III SA/Łd 488/13

Dnia 23 stycznia 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Teresa Rutkowska Sędziowie: Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski (spr.) po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2015 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku W. R. o wykładnię uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 10 października 2013 roku sygn. akt III SA/Łd 488/13 oraz wykładnię sentencji postanowienia z dnia 23 stycznia 2014 roku sygn. III SA/Łd 488/13 w sprawie ze skargi W R na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł z dnia[...] nr[...] w przedmiocie odmowy uchylenia postanowienia w sprawie umorzenie postępowania egzekucyjnego postanawia: odmówić dokonania wykładni. k.p. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 10 października 2013r. sygn. III SA/Łd 488/13 oddalił skargę W R na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia postanowienia w sprawie umorzenie postępowania egzekucyjnego. Następnie postanowieniem z dnia 23 stycznia 20914 r. tutejszy Sąd oddalił wnioski skarżącego z dnia 15 października 2013 r., 13 grudnia 2013 r., 31 grudnia 2013 r. o uzupełnienie wyroku z dnia 10 października 2013r. W dniu 30 grudnia 2014 r. W R wystąpił z wnioskiem o wykładnię zawartego w uzasadnieniu w/w wyroku stwierdzenia "Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Łodzi (zwany dalej "NSA OZ") wyrokiem z dnia 26 listopada 2002 r. wydanym w sprawie s.a. II SA/Łd 162/99 wyjaśnił, że przeciwko skarżącemu była prowadzona egzekucja administracyjna z wyroku Sądu Rejonowego w Łodzi z dnia 17 lipca 1992 r. nakazującego skarżącemu opuszczenie lokalu zakładowego nr [...] położonego w Ł przy ul. G [...], z powództwa Państwowego Przedsiębiorstwa [...] w Ł – zawartego w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi Wydziału III z dnia 10 października 2013 r. s.a. III SA/Łd 488/13. Zdaniem skarżącego wykładni wymaga co wyjaśnił NSA OZ w wyroku z 26 listopada 2002 r., odnośnie prowadzonej przeciwko skarżącemu w/w egzekucji administracyjnej (stosownie do art. 141 par. 4 w zw. z art. 166 p.p.s.a.). Ponadto skarżący, na podstawie art. 158 w związku z art. 166 p.p.s.a., wniósł o wykładnię sentencji postanowienia WSA z 23 stycznia 2014 r. s.a. III SA/Łd 488/13 oddalającego wnioski skarżącego z dnia 15 października 2013 r., 13 grudnia 2013 r., 31 grudnia 2013r. o uzupełnienie wyroku z dnia 10 października 2013r. Wykładni wymaga: jaka jest treść w/w wniosków stanowiących przedmiot zaskarżenia oraz rozstrzygnięcia WSA stosownie do art. 138 w zw. z art. 166 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 t.j. ze zm.) – dalej p.p.s.a., sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Konieczność dokonania wykładni wyroku zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowania w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania. Wykładnia może dotyczyć zarówno sentencji, jak i uzasadnienia. Przy czym wynik wykładni nie może prowadzić do nowego rozstrzygnięcia bądź do sprzeczności z sentencją wyroku lub jego uzasadnieniem. Dokonanie wykładni wyroku może nastąpić z urzędu, jak i na wniosek strony. Wniosek strony winien odpowiadać wymogom pisma procesowego, o których mowa w art. 46 p.p.s.a. oraz zawierać wyraźne oznaczenie, który fragment uzasadnienia jest dla strony niezrozumiały bądź nasuwa określone wątpliwości i dlaczego (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz., Warszawa 2009, s. 426-427). Z orzecznictwa sądów administracyjnych wynika, iż wykładnia wyroku nie może prowadzić do uzupełnienia podjętego rozstrzygnięcia przez poszerzenie go o inne elementy, ani też do formułowania przez sąd dodatkowych motywów podjętego rozstrzygnięcia lub modyfikacji motywów poprzednio wskazanych. Przedmiotem wykładni mogą być jedynie rzeczywiste wątpliwości co do istoty rozstrzygnięcia zawartego w sentencji orzeczenia, a nie udzielanie odpowiedzi na kreowane przez stronę pytania; za szczególnie pozbawione podstaw prawnych uważa się domaganie się przez stronę dokonania wykładni wyroku stanowiące w istocie polemikę z odmiennym, niż oczekiwała strona, stanowiskiem sądu zaprezentowanym w orzeczeniu. Nie mieści się również w ramach wykładni, o której mowa w przepisie art. 158 p.p.s.a., żądanie przez stronę wyjaśnienia przez sąd powodów zajętego w sprawie stanowiska, które legło u podstaw rozstrzygnięcia, skoro zostało ono w sposób jasny uzasadnione w jego motywach (por. postanowienie NSA z dnia 23 września 2011 r., sygn. akt II FSK 1224/10, LEX nr 948926; postanowienie NSA z dnia 9 września 2011 r., sygn. akt II FZ 410/11, LEX nr 898990). W ocenie Sądu przedmiotowy wniosek stanowi w istocie taką właśnie prawnie niedopuszczalną polemikę ze stanowiskiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wyrażonym w uzasadnieniu wyroku z dnia 10 października 2013 r. Skarżący żąda dokonania wykładni zawartego w uzasadnieniu w/w wyroku stwierdzenia cyt. "Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Łodzi (zwany dalej "NSA OZ") wyrokiem z dnia 26 listopada 2002 r. wydanym w sprawie s.a. II SA/Łd 162/99 wyjaśnił, że przeciwko skarżącemu była prowadzona egzekucja administracyjna z wyroku Sądu Rejonowego w Łodzi z dnia 17 lipca 1992 r. nakazującego skarżącemu opuszczenie lokalu zakładowego nr [...] położonego w Ł przy ul. G [...], z powództwa Państwowego Przedsiębiorstwa [...] w Ł". Treść żądania skarżącego z dnia 30 grudnia 2014 r. , jak również uzasadnienie zgłoszonego wniosku wskazuje, iż stanowi ono polemikę z odmiennym niż oczekiwała strona rozstrzygnięciem. Tego typu wniosek jest oczywiście chybiony i nie podlega uwzględnieniu. Oczekiwania skarżącego co do kierunku i sposobu rozstrzygnięcia jego sprawy przez sąd administracyjny nie upoważniają go do kontynuowania procesowej polemiki, nie tylko ze stroną przeciwną, ale i z Sądem wydającym rozstrzygnięcie w sprawie. W zakresie natomiast wniosku o dokonanie wykładni sentencji postanowienia z dnia 23 stycznia 2014 r. w zakresie treści wniosków skarżącego z dnia 15 października 2013 r., 13 grudnia 2013 r., 31 grudnia 2013 r. o uzupełnienie wyroku z dnia 10 października 2013r. stwierdzić należy, że wniosek jest niedopuszczalny. Przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują możliwości dokonania wykładni orzeczenia, które nie podlega uzasadnieniu (por. postanowienie NSA z dnia 29 kwietnia 2009 r. sygn. II FZ 120/09, publ. Baza CBOIS). Postanowienie o odmowie uzupełnienia wyroku jest niezaskarżalne i nie podlega uzasadnieniu. Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 158 p.p.s.a. odmówił dokonania wykładni. k.p.