III SA/Łd 487/09

Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi, w Wydziale III - Robert Adamczewski po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi Z. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] znak [...] w przedmiocie zakazu prowadzenia szkolenia kandydatów na kierowców i wykreślenia z rejestru działalności postanawia przyznać Z. S. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata R.A. III SA/Łd 487/09 Uzasadnienie Pismem z dnia 2 września 2009 r. Z. S. (dalej skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia z dnia [...] (znak [...]) w przedmiocie zakazu prowadzenia szkolenia kandydatów na kierowców i wykreślenia z rejestru działalności. W toku postępowania, w związku z uprzednim wnioskiem skarżącego, Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi postanowieniem z dnia 4 grudnia 2009 r. przyznał Z. S. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. wyrokiem z dnia 20 stycznia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę. Następnie pismem z dnia 24 lutego 2010 r. skarżący złożył kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy. We wniosku nie sprecyzował zakresu żądania. Wobec jednak ustaleni, iż skarżącemu przyznano już uprzednio prawo pomocy w zakresie zwolnienie od kosztów sądowych, powyższy wniosek – złożony po wydaniu wyroku –został potraktowany jako wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu wniosku obecnego skarżący wskazał, iż obecnie przebywa na rencie, nie posiada żadnych oszczędności, a wręcz przeciwnie jest obciążony kredytami zaciągniętymi w trakcie prowadzonej działalności gospodarczej, które miały na celu rozwinięcie owej działalności. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżący prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Nie posiada własnego domu, ani mieszkania, czy też innej nieruchomości. Jedyne dochody w gospodarstwie domowym skarżącego stanowi renta w wysokości 701,82 zł. Z oświadczenia wynika także, że skarżący nie posiada żadnych zasobów pieniężnych i nie uzyskuje żadnych dodatkowych dochodów. Do wniosku skarżący załączył kserokopię zeznania podatkowego PIT-40, z którego wynikało, iż uzyskał przychody z tytułu renty w wysokości 9.055,90 zł. W związku z rozpoznawaniem poprzedniego wniosku o przyznanie prawa pomocy w niniejszej sprawie skarżący przedstawił na żądanie sądu dokumenty dotyczące jego sytuacji majątkowej. Z zeznania za rok 2007 wynikało, że skarżący uzyskał przychody w wysokości 27.626,64 zł, przy kosztach uzyskania przychodów w wysokości 13.431,02 zł, co dało dochód w roku podatkowym w wysokości 14.195,62 zł. Z zeznania za rok 2008 wynika natomiast, że przychody wyniosły 52.455,98 zł, przy kosztach uzyskania przychodów w wysokości 37.511,52 zł, co dało dochód w roku podatkowym w wysokości 14.944,46 zł. Skarżący przekazał także zaświadczenie z Banku A., z którego wynikało, że zaciągnął w tym banku trzy kredyty gotówkowe, które obecnie spłaca (saldo zadłużenia wynosiło na dzień 20 listopada 2009 r. odpowiednio dla poszczególnych kredytów: 10.578,68 zł; 9.9967,19 zł; 7.052,58 zł). Z zaświadczenia wynikało także, że skarżący ma otwarty w przedmiotowym banku rachunek oszczędnościowo rozliczeniowy, który na dzień 20 listopada wykazywał zadłużenie w wysokości 851,96 zł. W tym zakresie skarżący załączył także wyciąg z rachunku, który potwierdza fakt opłacania rat kredytów gotówkowych. Powyższe dokumenty i informacje zostały wykorzystane do ceny obecnego wniosku skarżącego w zakresie przyznania prawa pomocy. Referendarz Sądowy zważył, co następuje: Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności skarżący spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Stosownie do postanowień art. 243 § 1 cytowanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszym wniosku skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w postaci ustanowienia adwokata, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Wobec jednak faktu, iż skarżący korzysta już z przyznanego mu postanowieniem Referendarza Sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, to ewentualne przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata skutkować będzie przyznaniem prawa pomocy w zakresie całkowitym. Zgodnie z art. 245 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W tej sytuacji rozstrzygając niniejszy wniosek należy zbadać spełnienie przesłanek przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia, obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Rozpoznając w związku z tym wniosek skarżącego referendarz miał na względzie przede wszystkim fakt, że prawo pomocy jest instytucją, której zasadniczym celem jest umożliwienie realizacji prawa do sądu osobom ubogim, nie dysponującym wystarczającymi środkami na prowadzenie sporów przed sądem. Mając powyższe na uwadze, w rozpatrywanym stanie faktycznym uznać należy, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co stanowi przesłankę niezbędną do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przede wszystkim należy wziąć pod uwagę fakt, że skarżący utrzymuje się jedynie z renty w wysokości 761,96 zł. Ponadto pośród innych istotnych okoliczności decydujących o przyznaniu prawa pomocy wskazać należy na fakt zadłużenia skarżącego w związku z zaciągniętymi kredytami gotówkowymi, które jak wyjaśnił miały na celu rozwinięcie prowadzonej szkoły nauki jazdy. Łączna kwota zadłużenia skarżącego z tego tytułu wynosiła na dzień 20 listopada 2009 r. ok. 28.000 zł. Skarżący spłaca także gotówkowy kredyt konsumpcyjny w B. Jak przy tym wynika z załączonego wyciągu z konta bankowego skarżącego, na dzień 20 listopada 2009 r. saldo rachunku wykazywało debet w wysokości 863,96 zł. Zgodnie ze złożonym oświadczeniem, skarżący nie posiada także żadnych oszczędności. W tej sytuacji, w ocenie referendarza sądowego, ewentualna konieczność poniesienia kosztów postępowania sądowego, w szczególności ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika może w istotnym stopniu wpłynąć na sytuację materialną skarżącego. Mając na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności stwierdza się, że skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Stąd też, mając na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności, znajdujące potwierdzenie w złożonych dokumentach, stwierdza się, że skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania. W związku z powyższym, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 245 § 3 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu. R.A.