma na celu umożliwienie realizacji prawa do sądu osobom ubogim.
Stan faktyczny
Skarżąca K. A. złożyła skargę na decyzję Wojewody w przedmiocie odmowy zmiany nazwiska. Po wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi, wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, wskazując, że utrzymuje się jedynie z zasiłku macierzyńskiego w kwocie 1.366,50 zł, który będzie wypłacany tylko do września 2010 r. Skarżąca ma na utrzymaniu córkę i nie posiada żadnych oszczędności ani nieruchomości.
Rozstrzygnięcie
Przyznano skarżącej K. A. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego R.A.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi, w Wydziale III - Robert Adamczewski po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. A. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi K. A. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] znak [...] w przedmiocie odmowy zmiany nazwiska postanawia przyznać skarżącej K. A. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego R.A. III SA/Łd 457/10 Uzasadnienie Pismem z dnia 8 lipca 2010 r. K. A. (dalej skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] (znak [...]) w przedmiocie odmowy zmiany nazwiska. W wyniku wezwania do uiszczenia wpisu od skargi, strona złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego, załączając wypełniony formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na druku "PPF". W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że utrzymuje się jedynie z zasiłku macierzyńskiego. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżąca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z córką K. A. Zgodnie ze złożonym oświadczeniem, skarżąca nie posiada własnego domu, ani mieszkania, czy innej nieruchomości. Jedyne dochody w gospodarstwie domowym skarżącej stanowi zasiłek macierzyński w kwocie 1.366,50 zł. Przy czym, jak wyjaśniła, wzmiankowany zasiłek będzie jej wypłacany jedynie do września 2010 r. Skarżąca nie posiada żadnych oszczędności ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro. Referendarz Sądowy zważył, co następuje: Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm. - dalej ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Stosownie do postanowień art. 243 § 1 powoływanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej, ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Zgodnie z art. 245 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że skarżąca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co stanowi przesłankę niezbędną do całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Rozpoznając wniosek skarżącej należało mieć na względzie przede wszystkim fakt, że prawo pomocy jest instytucją, której zasadniczym celem jest umożliwienie realizacji prawa do sądu osobom ubogim, nie dysponującym wystarczającymi środkami na prowadzenie sporów przed sądem. W tym kontekście przede wszystkim należy wskazać na sytuację materialno-bytową skarżącej. Obecnie utrzymuje się ona jedynie z zasiłku macierzyńskiego w kwocie 1.366,50 zł, przy czym będzie on wypłacany jedynie do września 2010 r. Nie uzyskuje ponadto żadnych innych dochodów. Co istotne, skarżąca ma na utrzymaniu małe dziecko. Z powyższego wynika, że sytuacja finansowa skarżącej jest trudna. Ponosi ona bieżące koszty utrzymania, w szczególnosci związane z wychowywaniem małego dziecka. Skarżąca nie posiada przy tym żadnych zasobów pieniężnych, jak i przedmiotów wartościowych. W ocenie referendarza sądowego, ewentualna konieczność poniesienia kosztów postępowania sądowego w postaci opłat sądowych, czy zwrotu wydatków, czy też pomocy profesjonalnego pełnomocnika może w istotnym stopniu wpłynąć na sytuację materialno-bytową skarżącej. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 245 § 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu. R.A.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło