III SA/Łd 507/10

Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi, w Wydziale III - Robert Adamczewski po rozpoznaniu w dniu 29 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. C. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi W. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] znak [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zwrotu prawa jazdy postanawia przyznać skarżącemu W. C. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych R.A. III SA/Łd 507/10 Uzasadnienie Pismem z dnia 2 sierpnia 2010 r. W. C. (dalej skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] (znak [...]) w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zwrotu prawa jazdy. W treści skargi strona sformułowała wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, załączając wypełniony formularz wniosku na druku "PPF". W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł jedynie, że jest osobą bezrobotną i nie posiada żadnych dochodów. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach podał, że prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną M. C. Jedyne dochody w gospodarstwie domowym skarżącego stanowi dochód z prowadzonej działalności gospodarczej jego żony w wysokości 1.000 zł. Skarżący nie wykazał posiadania jakichkolwiek zasobów pieniężnych, ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro. Zgodnie z przekazanym oświadczeniem jest właścicielem mieszkania o powierzchni 41 m2, ponadto nie posiada żadnych innych nieruchomości. W związku z powyższymi ustaleniami, mając na uwadze, że zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy oświadczenie skarżącego o jego stanie majątkowym i rodzinnym było niepełne i nie zawierało wszystkich niezbędnych informacji, referendarz wezwał skarżącego, na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), do nadesłania w terminie 14 dni pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy dokumentów i informacji, które umożliwiłyby prawidłową ocenę zdolności płatniczych strony. W szczególności zażądano: poświadczonego za zgodność z oryginałem odpisu zeznania podatkowego żony skarżącego za 2009 rok lub stosownego zaświadczenia z urzędu skarbowego o wysokości osiąganych w tym roku dochodów; złożenia zaświadczenia z banku(ów) o posiadanych przez skarżącego lub jego żonę rachunkach bankowych, kontach i lokatach bankowych oraz wyciągów z tych kont (rachunków) z okresu ostatnich trzech miesięcy; wyjaśnienia, czy skarżący lub jego żona jest właścicielem pojazdów mechanicznych, jeżeli tak to określenia ich marki, szacunkowej wartości i rocznika produkcji; przedstawienia zaświadczenia z właściwego urzędu pracy o fakcie zarejestrowania jako osoba bezrobotna, ze wskazaniem od kiedy skarżący jest zarejestrowany i czy otrzymuje zasiłek dla bezrobotnych. W odpowiedzi na przedmiotowe wezwanie skarżący wyjaśnił, że jego żona w 2009 roku nie uzyskała żadnych dochodów, była zarejestrowana jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku i nie składała deklaracji podatkowej. Dalej wyjaśnił, iż obecnie żona prowadzi działalność gospodarczą (od 1 czerwca 2010 r.), na uruchomienie której otrzymała wsparcie finansowe w ramach pomocy de minimis. Przedstawił w związku z tym zaświadczenie o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej, zaświadczenie o udzielonej pomocy de minimis oraz stosowną umowę o przyznanie wsparcia pomostowego. Przedłożył także kserokopie wyciągów z rachunków bankowych żony wyjaśniając, że jeden z nich służy do rozliczenia uzyskanego wsparcia finansowego, a drugi jest typowym rachunkiem do prowadzonej działalności gospodarczej. Nadmienił przy tym, że przeprowadzane na tych rachunkach działania związane są z uzyskaną dotacją w ramach pomocy de minimis. Przedstawił także zestawienie przychodów i kosztów uzyskania przychodów firmy żony za okres od czerwca do sierpnia 2010 r., którego wynikało, iż osiągnęła ona w tym okresie łączny dochód w wysokości 2.033,10 złotych. Skarżący przedłożył także zaświadczenie z urzędu pracy potwierdzające fakt jego zarejestrowania jako osoby bezrobotnej bez prawa do zasiłku. Referendarz Sądowy zważył, co następuje: Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności skarżący spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Stosownie do postanowień art. 243 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Zgodnie z art. 245 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach. W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania, co stanowi przesłankę niezbędną do częściowego zwolnienia od kosztów sądowych (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przede wszystkim należy wziąć pod uwagę fakt, że skarżący jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Nie osiąga żadnych dodatkowych dochodów, ponosi natomiast niewątpliwie koszty bieżącego utrzymania. Nie zmienia tego fakt uzyskiwania przez żonę skarżącego dochodów z prowadzonej działalności gospodarczej. Zauważyć bowiem należy, iż żona skarżącego rozpoczęła działalność gospodarczą dopiero od czerwca 2010 r., wcześniej pozostając osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, ponadto działalność ta przyniosła w okresie trzech pierwszych miesięcy łączny dochód w wysokości 2.033,10 zł. Wskazać w związku z tym należy, iż w praktyce jest to faktycznie jedyny dochód w gospodarstwie domowym skarżącego w okresie ostatnich trzech miesięcy. W tej sytuacji, mając na uwadze, iż miesięczny dochód w gospodarstwie domowym skarżącego nie przekracza kwoty 1.000 zł, jak wskazał w formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz mając na uwadze, że skarżący nie posiada żadnych oszczędności oraz iż jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku uznać należało, że wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania dla siebie i rodziny. Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu. R.A.