III SA/Łd 483/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia NSA Teresa Rutkowska, Sędziowie Sędzia NSA Irena Krzemieniewska (spr.), Sędzia NSA Janusz Nowacki, , Protokolant specjalista Dominika Janicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 sierpnia 2016 roku sprawy ze skargi K. J. na decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do nagrody rocznej za rok 2015 postanawia: odrzucić skargę. Decyzją z dnia (...), nr (..) Komendant Powiatowy Państwowej Straży Pożarnej w Ł. na postawie art. 104 § 1 w zw. z art. 107 K.p.a. oraz art. 95 ust. 1 i 4 ustawy z dnia z dnia 24 sierpnia 1991r. o Państwowej Straży Pożarnej (tekst jedn. Dz.U. 2013, poz. 1340 ze zm.), stwierdził, że K.J. nie nabył prawa do nagrody rocznej za 2015r. W uzasadnieniu decyzji Komendant Powiatowy Państwowej Straży Pożarnej w Ł. podniósł, że ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że decyzją z dnia (...)., nr (...) Komendant Powiatowy Państwowej Straży Pożarnej w Ł. zawiesił st. kpt. K.J. z dniem 1 grudnia 2014r. w czynnościach służbowych na okres 3 miesięcy, tj. do dnia 28 lutego 2015r. Przyczyną zawieszenia na podstawie art. 39 ust. 1 cyt. ustawy było wszczęcie przeciwko K.J. postępowania karnego o przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia publicznego, o którym mowa w art. 231 § 1 k.k. i art. 221 kk w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. przez Prokuraturę Rejonową w Ł. pod sygn. akt (...). Decyzją z dnia (...), nr (...) (...) Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej w Ł. utrzymał powyższą decyzję w mocy. Kolejną natomiast decyzją z dnia (...), nr (...) Komendant Powiatowy Państwowej Straży Pożarnej w Ł. przedłużył okres zawieszenia K.J. w czynnościach służbowych do czasu prawomocnego zakończenia postępowania karnego. Decyzją z dnia (...)., nr (...) (..) Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej w Ł. utrzymał powyższą decyzję w mocy. Na powyższe decyzje (...) Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w Ł. K.J. wniósł skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Wyrokiem z dnia 20 maja 2015r., sygn. akt III SA/Łd 297/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę K.J. na decyzję (...) Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w Ł. z dnia [...] o zawieszeniu w czynnościach służbowych na okres od dnia 1 grudnia 2015r. do dnia 28 lutego 2015r. Natomiast wyrokiem z dnia 11 września 2015r., sygn. akt III SA/Łd 581/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę K.J. na decyzję (...) Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie przedłużenia okresu zawieszenia czynnościach służbowych do czasu prawomocnego zakończenia postępowania karnego. Ponadto ustalono, że toczące się przed Sądem Rejonowym w Ł. postępowanie karne w sprawie o sygn. akt (...) (poprzednio (...)) nie zostało zakończone do dnia wydania decyzji. Mając na uwadze poczynione ustalenia faktyczne Komendant Powiatowy Państwowej Straży Pożarnej w Ł. wskazał, że zgodnie z art. 95 ust. 1 ustawy, strażakowi za służbę pełnioną nienagannie w danym roku kalendarzowym przysługuje nagroda roczna w wysokości 1/12 uposażenia otrzymanego w roku kalendarzowym, za który nagroda przysługuje. Stosownie zaś do treści art. 95 ust. 4 ustawy, nagroda roczna przysługuje, jeżeli strażak w danym roku kalendarzowym pełnił służbę przez okres co najmniej 6 miesięcy kalendarzowych. Z powyższego wynika, że uzyskanie nagrody rocznej ustawodawca powiązał z faktem pełnienia nienagannej służby w danym roku kalendarzowym, zaś warunkiem sine qua non nabycia prawa do nagrody rocznej jest pełnienie służby przez okres co najmniej 6 miesięcy kalendarzowych. Zatem strażak, który nie pełnił służby w wymaganym przez ustawodawcę okresie czasowym nie nabywa prawa do nagrody rocznej. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy organ stwierdził, że K.J. nie pełnił w 2015r. służby w wymaganym wymiarze 6 miesięcy kalendarzowych, albowiem przez cały rok 2015 pozostawał zawieszony w czynnościach służbowych. Zdaniem organu bez znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy są argumenty strony dotyczące nieprawomocności ww. wyroków WSA w Łodzi o sygn. III SA/Łd 581/15 oraz III SA/Łd 297/15 oraz związku niniejszej sprawy z toczącym się postępowaniem karnym. Przedmiotem kontroli sądowej są jedynie decyzje ostateczne, a tym samym wykonalne, zaś wyrok oddalający skargę, choćby nieprawomocny, pozostaje bez wpływu na byt prawny lub wykonalność kontrolowanej decyzji administracyjnej. Od powyższej decyzji K.J. złożył odwołanie, w którym podniósł, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy jest niekompletny, a wydana decyzja przesądza jednoznacznie utratę prawa do nagrody rocznej za 2015r. w sytuacji gdy żadna ze wskazanych powyżej decyzji dotyczących zawieszenia w czynnościach służbowych nie jest prawomocna. Od wyroków WSA w Łodzi zostały wniesione skargi kasacyjne, a w zakresie przedłużenia okresu zawieszenia prowadzone jest kolejne postępowanie karne (sygn. akt (...)). Decyzją z dnia (...), nr (...) (...) Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej w Ł. utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Odnosząc się do zarzutów postawionych w odwołaniu organ odwoławczy podkreślił, że materiał dowodowy został zebrany i rozpatrzony w sposób wyczerpujący i kompletny. Zgodnie z art. 95 ust. 4 ustawy, strażakowi przysługuje nagroda roczna, jeżeli w danym roku kalendarzowym pełnił służbę przez okres co najmniej 6 miesięcy kalendarzowych. Przepis art. 95 ust. 4b pkt 3 ustawy zastrzega, że do okresu, o którym mowa w art. 95 ust. 4 ustawy o PSP nie zalicza się m.in. okresów niewykonywania zadań służbowych z przyczyny zawieszenia strażaka w czynnościach służbowych. Odnosząc się natomiast do kwestii prawomocności decyzji nr (...) z dnia (...) oraz decyzji nr (...) z dnia (...) dotyczących zawieszenia oraz przedłużenia zawieszenia strony w czynnościach służbowych ze względu na toczące się postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie o sygn. III SA/Łd 581/15 oraz w sprawie o sygn. III SA/Łd 297/15 organ zaznaczył, że wniesienie odwołania od decyzji wydanej na podstawie art. 39 ust. 4 ustawy o zawieszeniu w czynnościach służbowych strażaka nie wstrzymuje jej wykonania. Do czasu zakończenia postępowania w sprawach o sygn. III SA/Łd 581/15 oraz III SA/Łd 297/15 decyzje o nr (...) i (...) pozostają ostateczne. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skarżący podtrzymał w całości stanowisko i argumentację przedstawioną w odwołaniu. W odpowiedzi na skargę (...) Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej w Ł. wniósł o jej oddalenie. W dniu 1 sierpnia 2016r. do akt sprawy wpłynęło pismo procesowe skarżącego z dnia 28 lipca 2016r., w którym podtrzymując stanowisko przedstawione w skardze wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej w Ł. z dnia (...). Odwołując się do treści wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 9 września 2014r., jaki zapadł w sprawie o sygn. akt III SA/Łd 542/14 skarżący wskazał, że sprawy z zakresu uposażeń i innych świadczeń pieniężnych strażaków uregulowane w Rozdziale 9 ustawy o Państwowej Straży Pożarnej nie należą do kognicji sądów administracyjnych lecz sądów pracy w związku z powyższym wydanie decyzji w tym przedmiocie było nieuprawnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, albowiem nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Zakres właściwości rzeczowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wyznaczają przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) dalej: p.p.s.a. Zgodnie z art. 3 p.p.s.a. kontrola obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Katalog skarg na określone w art. 3 § 2 p.p.s.a. działania organów administracji publicznej lub ich bezczynność, rozszerzają przepisy ustaw szczególnych, które przewidują sądową kontrolę. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny bada w pierwszej kolejności jej dopuszczalność. Jednym zaś z warunków dopuszczalności skargi jest pozostawanie sprawy, której ona dotyczy w kognicji sądu administracyjnego. Stosownie bowiem do treści art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja (...) Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w Ł. z dnia (...) utrzymująca w mocy decyzję Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej w Ł. z dnia (...) w przedmiocie odmowy przyznania prawa do nagrody rocznej za 2015r. Rozważenia więc wymagało, czy sprawa dotycząca przyznania, bądź odmowy przyznania prawa do nagrody rocznej strażakowi, należy do właściwości sądu pracy, czy też sądu administracyjnego. W tej kwestii niezbędne jest odwołanie się do treści art. 111a ustawy o Państwowej Straży Pożarnej. Przepis ten stanowi, że sprawy dotyczące roszczeń majątkowych o świadczenia pieniężne wynikające ze stosunku służbowego strażaków rozstrzygają sądy pracy. Przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny, dotyczące skutków niewykonania zobowiązań, stosuje się odpowiednio. Zauważyć należy, że ustawodawca umieścił art. 111a ustawy w Rozdziale 9 zatytułowanym "Uposażenia i inne świadczenia pieniężne strażaków". Zgodnie z zawartym w tym rozdziale art. 85 ust. 2, z tytułu służby strażak otrzymuje uposażenie i inne świadczenia pieniężne określone w ustawie. Definicję uposażenia zawiera art. 86 ustawy, zaś art. 93 ust. 1 wymienia świadczenia pieniężne przysługujące strażakowi, a art. 93 ust. 2 - świadczenia pieniężne przysługujące członkom rodziny zmarłego strażaka. Przepis art. 111a ustawy nie odnosi się - jak przepis art. 85 ust. 2 - do konkretnego podmiotu ("strażak otrzymuje"). Z brzmienia zdania pierwszego art. 111a "sprawy dotyczące roszczeń majątkowych o świadczenia pieniężne wynikające ze stosunku służbowego strażaków", w zestawieniu z art. 85 ust. 2 oraz art. 93 ust. 1 i 2 ustawy wynika, że normuje on właściwość sądu pracy w sprawach dotyczących roszczeń o te świadczenia pieniężne strażaków i członków rodzin zmarłych strażaków, które zostały enumeratywnie wskazane w ustawie o Państwowej Straży Pożarnej. Świadczeniami tymi, zgodnie z art. 93 ust. 1 ustawy są następujące świadczenia pieniężne: 1) zasiłek na zagospodarowanie, 2) nagrody i zapomogi, 3) nagrody jubileuszowe, 4) dodatkowe wynagrodzenie za wykonywanie zadań zleconych wykraczających poza obowiązki służbowe, 4a) rekompensata pieniężna za przedłużony czas służby, o którym mowa w art. 35 ust.9, 5) należności za podróże i przeniesienia służbowe, 6) świadczenia związane ze zwolnieniem ze służby. Powyższe rozważania prowadzą zatem do wniosku, że przez użyte w art. 111a ustawy określenie "roszczenia majątkowe o świadczenia pieniężne wynikające ze stosunku służbowego strażaka", należy rozumieć jako wszelkie roszczenia o świadczenia pieniężne, w tym o przyznanie, bądź odmowę przyznania prawa do nagrody rocznej, wynikające ze stosunku służbowego. Do rozpoznania spraw dotyczących tak rozumianych roszczeń właściwy jest jednak sąd pracy, a nie sąd administracyjny. Skoro bowiem nagroda roczna została wymieniona wśród świadczeń pieniężnych uregulowanych w Rozdziale 9 ustawy, to brak jest podstaw do formułowania twierdzeń o objęciu jej zakresem właściwości sądu administracyjnego. Brak jest tym samym podstawy prawnej do skontrolowania przez sąd administracyjny decyzji administracyjnej w przedmiocie odmowy przyznania prawa do nagrody rocznej za dany okres. Tylko bowiem w sprawach dotyczących powołania, mianowania, ustalenia składników uposażenia strażaka organ administracji publicznej może działać w sposób władczy, mając za podstawę np. art. 91 ust. 1, czy też art. 92 ustawy o Państwowej Straży Pożarnej, w drodze wydania aktu administracyjnego. Treść cyt. powyżej art. 111a ustawy o Państwowej Straży Pożarnej jest jednoznaczna i zawiera wyraźne rozróżnienie podstaw roszczeń majątkowych o świadczenia pieniężne i samych roszczeń, zastrzegając dla tych ostatnich drogę postępowania cywilnego przed sądami powszechnymi (sądami pracy). Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę, jako niedopuszczalną. EC