III SA/Łd 463/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Alberciak po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.D. i R. S. wspólników spółki cywilnej "M." w .Ł na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji określającej zobowiązanie w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego pojazdu samochodowego postanawia : 1. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne; 2. zwrócić M.D. i R. S. wspólnikom spółki cywilnej "M." w Łodzi solidarnie kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi, a zaksięgowaną w dniu 27 kwietnia 2012 r., pod poz. 1794. W dniu 27 kwietnia 2012 r. M. D. i R. S. wspólnicy spółki cywilnej "M" w Ł. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] Do skargi strona załączyła dowód uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł. Pismem procesowym z dnia 17 maja 2012 r. skarżący cofnęli wniesioną skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. 2012.270)-dalej p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W przedmiotowej sprawie pełnomocnik skarżącej spółki pismem procesowym z dnia 17 maja 2012 r. cofnął wniesioną skargę W ocenie Sądu strona skarżąca skutecznie cofnęła skargę. Sąd uznał również, iż cofnięcie niniejszej skargi nie ma na celu obejścia prawa ani nie spowoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. umorzył postępowanie sądowoadministracyjne. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.