III SA/Łd 474/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski po rozpoznaniu w dniu 31 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania stypendium szkolnego postanawia: odrzucić skargę. D.Cz. Decyzją z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. utrzymało w mocy decyzję Burmistrza [...] z dnia [...] nr [...] o odmowie przyznania M.M. stypendium szkolnego za okres od 1 stycznia 2016 r. do 30 czerwca 2016 r. Decyzja zawierała pouczenie o tym, że strona ma prawo ją zaskarżyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Skargę składa się w dwóch egzemplarzach za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji. Przesyłka zawierająca powyższą decyzję została wysłana na adres: ul. A. 5 m 2, [...] [...]. Adres ten wskazała w odwołaniu od decyzji organu I instancji I.M. – przedstawicielka ustawowa małoletniego M.M. Przesyłka była dwukrotnie awizowana – pierwsze awizo w dniu 23 stycznia 2017 r., powtórne awizo w dniu 31 stycznia 2017 r. W dniu 8 lutego 2017 r. została zwrócona nadawcy – Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w Ł. W dniu 14 kwietnia 2017 r. w Urzędzie Pocztowym "[...] k. Ł." została nadana przesyłka zawierająca skargę złożoną przez I.M. w imieniu małoletniego M.M. W skardze został sformułowany wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Postanowieniem z dnia 28 lipca 2017 r. sygn. akt III SA/Łd 474/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Przesyłka zawierająca odpis postanowienia o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi została doręczona przedstawicielce ustawowej małoletniego skarżącego w dniu 4 października 2017 r. Od postanowienia o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu przedstawicielka ustawowa małoletniego skarżącego nie wniosła zażalenia. W związku z tym postanowienie o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi uprawomocniło się. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2017 r., poz. 1369, ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Jednym z warunków dopuszczalności skargi jest więc jej wniesienie w terminie. Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. termin ten wynosi trzydzieści dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego wydanej w indywidualnej sprawie, opinii zabezpieczającej i odmowy wydania opinii zabezpieczającej). W rozpatrywanej sprawie zaskarżona decyzja została doręczona przedstawicielce ustawowej małoletniego skarżącego na wskazany przez nią adres w trybie określonym w art. 44 § 1-4 k.p.a. Stosownie do art. 44 § 1 pkt 1 k.p.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43 operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej – w przypadku doręczenia pisma przez operatora pocztowego. Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub gdy nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (art. 44 § 2 k.p.a.). W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia (art. 44 § 3 k.p.a.). Zgodnie z art. 44 § 4 k.p.a. doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy. Z adnotacji doręczyciela znajdujących się na zwróconej do organu II instancji przesyłce zawierającej skargę wynika, że przesyłka ta została po raz pierwszy awizowana w dniu 23 stycznia 2017 r. Po raz kolejny awizowano przesyłkę w dniu 31 stycznia 2017 r. Wobec tego uznać należało, że przesyłka ta została skutecznie doręczona przedstawicielce ustawowej małoletniego skarżącego w dniu 6 lutego 2017 r. (w poniedziałek). W tej sytuacji trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi, o którym stanowi art. 53 § 1 p.p.s.a., upłynął w dniu 8 marca 2017 r. (w środę). Tymczasem przedstawicielka ustawowa małoletniego skarżącego wniosła skargę dopiero w dniu 14 kwietnia 2017 r., a więc już po upływie terminu do jej wniesienia. Postanowienie z dnia 28 lipca 2017 r. o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi zostało doręczone przedstawicielce ustawowej małoletniego skarżącego w dniu 4 października 2017 r. Przedstawicielka ustawowa małoletniego skarżącego nie wniosła zażalenia. W związku z tym postanowienie o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi uprawomocniło się. Skutkiem wniesienia skargi po upływie terminu do jej wniesienia w sytuacji, gdy wniosek o jego przywrócenie został odrzucony prawomocnym postanowieniem jest – stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. – odrzucenie skargi. Mając powyższe na uwadze, sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 oraz § 3 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu. D.Cz.