III SA/Łd 461/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki po rozpoznaniu w dniu 14 września 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. F. na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w Łodzi z dnia 4 maja 2023 r. nr 36 w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. Postanowieniem z dnia 4 maja 2023 r. Komendant Wojewódzki Policji w Łodzi stwierdził niedopuszczalność odwołania M. F. od rozkazu personalnego Komendanta Powiatowego Policji w Radomsku z dnia 23 lutego 2023 r. w przedmiocie delegowania z urzędu do czasowego pełnienia służby w Komendzie Powiatowej Policji w Radomsku. Powyższe postanowienie zostało doręczone skarżącemu na wskazany w aktach osobowych adres zamieszkania, tj. [...] P., A. [...] m [...] i uznane za doręczone w trybie art. 44 k.p.a. w dniu 23 maja 2023 r. W dniu 23 czerwca 2023 r. (tj. data nadania przesyłki za pośrednictwem firmy kurierskiej – DPD Polska Spółka z o.o. z siedzibą w Warszawie) skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w Łodzi z dnia 4 maja 2023 r., która wpłynęła do organu w dniu 27 czerwca 2023 r. W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji w Łodzi wniósł o odrzucenie skargi z powodu uchybienia terminu do jej wniesienia lub jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2023 r., poz. 1634), dalej p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 p.p.s.a.). Analiza powyższych przepisów prowadzi zatem do wniosku, że datą wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego jest dzień doręczenia skargi organowi administracji publicznej, którego działalność, bezczynność lub przewlekłe prowadzenia postępowania są przedmiotem skargi. Stosownie do treści art. 83 § 3 p.p.s.a., oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo placówce pocztowej operatora świadczącego pocztowe usługi powszechne w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, albo polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Zgodnie z art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 23 listopada 2021 r. - Prawo pocztowe, (tekst jedn. Dz.U. z 2023 r., poz. 1640), operator wyznaczony jest wybierany na okres 10 lat przez Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej w drodze decyzji, spośród operatorów pocztowych wyłonionych w drodze konkursu ogłaszanego przez Prezesa UKE. Decyzją z dnia 30 czerwca 2015 r., nr DRP.WKP.710.2.2015.26.27 Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej dokonał wyboru Poczty Polskiej S.A. z siedzibą w Warszawie jako operatora wyznaczonego do świadczenia usług powszechnych na lata 2016-2025. W dniu 19 października 2015 r., sygn. akt I OPS 1/15 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie siedmiu sędziów podjął uchwałę o następującej treści: "oddanie przed upływem przewidzianego prawem terminu pisma procesowego w polskiej placówce pocztowej innego operatora niż operator wyznaczony w rozumieniu art. 83 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) w zw. z art. 178 ust. 1 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz. U. z 2012 r., poz. 1529) nie skutkuje zachowaniem terminu w sytuacji, gdy pismo dostarczono sądowi po jego upływie". Uchwała ta jest wiążąca na podstawie i w sposób wskazany w art. 269 § 1 p.p.s.a. W motywach uchwały wskazano, że art. 83 § 3 p.p.s.a. ma charakter przepisu szczególnego, wymagającego wykładni ścieśniającej. Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił uwagę, że uzależnienie zachowania terminu wniesienia pisma do sądu, od oddania tego pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu Prawa pocztowego zapewnia jednakowe wymagania formalne dla wszystkich uczestników procesu. Gwarantuje przy tym pewność prawa i jego przewidywalność, skoro potwierdzenie nadania przesyłki rejestrowanej lub przekazu pocztowego wydane przez placówkę pocztową operatora wyznaczonego ma moc dokumentu urzędowego (art. 17 ustawy - Prawo pocztowe). W ocenie składu siedmiu sędziów art. 83 § 3 p.p.s.a. jest jasny, językowo zrozumiały, a wykładnia gramatyczna prowadzi do wniosku, że nie można tu mówić o naruszeniu prawa do sądu. W świetle powyższej uchwały uznać zatem należy, że firma kurierska - DPD Polska Spółka z o.o. z siedzibą w Warszawie nie jest operatorem pocztowym wyznaczonym w rozumieniu ustawy - Prawo pocztowe. W rozpoznawanej sprawie, jak wynika z akt administracyjnych zaskarżone postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w Łodzi z dnia 4 maja 2023 r., zostało doręczone skarżącemu na wskazany w aktach osobowych adres zamieszkania, tj. [...] P., A. [...]m [...] i uznane za doręczone w trybie art. 44 k.p.a. w dniu 23 maja 2023 r. Oznacza to, że trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi rozpoczął swój bieg od dnia 24 maja 2023 r., a upływał w dniu 22 czerwca 2023 r. (czwartek). Skarżący nadał przesyłkę zawierającą skargę za pośrednictwem firmy kurierskiej – DPD Polska Spółka z o.o. z siedzibą w Warszawie w dniu 23 czerwca 2023 r., a więc po upływie terminu, a ponadto firma kurierska - DPD Polska Spółka z o.o. z siedzibą w Warszawie nie ma statusu operatora pocztowego wyznaczonego w rozumieniu ustawy - Prawo pocztowe. Okoliczność ta ma istotne znaczenie, ponieważ w takiej sytuacji za datę wniesienia skargi do sądu należy przyjąć dzień doręczenia skargi organowi, tj. 27 czerwca 2023 r., co oznacza, że skarga została złożona po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia. W ocenie sądu organ odwoławczy prawidłowo wysłał zaskarżone postanowienie M. F. na adres P. A. [...] m. [...]. Taki adres swojego miejsca zamieszkania skarżący podał bowiem w raporcie skierowanym do Komendanta Powiatowego Policji w Radomsku z dnia 18 grudnia 2015r. (k.45 akt osobowych). Należy zaznaczyć, że zgodnie z treścią § 13 pkt 6 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 14 maja 2013r. w sprawie szczegółowych praw i obowiązków oraz przebiegu służby policjantów (Dz.U. z 2020r. poz.1113 ze zm.) policjant jest obowiązany niezwłocznie, jednakże nie później niż w terminie 7 dni od zaistnienia zdarzenia, poinformować w pisemnym raporcie drogą służbową przełożonego właściwego w sprawach osobowych o zmianie adresu miejsca zamieszkania; Po złożeniu raportu z dnia 18 grudnia 2015r. M. F. nie poinformował w pisemnym raporcie o zmianie swojego miejsca zamieszkania w trybie wymienionego przepisu. Organ odwoławczy prawidłowo zatem wysłał zaskarżone postanowienie na adres zamieszkania podany przez skarżącego w raporcie z 18 grudnia 2015r. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjęty jest pogląd, że adres wynikający z akt osobowych policjanta jest dla organów Policji wiążący, a wobec istniejących uregulowań prawnych, w tym obowiązku policjanta informowania przełożonego o zmianie miejsca zamieszkania, organy Policji nie mają obowiązku ustalania tego adresu. Przepis art.25 K.c. w ogóle nie ma zastosowania w odniesieniu do Policji (por., wyrok NSA z 5 maja 2016r. w spr. I OSK 877/14). Niezgodna z prawda jest informacja zawarta w emailu skarżącego z dnia 13 czerwca 2023r., że sporządził on raport informujący o zmianie adresu zamieszkania i pobiera zwrot kosztów przejazdu z R. do K. a więc organ wiedział jaki jest jego adres zamieszkania (k.29 akt administracyjnych). W aktach osobowych brak jest raportu M.F. o zmianie miejsca zamieszkania, o którym mowa w § 13 rozporządzenia z dnia 14 maja 2013r. Jest natomiast raport o zwrot kosztów dojazdu z R. do K. z dnia 30 września 2016r. wraz z oświadczeniem z tego dnia, że obecnie zamieszkuje on w R. (k.34-35 akt administracyjnych). W oświadczeniu brak jest jednak dokładnego adresu zamieszkania w R. (podana jest jedynie miejscowość –R.). W ocenie sądu nie ma znaczenia okoliczność, że rozkaz personalny nr 296 wysłano skarżącemu na adres w R. ul. P. 4 i został on pokwitowany przez niego osobiście. Jak wynika z treści pisma Komendanta Powiatowego Policji w Radomsku z 20 czerwca 2023r. taki adres widniał na zwolnieniu lekarskim i dlatego też rozkaz wysłano na ten adres (k.33). Dodać należy, iż w odwołaniu M.F. nie podał swojego miejsca zamieszkania. W sytuacji gdy w aktach administracyjnych skarżącego znajduje się jego raport o miejscu zamieszkania w P. A. [...] m. [...] i brak jest raportu o zmianie tego miejsca zamieszkania to organ odwoławczy trafnie wysłał zaskarżone postanowienie na ten adres. W przekonaniu sądu organ II instancji nie miał obowiązku ustalać jaki jest faktyczny adres zamieszkania skarżącego a mianowicie czy jest to adres w P. czy w R.. To obowiązkiem M.F. było złożenie raportu, o którym mowa w § 13 rozporządzenia z dnia 14 maja 2013r. w sytuacji gdy zmienił on adres swojego zamieszkania. Skarżący tego nie uczynił. W związku z czym organ odwoławczy prawidłowo wysłał zaskarżone postanowienie na ten adres, który figuruje w aktach osobowych M.F.. Reasumując sąd uznał, że skarga została wniesiona po upływie trzydziestodniowego terminu, o którym mowa w art.53 § 1 p.p.s.a. Zaskarżone postanowienie prawidłowo wysłano skarżącemu na adres zamieszkania figurujący w jego aktach osobowych. Zostało ono doręczone w trybie art.44 K.p.a. w dniu 23 maja 2023r. Termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 22 czerwca 2023r. zaś skarga została wniesiona po upływie tego terminu (w dniu 27 czerwca 2023r. - dzień wpływu skargi do organu). Mając to na uwadze, na podstawie art.58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., skargę jako wniesioną po upływie wymaganego terminu, należało odrzucić. eg