III SA/Łd 467/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Furmanek po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2016r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. O. na czynność Starosty [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. R.T. W dniu 11 kwietnia 2016r. G. O. wystąpił do Starosty [...] z wnioskiem o zwrot nienależnie pobranej opłaty za wydanie karty pojazdu. W odpowiedzi na powyższy wniosek Starosta [...] w piśmie z dnia [...] wyjaśnił, że w dniu zgłoszenia do pierwszej rejestracji pojazdu obowiązywał § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 lipca 2003r. w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu (Dz.U. nr 137, poz. 1310), który przewidywał pobór opłaty za wydanie karty pojazdu w wysokości 500 zł. Rozporządzenie to utraciło moc dopiero z dniem 15 kwietnia 2006r., tj. z dniem wejścia w życie rozporządzenia Ministra Transportu i Budownictwa z dnia 28 marca 2006r. w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu (Dz.U. nr 59, poz. 421). Powyższe pismo zostało doręczone skarżącemu w dniu 27 kwietnia 2016r. W dniu 17 maja 2016r. za pośrednictwem Starosty [...] skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi pismo zatytułowane "wniosek" żądając wydania decyzji nakazującej zwrot nienależnie pobranej opłaty za wydanie karty pojazdu. W załączeniu przedstawił wniosek z dnia 11 kwietnia 2016r. skierowany do Starosty [...], odpowiedź Starosty [...] z dnia [...] oraz kserokopię katy pojazdu. Zarządzeniem z dnia 23 czerwca 2016r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie siedmiu dni, pod rygorem jej odrzucenia przez wykazanie, że przed złożeniem do sądu administracyjnego skargi wyczerpał przysługujące środki zaskarżenia, tj. wezwał na piśmie organ administracji do usunięcia naruszenia prawa. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 29 czerwca 2016r. W odpowiedzi na powyższe wezwanie, w dniu 4 lipca 2016r. do akt sprawy wpłynęło pismo procesowe skarżącego z dnia 29 czerwca 2016r., w którym wyjaśnił, że łącznie z wnioskiem skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi za pośrednictwem Starostwa Powiatowego w [...] zostały przesłane wszystkie załączniki. W załączeniu skarżący ponownie przedstawił wniosek z dnia 11 kwietnia 2016r. skierowany do Starosty [...], odpowiedź Starosty [...] z dnia [...], kserokopie katy pojazdu oraz pisma z dnia 17 maja 2016r. skierowanego do Starosty [...] informującego o złożeniu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wniosku o wydanie decyzji nakazującej zwrot opłaty za wydanie karty pojazdu i konieczności przekazania całej dokumentacji w sprawie wraz z dowodem uiszczenia opłaty. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Na wstępie podnieść należy, iż merytoryczne rozpoznanie skargi zawsze poprzedza kontrola dopuszczalności środka zaskarżenia. Wśród okoliczności czyniących skargę niedopuszczalną, ustawa z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.)-dalej p.p.s.a. wymienia niewyczerpanie (przez wnoszącego skargę) środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym. Uzależnienie dopuszczalności skargi od wcześniejszego wykorzystania przysługujących stronie środków zaskarżenia związane jest z zakresem działania sądów administracyjnych, które sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie (art. 3 § 1 i 2 p.p.s.a.). W tym kontekście należy zatem wskazać, że zgodnie z treścią art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Sąd, po wniesieniu skargi, może uznać, że uchybienie tego terminu nastąpiło bez winy skarżącego i rozpoznać skargę (art. 52 § 3 p.p.s.a.). W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowane jest stanowisko, że skierowane do organu żądanie zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu, uiszczonej na podstawie § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 lipca 2003 r. w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu (Dz. U. Nr 137, poz. 1310 ze zm.), jest sprawą administracyjną, którą organ załatwia w drodze aktu lub czynności, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. (por uchwała składu siedmiu sędziów NSA z dnia 4 lutego 2008r., sygn. akt I OPS 3/07, ONSAiWSA 2008, nr 2, poz. 21). Odmowa zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu jest zatem czynnością materialno-techniczną w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., a skargę do sądu administracyjnego można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa w terminie 14 dni od dnia, w którym strona dowiedziała się o podjęciu czynności. W niniejszej sprawie, pismem z dnia 11 kwietnia 2015r. skarżący zwrócił się do Starosty [...] z żądaniem zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu. W związku ze skierowanym żądaniem, Starosta [...] pismem z dnia [...] odmówił zwrotu zawyżonej opłaty za wydanie karty pojazdu. Stosownie do treści cyt. powyżej art. 52 § 3 p.p.s.a. skarżący winien w terminie czternastu dni od dnia, w którym dowiedział o odmowie zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu wezwać Starostę [...] na piśmie do usunięcia naruszenia prawa, czego skarżący, jak wynika z przedstawionych dokumentów nie uczynił. Natomiast skargę do sądu administracyjnego mógłby złożyć, stosownie do art. 53 § 2 p.p.s.a. w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ administracji nie udzieliłby odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Niedopełnienie przez skarżącego obowiązku wyczerpania powyższego trybu przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego powoduje, że jest ona niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 i w zw. z art. 52 § 1 i 3 p.p.s.a, orzekł jak w postanowieniu. R.T.