III SA/Łd 486/07

Dnia 17 sierpnia 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Irena Krzemieniewska po rozpoznaniu w dniu 17 sierpnia 2007 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. C. C. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Transportu Drogowego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za brak opłaty za przejazd po drogach p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. Skarżący -Z. C. C. w skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Głównego Inspektora Transportu Drogowego piśmie z dnia 16 stycznia 2007 roku, obok skargi na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] roku, nr [...] odmawiającego przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] roku, nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie przewozu drogowego bez uiszczenia wymaganej opłaty za przejazd po drogach krajowych (sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt VI SA/Wa 341/07), wniósł także skargę na wskazaną powyżej decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...]. Postanowieniem z dnia 2 maja 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 59 § 1 w związku z art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) stwierdził swą niewłaściwość do rozpoznania niniejszej sprawy i przekazał sprawę do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi. Wezwaniem, doręczonym za zwrotnym potwierdzeniem odbioru w dniu 17 lipca 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zobowiązał [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego do uzupełnienia w terminie siedmiu dni, od dnia doręczenia niniejszego wezwania, odpowiedzi na skargę udzielonej w piśmie z dnia 13 marca 2007 roku skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie oraz nadesłanie odpisu zaskarżonej decyzji. Przy piśmie procesowym z dnia 18 lipca 2007 roku, stanowiącym odpowiedź na wezwanie Sądu, [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego załączył odpis zaskarżonej decyzji z dnia [...], nr [...] o nałożeniu na Z. C. C. kary pieniężnej w wysokości 3.000 zł za wykonywanie przewozu drogowego bez uiszczenia wymaganej opłaty za przejazd po drogach krajowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, albowiem jej wniesienie jest niedopuszczalne. Na wstępie podnieść należy, iż merytoryczne rozpoznanie skargi zawsze poprzedza kontrola dopuszczalności środka zaskarżenia. Wśród okoliczności czyniących skargę niedopuszczalną, ustawa z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wymienia niewyczerpanie (przez wnoszącego skargę) środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym. Uzależnienie dopuszczalności skargi od wcześniejszego wykorzystania przysługujących stronie środków zaskarżenia związane jest z zakresem działania sądów administracyjnych, które sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie (art. 3 § 1 i 2 powołanej ustawy). W tym kontekście należy zatem wskazać, że zgodnie z treścią art. 52 § 1 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 powołanej ustawy). W rozpoznawanej sprawie przedmiotem kontroli Sądu jest skarga na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] roku w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie przewozu drogowego bez uiszczenia wymaganej opłaty za przejazd po drogach krajowych. Zgodnie zaś z treścią art. 51 ust. 6 ustawy z dnia 6 września 2001 roku o transporcie drogowym (Dz.U. z 2004r., Nr 204, poz. 2088 ze zm.) w sprawach związanych w wykonywaniem zadań i kompetencji Inspekcji organem właściwym jest wojewódzki inspektor, a organem wyższego stopnia w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego - Główny Inspektor. W takim przypadku przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego strona musi wyczerpać środki zaskarżenia przysługujące jej w toku postępowania administracyjnego, a skarga na rozstrzygnięcie organu administracji pierwszej instancji jest niedopuszczalna. Z uwagi zatem na fakt, iż w niniejszej sprawie przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia służących w toku postępowania administracyjnego, a skarga na rozstrzygnięcie organu administracji pierwszej instancji jest niedopuszczalna, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odrzucił skargę.