III SA/Łd 475/14
PostanowienieWSA w Łodzi2014-06-26
Skład orzekający: Magdalena Sieniuć
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarżący spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych?Ratio decidendi
Skarżący spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, ponieważ jego sytuacja majątkowa i rodzinna, w tym niskie dochody i konieczność ponoszenia wydatków na utrzymanie siebie i syna, wskazują na brak możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W związku z tym przyznano mu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.Stan faktyczny
Skarżący P.S. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. dotyczącą nałożenia kary pieniężnej za samowolne zajęcie pasa drogowego. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi, skarżący wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Po złożeniu oświadczenia o stanie rodzinnym, dochodach i majątku, które okazało się niewystarczające, skarżący został wezwany do uzupełnienia wniosku. W odpowiedzi przedstawił dodatkowe informacje i dokumenty.Rozstrzygnięcie
Przyznano skarżącemu P.S. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 26 czerwca 2014 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale III - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2014 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku P.S. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi P.S.. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za samowolne zajęcie pasa drogowego p o s t a n a w i a: przyznać skarżącemu – P.S. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. (MSi)
P.S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za samowolne zajęcie pasa drogowego.
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od tej skargi w kwocie 100 zł skarżący wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
W złożonym następnie, na urzędowym formularzu (PPF), oświadczeniu o stanie rodzinnym, dochodach i majątku skarżący podał, że zamieszkuje w mieszkaniu lokatorskim wspólnie ze studiującym synem M.. Rodzina nie posiada żadnego majątku. Osiąga dochód z tytułu wynagrodzenia w wysokości
1.500 zł netto. Wydatki rodziny związane z podstawowymi płatnościami wynoszą
340 zł, do tego dochodzą koszty utrzymania syna w kwocie 600 zł.
Z uwagi na fakt, że zawarte w powyższym wniosku oświadczenia okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącego, zarządzeniem z dnia 10 czerwca 2014 roku wezwano skarżącego do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez złożenie dodatkowych dokumentów i informacji dotyczących jego sytuacji majątkowej, w tym do: nadesłania wyciągów z ewentualnie posiadanych przez skarżącego i jego syna Michała rachunków bankowych - z okresu ostatnich 3 miesięcy, przedstawienia zaświadczenia z zakładu pracy o średniej wysokości wynagrodzenia (netto) skarżącego z okresu ostatnich 3 miesięcy, wraz z podaniem, czy podlega ono potrąceniom i z jakiego tytułu oraz udzielenia informacji, czy w kosztach utrzymania syna skarżącego partycypuje jego matka (a jeśli tak - to w jakiej wysokości), w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący w drodze pisma z dnia 15 czerwca 2014 roku oświadczył, że jest po rozwodzie i matka jego syna nie partycypuje w kosztach jego utrzymania. Do pisma załączył wyciągi bankowe.
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje:
Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.".
Stosownie do postanowień art. 243 § 1 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 p.p.s.a.). W myśl art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym.
W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (rubryka nr 4 formularza PPF). Zgodnie z art. 245 § 3 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Z kolei stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Podkreślić przy tym należy, że wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie.
Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym oraz nadesłanych dokumentów wynika, że skarżący zamieszkuje w mieszkaniu lokatorskim wspólnie ze studiującym synem M. Rodzina nie posiada żadnego majątku. Jedynym źródłem dochodu rodziny jest wynagrodzenia za pracę skarżącego w wysokości 1.500 zł netto, przy czym skarżący nie nadesłał zaświadczenia dotyczącego średniej wysokości tego wynagrodzenia (netto) z okresu ostatnich 3 miesięcy. Natomiast wydatki rodziny związane z podstawowymi płatnościami i utrzymaniem wynoszą łącznie 940 zł.
Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Referendarz sądowy uznał, że wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie i przyznał mu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wobec przedstawionej sytuacji majątkowej i rodzinnej skarżącego przyjąć należało, że skarżący nie w jest stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Spełnienie zaś tej przesłanki obligowało do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 504).
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.
(MSi)
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło