III SA/Łd 49/06

WyrokWSA w Łodzi2006-10-12

Skład orzekający: Janusz Nowacki, Małgorzata Łuczyńska, Teresa Rutkowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji o wymeldowaniu jest zgodne z prawem, jeśli odwołanie zostało wniesione jeden dzień po terminie, a strona nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji o wymeldowaniu jest zgodne z prawem. Termin do wniesienia odwołania, określony w art. 129 § 2 k.p.a., jest terminem ustawowym i nie podlega przedłużeniu. Uchybienie tego terminu powoduje bezskuteczność odwołania, a organ odwoławczy ma obowiązek stwierdzić niedopuszczalność odwołania lub uchybienie terminu. Brak wniosku o przywrócenie terminu z powodu braku winy uniemożliwia jego przywrócenie.
Stan faktyczny
Wójt Gminy P. wydał decyzję o wymeldowaniu M. i T. małż. B. z pobytu stałego. Decyzja została doręczona 25 października 2005 r. M. B. wniósł odwołanie 9 listopada 2005 r., powołując się na pełnomocnictwa do reprezentowania rodziny. Wojewoda stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Skarga T. B. na postanowienie Wojewody została oddalona przez WSA w Łodzi, ponieważ odwołanie zostało wniesione z jednodniowym uchybieniem terminu, a strona nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę T. B.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 12 października 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki, Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska,, Sędzia NSA Teresa Rutkowska (spr.), Protokolant asystent sędziego Tomasz Naraziński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 października 2006 roku sprawy ze skargi T. B. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji o wymeldowaniu oddala skargę. III SA/Łd 49/06 U Z A S A D N I E N I E Decyzją z dnia [...] nr [...] Wójt Gminy P. orzekł o wymeldowaniu M. i T. małż. B., z pobytu stałego w miejscowości R. Gm. P. Decyzja doręczona została 25 października 2005 r. W tym samym dniu odrębne decyzje o wymeldowaniu wydane zostały w odniesieniu do A. A. i jej córki O. oraz M. B. Od decyzji w dniu 9 listopada 2005 r. wniósł odwołanie M. B.. W odwołaniu podkreślił, że składa je w imieniu całej rodziny, gdyż w toczącej się sprawie w sądzie cywilnym posiada pełnomocnictwa do występowania w imieniu żony i córek. Postanowieniem Nr [...] z dnia [...] Wojewoda [...] stwierdził , że odwołanie M. B. od decyzji Wójta Gminy P. orzekającej o wymeldowaniu M. i T. małż. B. z pobytu stałego zostało wniesione z uchybieniem terminu. W uzasadnieniu organ wskazał, że zgodnie z art. 129 § 1 i 2 k.p.a. odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Stwierdził, że decyzja zawierała pouczenie o przysługującym stronom prawie wniesienia odwołania do Wojewody [...] w terminie 14 dni od daty jej doręczenia za pośrednictwem Wójta Gminy P. i została skutecznie doręczona 25 października 2005 r. Zatem termin do wniesienia odwołania biegł od 26 października 2005 r. i upłynął w dniu 8 listopada 2005 r. W 26 stycznia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła skarga na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...] stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wójta Gminy P. z dnia [...] orzekającej o wymeldowaniu M. i T. małż. B. z pobytu stałego w miejscowości R.. Skarga wniesiona została przez M. B. działającego, według jego oświadczenia, również w imieniu żony T. B. i córek M. B. oraz A. A.. Dnia 28 lutego 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę M. B. na powyższe postanowienie Wojewody [...] z uwagi na nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braków fiskalnych i formalnych skargi. Odrzucona została także skarga M. B. i A. A.. Postanowienie jest prawomocne. Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest skarga T. B., która uzupełniła braki formalne i fiskalne skargi i udzieliła mężowi pełnomocnictwa do występowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym. W uzasadnieniu skargi poniesiono szereg merytorycznych argumentów dotyczących wymeldowania rodziny B. z pobytu stałego. Jeżeli chodzi o przekroczenie terminu o 1 dzień to , zdaniem strony skarżącej , "urzędniczka Urzędu Gminy w P. powinna /.../ poinformować o możliwości wystąpienia o przedłużenie terminu, czego nie uczyniła". W odpowiedzi na skargę organ podniósł argumenty jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Na rozprawie w dniu 12 października 2006 r pełnomocnik organu wnosił o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269) - sądy administracyjne sprawują w zakresie swojej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem. Oznacza to , że sąd administracyjny badając legalność zaskarżonej decyzji ocenia, czy jest ona zgodna z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron, oraz procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Decyzja zaś lub postanowienie, stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), podlega uchyleniu, jeżeli sąd stwierdzi : a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c/ inne naruszenie przepisów postępowania , jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną ( art. 134 p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie sąd nie stwierdził naruszenia przepisów prawa materialnego ani takiego naruszenia przepisów postępowania , które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Przedmiotem postanowienia zaskarżonego do sądu administracyjnego przez Teresę B. było stwierdzenie, że odwołanie M. B. od decyzji wydanej przez organ I instancji w przedmiocie wymeldowania małżonków z pobytu stałego zostało wniesione z uchybieniem terminu. Oceniając, że skarga taka jest dopuszczalna należy jednocześnie stwierdzić, że nie zasługuje ona na uwzględnienie. Jak trafnie wskazał Wojewoda [...], zgodnie z art. 129 § 2 k.p.a. odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie /.../. Zachowanie ustawowego terminu jest warunkiem skuteczności czynności procesowej. Uchybienie ustawowego terminu powoduje bezskuteczność odwołania, czego następstwem jest ostateczność decyzji. Obowiązkiem organu odwoławczego jest zbadanie w postępowaniu wstępnym, czy odwołanie zostało wniesione w przewidzianym przepisami terminie. Rozpatrzenie bowiem odwołania wniesionego z uchybieniem terminu, który nie został przywrócony, stanowi rażące naruszenie prawa ( art.. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.). W rozpatrywanej sprawie nie jest budzi wątpliwości i nie jest kwestionowany przez stronę fakt doręczenia M. B. w dniu 25 października 2005 r. decyzji Wójta Gminy P. o wymeldowaniu małżonków B. ( dowód doręczenia k- 154 akt adm. ). W takim wypadku ostatnim dniem 14- dniowego terminu do wniesienia odwołania był 8 listopada 2005 r . Ponieważ odwołanie złożone zostało przez M.B. w dniu 9 listopada 2005 r. w sekretariacie Urzędu , o czym świadczy prezentata umieszczona na piśmie (k- 157 akt adm.), organ trafnie ocenił, że odwołanie wniesione zostało z uchybieniem terminu. Tym samym zaskarżone postanowienie należało uznać za zgodne z prawem. Stosownie bowiem do art. 134 k.p.a. organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Odnosząc się do zarzutu zawartego w skardze, że istniała możliwość przedłużenia terminu do wniesienia odwołania i urzędnik powinien o tym poinformować, wskazać należy , że nie jest on trafny. 14- dniowy termin do wniesienia odwołania określony w art. 129 § 2 k.p.a. jest terminem ustawowym i nie może być przedłużony ani przez organ administracji ani przez sąd. Kodeks postępowania administracyjnego w cytowanym już wyżej art. 134 k.p.a. określa też jednoznacznie skutki jego niezachowania. Istnieje możliwość przywrócenia terminu , jeżeli z wnioskiem takim wystąpi sam zainteresowany i uprawdopodobni, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy ( art. 58 § 1 k.p.a.). Wniosek taki nie był jednak złożony. Podkreślić również należy, że decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o terminie i trybie wniesienia odwołania. W tym stanie rzeczy uznając, że zaskarżone postanowienie nie narusza prawa, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło