III SA/Łd 465/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział III w składzie następującym: Referendarz sądowy – Robert Adamczewski po rozpoznaniu w dniu 15 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. T. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi D. T. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] znak [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia przyznać skarżącej D. T. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych R.A. III SA/Łd 465/08 Uzasadnienie Pismem z dnia 11 lipca 2008 r. D. T. (dalej skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] (znak [..]) w przedmiocie wymeldowania. W wyniku wezwania do uiszczenia wpisu skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, załączając wypełniony formularz wniosku na druku "PPF". W uzasadnieniu wniosku skarżąca podniosła, że jest osobą bezrobotną, ma na wychowaniu dwoje dzieci. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach podała, że prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z córkami: W. S. (5 lat), J. S. (1 rok) oraz narzeczonym A. S. Skarżąca nie wykazała posiadania jakichkolwiek dochodów w gospodarstwie domowym, wskazała w szczególności, że zarówno ona jaki i pozostający z nią we wspólnym gospodarstwie domowym A. S. są osobami bezrobotnymi. Skarżąca nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro. Zgodnie z przekazanym oświadczeniem nie posiada własnego domu, mieszkania ani żadnych innych nieruchomości. Z treści wniosku wynika także, że skarżąca nie osiąga żadnych dodatkowych dochodów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Stosownie do postanowień art. 243 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Zgodnie z art. 245 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach. Od Sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy. W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że skarżąca nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania, co stanowi przesłankę niezbędną do częściowego zwolnienia od kosztów sądowych (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przede wszystkim należy wziąć pod uwagę fakt, że zarówno skarżąca jaki i pozostający z nią we wspólnym gospodarstwie domowym A. S. są osobami bezrobotnymi. Istotne w tym względzie jest także, że skarżąca ma na wychowaniu dwoje małoletnich dzieci. Skarżąca nie osiąga ponadto żadnych dodatkowych dochodów, ponosi natomiast koszty bieżącego utrzymania. W ocenie sądu, ewentualna konieczność poniesienia kosztów postępowania sądowego w postaci opłat sądowych, w szczególności wpisu sądowego od skargi, czy też zwrotu wydatków może w istotnym stopniu wpłynąć na sytuację materialną skarżącej. W związku z tym, mając na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności stwierdza się, że skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzeczono jak w postanowieniu. R.A.