III SA/Łd 472/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 lipca 2007 r. sprawy ze skargi M. C. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wpisu zmian w rejestrze zakładów opieki zdrowotnej postanawia: odrzucić skargę. W dniu 18 czerwca 2007 r. M. C. wniosła skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wpisu zmian w rejestrze zakładów opieki zdrowotnej. W odpowiedzi na skargę organ I instancji – Wojewoda [...] wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie z ostrożności procesowej o oddalenie skargi. W jej uzasadnieniu poinformował, iż od decyzji tej skarżąca wniosła odwołanie do Ministra Zdrowia, które dotyczyło oczywistych omyłek w treści zaskarżonej decyzji. Z uwagi na to, że postanowieniem z dnia [...] nr [...] Wojewoda [...] dokonał sprostowania decyzji z dnia [...], Minister Zdrowia decyzją z dnia [...] nr [...] umorzył postępowanie odwoławcze. Decyzja Ministra Zdrowia został zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wojewoda [...] podniósł również, iż w jego ocenie skarga jest niedopuszczalna, bowiem z treści art. 52 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – powołanej dalej jako p.p.s.a. (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wynika, iż niedopuszczalna jest skarga od decyzji organu I instancji, a tym samym zachodzi sytuacja określona w art. 58 § 1 pkt. 6 p.p.s.a. Organ podkreślił jednocześnie, iż alternatywny wniosek o oddalenie skargi uzasadniony jest jej bezprzedmiotowością, bowiem wady przedmiotowej decyzji zostały usunięte postanowieniem z dnia [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Z wymienionego przepisu wynika, iż skargę można wnieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Oznacza to, iż w sytuacji gdy od decyzji organu I instancji przysługuje odwołanie, to strona winna wnieść takie odwołanie, a następnie w razie niekorzystnego rozstrzygnięcia organu odwoławczego, może złożyć skargę na decyzję organu II instancji do sądu administracyjnego. Niedopuszczalne jest natomiast zaskarżenie decyzji organu I instancji bezpośrednio do sądu administracyjnego. W rozpoznawanej sprawie M. C. złożyła skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] mimo, że jest to decyzja wydana przez organ administracji I instancji. Od decyzji tej przysługuje odwołanie do Ministra Zdrowia. Zaskarżenie do sądu decyzji organu I instancji nie jest dopuszczalne, gdyż skargę można wnieść dopiero gdy od danego aktu nie przysługuje środek zaskarżenia. Mając to na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt. 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 r., Sąd odrzucił skargę M. C. Dodać należy, iż M. C. odwołała się od decyzji Wojewody [...]. Na skutek jej odwołania decyzją z dnia [...] Minister Zdrowia umorzył postępowanie odwoławcze i jak wynika z odpowiedzi na skargę, na decyzję tę M. C. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. WSA w Warszawie będzie zatem kontrolował legalność decyzji organów administracji obu instancji.