III SA/Łd 506/12
PostanowienieWSA w Łodzi2012-07-25
Skład orzekający: Sędzia NSA Janusz Furmanek
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji jest dopuszczalny w postępowaniu sądowym dotyczącym skargi na postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od tej decyzji?Ratio decidendi
Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji nie jest dopuszczalny w postępowaniu sądowym dotyczącym skargi na postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania, ponieważ decyzja organu I instancji nie została wydana w granicach tej samej sprawy co zaskarżone postanowienie, a samo postanowienie o uchybieniu terminu nie nadaje się do wykonania.Stan faktyczny
J. W. złożył skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta Ł. nakazującej przywrócenie pasa drogowego. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji oraz o zawieszenie postępowań egzekucyjnych. Sąd rozpoznał wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji.Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji Prezydenta Miasta Ł.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 25 lipca 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Janusz Furmanek po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2012 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku J. W. o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] nr [...] w sprawie ze skargi J. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] nr [...]
J. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania.
W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] r. nr [...] nakazującej przywrócenie do stanu poprzedniego pasa drogowego drogi powiatowej – ulicy M. w Ł. przez usunięcie obiektu tymczasowego – myjni samochodowej zlokalizowanej na działce oznaczonej numerem [...].
Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji skarżący powtórzył w skierowanym do Sądu piśmie procesowym z dnia 16 lipca 2012 r. Wniósł również o zawieszenie wszczętych wobec niego postępowań egzekucyjnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., dalej p.p.s.a.), sąd może na wniosek skarżącego wydać na posiedzeniu niejawnym postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...) Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach w granicach tej samej sprawy.
Z konstrukcji powyższego przepisu wynika, że postępowanie to dotyczy, co do zasady możliwości wstrzymania zaskarżonej do sądu decyzji, co nie wyklucza jednak możliwości wstrzymania również i innych aktów wydanych w granicach tej samej sprawy. Wskazuje na to wyraźnie przepis art. 61, zgodnie z którym sąd może wstrzymać na wniosek skarżącego akty lub czynności, o których mowa w § 1 tego przepisu. Dopiero, więc gdy zaistnieją podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, sąd może, na podstawie art. 61 § 3 zdanie ostatnie p.p.s.a. wstrzymać wykonanie także decyzji wydanych w innych postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Nie jest możliwe wstrzymanie wykonania decyzji wydanej w innym postępowaniu w granicach tej samej sprawy, nie jest również możliwe wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji, jeżeli z uwagi na brak wniosku skarżących, sąd nie może wpierw wstrzymać wykonania zaskarżonej decyzji organu II instancji (tak też w postanowieniu z dnia 11 stycznia 2011 r., sygn. akt II OSK 1835/10, publ. https://cbois.nsa.gov.pl).
W okolicznościach niniejszej sprawy, niezależnie od motywów wniosku, trzeba podkreślić, że wniosek skarżącego nie mógł zostać uwzględniony już z tego względu, że dotyczył on wstrzymania decyzji organu I instancji, nakazującej przywrócenie do stanu poprzedniego pasa drogowego, natomiast skarga dotyczy postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania, a więc ze swej istoty nie nadającego się do wykonania, gdyż nie wymaga ono żadnej czynności stron. Udzielenie ochrony tymczasowej, jaką jest wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, stanowi wyjątek od zasady określonej w § 1 art. 63, zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, w związku z czym treść przepisu art. 61 § 3 należy interpretować ściśle.
W doktrynie przyjmuje się, że użyty w art. 61 § 3 zwrot "w granicach danej sprawy" dotyczy sprawy w ujęciu materialnym, w związku z czym o postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy można mówić wówczas gdy przedmiotem tych postępowań będą sprawy wykazujące tożsamość podmiotową i przedmiotową. Sytuacja taka wystąpi wówczas, gdy akty lub czynności dotyczyć będą tych samych podmiotów, identycznego przedmiotu, stanu faktycznego oraz podstawy prawnej.
W ocenie Sądu wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji organu I instancji nie jest dopuszczalny, albowiem nie została ona wydana w granicach tej samej sprawy, co zaskarżone postanowienie. Decyzja Prezydenta Miasta Ł. nakazująca przywrócenie do stanu poprzedniego pasa drogowego dotyczyła w swej istocie innej sprawy i innego postępowania, a skarżący uchybił terminowi do wniesienia odwołania. W ocenie Sądu, w toku postępowania w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania nie jest dopuszczalne formułowanie zarzutów dotyczących decyzji organu I instancji, jak również wnioskowanie o wstrzymanie jej wykonania. W związku z tym za bezzasadny uznać należy złożony przez skarżącego wniosek (patrz też postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 15 czerwca 2012 r., sygn. akt I SA/Gd 563/12, opubl. w https://cbois.nsa.gov.pl)
Mając powyższe na względzie, na mocy art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. a contario, Sąd orzekł, jak w postanowieniu.
A. B.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło