III SA/Łd 47/17

Dnia 20 lipca 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski po rozpoznaniu w dniu 20 lipca 2017 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku K.G. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi K.G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł., obecnie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry p o s t a n a w i a : wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. D.Cz. W dniu [...] roku K.G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł., obecnie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku, nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżąca podniosła, że jest on motywowany wyjątkowo ważnym interesem strony, tj. tym, iż wykonanie zaskarżonej decyzji, poprzez zajęcie przez organ egzekucyjny rachunku bankowego doprowadzi do zupełnej utraty przez nią jakichkolwiek środków pieniężnych przeznaczonych na utrzymanie siebie i swojej rodziny. Ponadto rozstrzygnięcie w przedmiocie niniejszej skargi jest niepewne i w zupełności należy do decyzji Sądu, który może orzec na korzyść skarżącej. Dlatego też zablokowanie rachunków bankowych skarżącej może pozbawić ją w zupełności środków do egzystencji. W dniu 3 lipca do Sądu wpłynęło pismo procesowe skarżącej zatytułowane "Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji". W uzasadnieniu wniosku skarżąca podniosła dodatkowo, że w dniu 30 maja 2016 r. zamknęła prowadzoną przez siebie działalność gospodarczą z racji tego, że jej prowadzenie stało się nieopłacalne – od dnia 1 stycznia 2016 roku do dnia 30 maja 2016 r. skarżąca osiągnęła dochód (bez odliczeń) w wysokości 604 zł. Natomiast w roku 2015 skarżąca osiągnęła dochód w wysokości 5.120,00. Dochód ten zabezpieczał jedynie minimalne potrzeby egzystencjonalne z uwagi na to, że skarżąca nie posiada żadnych oszczędności. Ponadto wskazano, że skarżąca obecnie posiada zobowiązanie finansowe w postaci kredytu związanego ze sfinansowaniem rozpoczęcia prowadzenia działalności gospodarczej, który zaciągnęła 16 października 2013 roku w kwocie 37.885,28 zł, który stara się spłacać w miarę możliwości regularnie. Skarżąca wraz z mężem utrzymywali się z prac dorywczych, jednakże pod koniec listopada 2016 r. mąż skarżącej padł ofiarą przestępstwa z art. 157 § 1 k.k., które spowodowało naruszenie czynności narządu ciała na czas przekraczający siedem dni. Wydarzenie to pozbawiło w zupełności możliwości zarobkowych męża skarżącej oraz do dnia dzisiejszego nie pozwoliło podjąć pracy. Ze względu na powyżej opisane okoliczności skarżąca obecnie posiada problemy z bieżącym regulowaniem zobowiązań. Zajęcie jej rachunków bankowych spowoduje, iż zostanie ona pozbawiona niezbędnych do życia środków finansowych oraz możliwości dokonywania niezbędnych opłat. Skarżąca nie posiada środków na zapłatę nałożonej na nią kary pieniężnej. Nagła egzekucja kary pieniężnej spowoduje, iż negatywne konsekwencje wykonania decyzji administracyjnej przez organ rozciągną się nie tylko na skarżącą ale również na jej rodzinę. W konsekwencji spowoduje to niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Do wniosku załączono wydruk z CEIDG oraz PIT za rok 2015 i za rok 2016, umowę kredytu "Nowy Kredyt na Start" z dnia 13 października 2013 r., opinię medyczno-sądową z dnia 23 grudnia 2016 roku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 t.j.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (§ 3). Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 ustawy Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Ustawa wymienia w tym przepisie dwie przesłanki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nadto jak wynika z analizy orzecznictwa sądów administracyjnych warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005 s. 166 -168). W niniejszej sprawie strona skarżąca uzasadniając złożony wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazała, że jej wykonanie naraziłoby stronę na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, bowiem spowodowałoby pogorszenie jej sytuacji finansowej, skutkujące obniżeniem poziomu egzystencji strony oraz jej rodziny. Skarżąca podniosła, że w dniu 30 maja 2016 r. zamknęła prowadzoną przez siebie działalność gospodarczą z racji tego, że jej prowadzenie stało się nieopłacalne – od dnia 1 stycznia 2016 roku do dnia 30 maja 2016 r. skarżąca osiągnęła dochód (bez odliczeń) w wysokości 604 zł. Natomiast w roku 2015 skarżąca osiągnęła dochód w wysokości 5.120,00. Ponadto wskazano, że skarżąca obecnie posiada zobowiązanie finansowe w postaci kredytu związanego ze sfinansowaniem rozpoczęcia prowadzenia działalności gospodarczej, który zaciągnęła 16 października 2013 roku w kwocie 37.885,28 zł, który stara się spłacać w miarę możliwości regularnie. Skarżąca wraz z mężem utrzymywali się z prac dorywczych, jednakże pod koniec listopada 2016 r. mąż skarżącej padł ofiarą przestępstwa z art. 157 § 1 k.k., które pozbawiło męża skarżącej możliwości zarobkowania. Ze względu na powyżej opisane okoliczności skarżąca obecnie posiada problemy z bieżącym regulowaniem zobowiązań, nie posiada również żadnych oszczędności. W ocenie Sądu, przedstawiona przez stronę skarżącą argumentacja jest wystarczająca do uznania, że w niniejszej sprawie zachodzą okoliczności uzasadniające możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Biorąc pod uwagę to, że określona w zaskarżonej decyzji kwota kary pieniężnej jest znaczna (36.000 zł), wykonanie zaskarżonej decyzji, przed rozpoznaniem skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, może wyrządzić stronie skarżącej szkodę. Zatem spełniona została ustawowa przesłanka wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji. D.Cz.