III SA/Łd 470/08

Dnia 14 października 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Ewa Alberciak po rozpoznaniu w dniu 14 października 2008 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. M. na postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę W dniu 19 sierpnia 2008 r. J. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego. Postanowienie powyższe zawiera pouczenie, iż nie przysługuje na nie zażalenie. Postanowienie to doręczone zostało skarżącemu w dniu 17 lipca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2 art. 52 powołanej ustawy). Oznacza to, iż prawo wniesienia skargi jest uwarunkowane uprzednim wyczerpaniem przez skarżącego środków zaskarżenia, jeżeli przysługiwały mu one w postępowaniu przed organem administracyjnym. Obowiązek ten wynika z tego, iż sąd administracyjny nie zastępuje organów odwoławczych [por. J.P. Tarno, Postępowanie przed sądami administracyjnymi , Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis, Warszawa 2004, s. 97]. W niniejszej sprawie skarżący zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi postanowienie organu I instancji - Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego [...] z dnia [...]. Na postanowienia to przysługiwało zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. Zgodnie bowiem z art. 23 § 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tj. Dz.U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.) w stosunku do organu egzekucyjnego – naczelnika urzędu skarbowego nadzór nad egzekucją należności pieniężnych sprawuje właściwy miejscowo dyrektor izby skarbowej. Organ sprawujący nadzór jest jednocześnie organem odwoławczym dla postanowień wydawanych przez nadzorowany organ egzekucyjny (23 § 4 powołanej ustawy). Stosownie do treści art. 59 § 5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, na postanowienie w sprawie umorzenia postępowania egzekucyjnego przysługuje zażalenie zobowiązanemu oraz wierzycielowi niebędącemu jednocześnie organem egzekucyjnym. Skarżący nie wyczerpał środka zaskarżenia, bowiem nie złożył zażalenia do Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. Zauważyć należy, iż w pouczeniu zaskarżonego postanowienia wskazano nieprawidłowo, że nie przysługuje na nie zażalenie. Mimo błędnego pouczenia w postanowieniu organu I instancji nie służy od niego skarga do sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 58 §1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd odrzuci skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji. e.o.