III SA/Łd 487/09

Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi, w Wydziale III - Robert Adamczewski po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi Z. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] znak [...] w przedmiocie zakazu prowadzenia szkolenia kandydatów na kierowców i wykreślenia z rejestru działalności postanawia przyznać Z. S. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych R.A. III SA/Łd 487/09 Uzasadnienie Pismem z dnia 2 września 2009 r. Z. S. (dalej skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia z dnia [...] (znak [...]) w przedmiocie zakazu prowadzenia szkolenia kandydatów na kierowców i wykreślenia z rejestru działalności. W związku z wezwaniem do uiszczenia wpisu od skargi strona sformułowała wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, przedkładając formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu "PPF". W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że decyzja o zakazie prowadzenia szkolenia kandydatów na kierowców, pozbawiła go możliwości zarobkowania i obecnie utrzymuje się on jedynie z renty. Wobec tego, że nie posiada żadnych innych dochodów nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych, w tym w szczególności wpisu sądowego od skargi. Wskazał dalej, że nie posiada żadnych oszczędności, a wręcz przeciwnie jest obciążony ratami zaciągniętych kredytów, które miały na celu rozwinięcie prowadzonej działalności. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżący prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Nie posiada własnego domu, ani mieszkania, czy też innej nieruchomości. Jedyne dochody w gospodarstwie domowym skarżącego stanowi renta w wysokości 761,96 zł. Z oświadczenia wynika także, że skarżący nie posiada żadnych zasobów pieniężnych i nie uzyskuje żadnych dodatkowych dochodów. Jak wyjaśnił, jest natomiast właścicielem pojazdów używanych do celów związanych ze szkoleniem kandydatów na kierowców, tj. samochodu marki Opel Corsa – o szacunkowej wartości ok. 13.500 zł i dwóch samochodów marki Toyota Yaris – o szacunkowej wartości 12.500 zł i 16.000 zł. Do wniosku skarżący załączył decyzję ZUS określającą wysokość emerytury skarżącego, zaświadczenie o udzielonych skarżącemu kredytach w Banku A. na łączną kwotę 28.390 zł oraz harmonogram spłat kredytu w Bank B. na kwotę 8.1422 zł. W związku z dodatkowym wezwaniem skarżący przedstawił kserokopie zeznań podatkowych PIT-36 za lata 2007 – 2008. Z zeznania za rok 2007 wynikało, że skarżący uzyskał przychody w wysokości 27.626,64 zł, przy kosztach uzyskania przychodów w wysokości 13.431,02 zł, co dało dochód w roku podatkowym w wysokości 14.195,62 zł. Z zeznania za rok 2008 wynika natomiast, że przychody wyniosły 52.455,98 zł, przy kosztach uzyskania przychodów w wysokości 37.511,52 zł, co dało dochód w roku podatkowym w wysokości 14.944,46 zł. Skarżący przekazał także zaświadczenie z Banku A., z którego wynika, że skarżący zaciągnął w tym banku trzy kredyty gotówkowe, które obecnie spłaca (saldo zadłużenia wynosiło na dzień 20 listopada 2009 r. odpowiednio dla poszczególnych kredytów: 10.578,68 zł; 9.9967,19 zł; 7.052,58 zł). Z zaświadczenia wynikało także, że skarżący ma otwarty w przedmiotowym banku rachunek oszczędnościowo rozliczeniowy, który na dzień 20 listopada wykazywał zadłużenie w wysokości 851,96 zł. W tym zakresie skarżący załączył także wyciąg z rachunku, który potwierdza fakt opłacania rat kredytów gotówkowych. Referendarz Sądowy zważył, co następuje: Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności skarżący spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Stosownie do postanowień art. 243 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Zgodnie z art. 245 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie, co stanowi przesłankę niezbędną do częściowego zwolnienia od kosztów sądowych (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przede wszystkim należy wziąć pod uwagę fakt, że skarżący utrzymuje się jedynie z renty w wysokości 761,96 zł. Ponadto pośród innych istotnych okoliczności decydujących o przyznaniu prawa pomocy wskazać należy na fakt zadłużenia skarżącego w związku z zaciągniętymi kredytami gotówkowymi, które jak wyjaśnił miały na celu rozwinięcie prowadzonej szkoły nauki jazdy. Łączna kwota zadłużenia skarżącego z tego tytułu wynosiła na dzień 20 listopada 2009 r. ok. 28.000 zł. Skarżący spłaca także gotówkowy kredyt konsumpcyjny w Banku B. Jak przy tym wynika z załączonego wyciągu z konta bankowego skarżącego, na dzień 20 listopada 2009 r. saldo rachunku wykazywała debet w wysokości 863,96 zł. Zgodnie ze złożonym oświadczeniem, skarżący nie posiada także żadnych oszczędności. W tej sytuacji, w ocenie referendarza sądowego, ewentualna konieczność poniesienia kosztów postępowania sądowego w postaci opłat sądowych, w szczególności wpisu od skargi w wysokości 500 (pięćset) złotych, czy też zwrotu wydatków może w istotnym stopniu wpłynąć na sytuację materialną skarżącego. Stąd też, mając na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności, znajdujące potwierdzenie w złożonych dokumentach, stwierdza się, że skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania. W związku z powyższym, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 245 § 3 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu. R.A.