III SA/Łd 515/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki Sędziowie Sędzia NSA Irena Krzemieniewska (spr.) Sędzia NSA Teresa Rutkowska Protokolant asystent sędziego Agata Brolik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 czerwca 2017 r. sprawy ze skargi Zakładu Robót "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Z. na informację Centrum Obsługi Przedsiębiorcy w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu wniesionego od etapu oceny formalnej projektu oddala skargę. III SA/Łd 515/17 UZASADNIENIE W dniu 23 listopada 2016 r. A. Sp. z.o.o. z siedzibą w Z. złożyła w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Łódzkiego na lata 2014- 2020, Osi Priorytetowej II: Innowacyjna i konkurencyjna gospodarka, Działania II.3: Zwiększenie konkurencyjności MŚP, Poddziałania II.3.1: Innowacje w MŚP, Konkurs nr [...], wniosek o dofinansowanie projektu, nr [...] pn. "Wdrożenie technologii przetwórstwa odpadów z włączeniem odzysku tłuszczów i szlamów" . Zawiadomieniem z dnia 17 marca 2017 r. skarżąca spółka została poinformowana przez Centrum Obsługi Przedsiębiorcy w Ł. (COP w Ł., instytucja pośrednicząca) o negatywnej ocenie formalnej złożonego wniosku. W uzasadnieniu strona została poinformowana, że złożony przez nią projekt nie spełnia kryteriów formalnych wyboru projektów o nazwie "Zgodność projektu z przepisami pomocy publicznej lub pomocy de mini mis", "Projekt nie dotyczy sektorów wyłączonych ze wsparcia". Z treści złożonego wniosku wynika bowiem, że głównym celem projektu jest wytwarzanie produktów wykorzystywanych następnie do wytwarzania energii: produkcję paliw, w tym paliwa alternatywnego z odpadów, produkcję biomasy, magazynowanie energii, działalność polegającą na zagospodarowaniu odpadów, która wiąże się z uzyskiwaniem energii np. spalarnie odpadów jako działania podlegające wyłączeniu, o którym mowa w art. 13 lit. a rozporządzenia 651/2014. Z wniosku wynika również, że realizacja planowanej inwestycji pozwoli na produkcję dwóch, nieprodukowanych dotychczas produktów: czystych biologicznie tłuszczów odpadowych stanowiących substrat do pozyskiwania energii oraz osuszonego szlamu będącego biopaliwem pozyskanym w procesie oczyszczania ścieków przemysłowych. Nie zgadzając się z powyższym A. Sp. z.o.o. z siedzibą w Z. wniosła protest, w którym wskazała, iż jej wniosek dotyczy wdrożenia procesu oczyszczania ścieków przemysłowych w kierunku uzdatnienia ich do zrzutów do oczyszczalni z jednoczesnym , wynikającym z technologii odczyszczania odzyskiem tłuszczów i szlamów, które mogą stanowić dla podmiotów zewnętrznych substrat do wytwarzania energii. Jedyną korzyścią ekonomiczną dla skarżącej stanowić będą przychody ze sprzedaży odseparowanych tłuszczy i szlamów. Sam wnioskodawca nie będzie wytwarzał energii, jej dystrybuował, a planowane przedsięwzięcie nie stanowi inwestycji w infrastrukturę do wytwarzania lub dystrybucji energii. Ponadto planowana przez spółkę działalność, mająca charakter pro środowiskowy i ekonomiczny, nie została ujęta w art. 13 lit. a rozporządzenia 651/2014. Skarżąca zarzuciła również naruszenie zasady równego traktowania beneficjentów polegające na niewywiązaniu się przez instytucje pośredniczącą z zapisu §15 pkt 5 Regulaminu konkursu , a tym samym art. 43 ustawy wdrożeniowej. Ewentualne wątpliwości członków KOP, czy cel projektu, jego charakter oraz oczekiwane produkty i rezultaty nie należą do sektora wykluczonego przez w/w rozporządzenie, mogły zostać wyjaśnione w drodze wezwania spółki do doprecyzowania , uzupełnienia bądź też ujednoznacznienia zapisów wniosku, budzących wątpliwości w toku przeprowadzanej oceny formalnej. Informacją z dnia 16 maja 2017 r. skarżąca spółka została poinformowana o nieuwzględnieniu wniesionego przez nią protestu. Uzasadniając wydane rozstrzygniecie COP w Ł. wskazał, iż stosownie do treści art. 125 ust. 1, ust. 3 lit. a rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) z dnia 17 grudnia 2013 r., nr 1303/2013 ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (Dz.U. UE L 2013 Nr 347 ze zm.) – dalej : rozporządzenie ogólne, instytucja zarządzająca odpowiada za zarządzanie programem operacyjnym zgodnie z zasadą należytego zarządzania finansami oraz sporządza i po zatwierdzeniu stosuje odpowiednie procedury wyboru i kryteria, które zapewniają osiągnięcie celów szczegółowych i rezultatów odpowiednich priorytetów, są niedyskryminujące i przejrzyste oraz uwzględniają ogólne zasady ustanowione w art. 7 i art. 8 rozporządzenia ogólnego. Stosownie do art. 123 ust. 7, jak art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (tekst jedn.: Dz.U. z 2016 r. poz. 217 ze zm.)- dalej: ustawa wdrożeniowa, instytucja zarządzająca programem może powierzyć zarządzanie i realizację części programu operacyjnego instytucji pośredniczącej, którą w niniejszej sprawie, na podstawie uchwały Sejmiku Województwa Łódzkiego z dnia 19 lutego 2008 r., nr XX/528/08, uchwały Zarządu Województwa Łódzkiego z dnia 28 lutego 2008 r., nr 274/08 oraz uchwały Zarządu Województwa Łódzkiego z dnia 17 maja 2016 r., nr 554/16 jest Centrum Obsługi Przedsiębiorcy w Ł. . Natomiast stosownie do treści art. 38 ust. 1 pkt 1 ustawy wdrożeniowej wybór projektów do dofinansowania następuje w trybie konkursowym. W trybie konkursowym wniosek o dofinansowanie projektu składany jest w ramach konkursu organizowanego i przeprowadzanego przez właściwą instytucję (art. 39 ust. 1 ustawy wdrożeniowej). Dalej organ administracji wskazał, iż w przedmiotowej sprawie nabór wniosków do ogłoszonego w dniu 29 sierpnia 2016 r. w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Łódzkiego na lata 2014- 2020, Osi Priorytetowej II: Innowacyjna i konkurencyjna gospodarka, Działania II.3: Zwiększenie konkurencyjności MŚP, Poddziałania II.3.1: Innowacje w MŚP, Konkurs nr [...], trwał od dnia 30 września do dnia 23 listopada 2016 r. Z § 6 ust.9 przyjętego uchwałą Zarządu Województwa Łódzkiego nr [...] z dnia [...] r. regulaminu konkursu wynika, iż regionalna pomoc inwestycyjna nie zostanie udzielona wnioskodawcą, w szczególności, gdy prowadzą działalność w sektorze: hutnictwa żelaza i stali, sektorze węglowym, sektorze budownictwa okrętowego, sektorze włókien syntetycznych, sektorze transportu i związanej z nim infrastruktury oraz sektorze wytwarzania energii, jej dystrybucji i infrastruktury. Przeprowadzona przez organ ocena formalna złożonego przez spółkę wniosku o dofinansowanie projektu, nr [...] pn. "Wdrożenie technologii przetwórstwa odpadów z włączeniem odzysku tłuszczów i szlamów" wykazała, że zakres projektu obejmuje produkcję paliw, w tym produkcję paliwa alternatywnego z odpadów, produkcję biomasy, magazynowanie energii, jak również działalność polegającą na zagospodarowaniu odpadów , która wiąże się z uzyskiwaniem energii. Tym samym wskazane działania, jako działania podlegające wyłączeniu, powodują, iż projekt skarżącej podlega wyłączeniu na podstawie art. 13 lit. a rozporządzenia nr 651/2014, zgodnie z którym nie jest możliwe udzielenie regionalnej pomocy inwestycyjnej wspierającej między innymi działalność w sektorze wytwarzania energii, jej dystrybucji i infrastruktury. Wyłączenie to znajduje zastosowanie w sprawie, gdyż głównym celem projektu jest wytwarzanie produktów wykorzystywanych następnie do wytwarzania energii. W ocenie organu z treści powołanego wyżej przepisu art. 13 lit. a rozporządzenia nr 651/2014 wynika, że wykluczeniu podlegać będzie każde działanie przedsiębiorcy, które wiąże się z wytwarzaniem energii, nawet jako produktu ubocznego innej działalności. Wyłączenie to znajdzie zatem zastosowanie zarówno w sytuacji, w której wytwarzanie energii stanowi główny cel działalności, jak i w takiej gdy cel inwestycji jest inny, a w wyniku realizacji projektu, wytwarzanie energii będzie dodatkowy rezultatem działalności. Natomiast, co do zarzutu naruszenia zasady równego traktowania wnioskodawców poprzez nie skorzystanie z wynikającego z § 15 pkt 5 regulaminu prawa do udzielenia przez spółkę informacji , instytucja pośrednicząca wskazała, iż zawarte we wniosku o dofinansowanie informacje w sposób bezsporny wskazują, że projekt obejmuje swym zakresem proces prowadzący do uzyskania substratów do produkcji zielonej energii. Natomiast z § 18 ust. 4 regulaminu wynika, że dopuszcza się możliwość złożenia wyjaśnień lub informacji w przypadku, gdy oceniający projekt uzna to za konieczne. W niniejszej sprawie z uwagi na jasność i precyzyjność zawartych w projekcie danych, nie było konieczność do żądania od spółki przedstawienia wyjaśnień, czy też dodatkowych informacji. Odnosząc się do argumentu skarżącej, co do faktu, iż wiodący kod PKD projektu – 37.00.Z nie należy do sektora wykluczonego, organ wskazał, iż czynnikiem decydującym o wyłączeniu ze wsparcia jest charakter oraz efekt działań przeprowadzanych w ramach projektu, niezależnie od przypisanych tym działaniom właściwej klasyfikacji PKD. Instytucja pośrednicząca wskazała nadto, że przystępując do konkursy strona winna znać jego zasady, gdyż są one publikowane i dostępne dla wszystkich w jednakowy sposób. Przystępując do konkursu każdy uczestnik wyraża akceptacje dla zasad konkursu i jest zobowiązany do precyzyjnego ich stosowania. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi A. Sp. z.o.o. z siedzibą w Z. zarzuciła naruszenie § 6 ust. 9 regulaminu Konkursu nr [...] oraz art. 13 lit. a rozporządzenia nr 651/2014 poprzez ich błędne zastosowanie. Z uwagi na powyższe strona wniosła o stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny oraz o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Spółka wniosła także o zasądzenie kosztów postępowania. Uzasadniając skarżąca wskazała, iż wypracowana przez nią autorska technologia podczyszczania wysoce zatłuszczonych ścieków przemysłowych z jednoczesnym odzyskiem tłuszczy pro energetycznych pozwoli na oczyszczenie ścieków przemysłowych do stanu fizycznego, biologicznego i chemicznego umożliwiającego zrzut powstałej w wyniku podczyszczania podprocesowej wody do oczyszczalni ścieków oraz wyseparowanie płynnych i szlamowych związków tłuszczowych, znajdujących zastosowanie w gospodarce. Owe wyseparowane tłuszcze i szlamy mogą być wykorzystane do produkcji nawozów lub jako substrat do paliw w postaci odpadowej biomasy o wysokiej kaloryczności energetycznej, nadającej się do spalania zarówno w piecach fluidalnych jak i w uniwersalnych piecach przemysłowych. Technologia ta była ukierunkowana na sprzedaż wyseparowanych tłuszczy i szlamów podmiotom, które zajmują się wytwarzaniem energii elektrycznej lub cieplnej, na potrzeby własne lub dla użytkowników zewnętrznych. Dalej spółka wskazała, iż zarówno planowana do realizacji inwestycja, jak i przedmiot działalności spółki nie są związane z wytwarzaniem energii, jej dystrybucją lub infrastrukturą energetyczną, a zatem planowana przez nią inwestycja nie należy do przedsięwzięć wykluczonych ze wsparcia. Na zasadność powyższego stanowiska wskazuje zadaniem skarżącej dokonana przez nią analiza wszystkich dokumentów programowych udostępnionych w ramach konkursu. Ponadto co istotne, powołany art. 13 lit. a rozporządzenia nr 651/2014, jak i regulamin przedmiotowego konkursu nie doprecyzowują sektorów wyłączonych z wsparcia. Skarżąca zarzuciła nadto naruszenie art. 125 ust 1 lit. a rozporządzenia ogólnego poprzez brak zawarcia w uzasadnieniu negatywnej oceny projektu, jak i w informacji o nieuwzględnieniu protestu, przejrzystych argumentów na potwierdzenie zasadności stanowiska instytucji pośredniczącej. Wręcz przeciwnie przedstawione przez organ stanowisko zawiera nieprawdziwe i nieadekwatne do zakresu wniosku o dofinansowanie sformułowanie, że głównym celem projektu jest wytwarzanie energii poprzez wytwarzanie produktów wykorzystanych następnie do wytworzenia energii. W odpowiedzi na wniesioną skargę instytucja pośrednicząca wniosła o jej oddalenie jako niezasadnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r. poz. 1066) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod kątem jego zgodności z obowiązującym prawem. W myśl art. art. 3 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) – dalej: p.p.s.a, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Do takich przepisów zalicza się ustawę z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (tekst jedn.: Dz.U. z 2016 r. poz. 217 ze zm.)- dalej: ustawa wdrożeniowa, która określa m.in. sposób wyboru projektów do dofinansowania oraz procedurę odwoławczą w sprawach dotyczących oceny projektów finansowanych ze środków regionalnego programu operacyjnego. Podkreślenia w tym miejscu wymaga, że ustawa ta reguluje postępowanie sądowoadministracyjne pod wieloma względami odmiennie od trybu określonego w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, która znajduje odpowiednie zastosowanie jedynie w zakresie nieuregulowanym przez ustawę wdrożeniową, z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 p.p.s.a. (art. 64 ustawy wdrożeniowej). Wprowadza także pewne modyfikacje w stosunku do rozwiązań przewidzianych w p.p.s.a. poprzez skrócenie terminu do wniesienia skargi, wprowadzenie terminu termin do jej rozpoznania, czy też wprowadzenie trybu bezpośredniego wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Powyższe rozwiązania, zgodnie z intencją ustawodawcy, zmierzały do uzyskania efektu szybkości postępowania, idącego dalej niż to umożliwia realizacja przepisów p.p.s.a. Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy wdrożeniowej w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, w tym w przypadku o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1 ustawy wdrożeniowej, wnioskodawca może wnieść skargę do sądu administracyjnego zgodnie z art. 3 § 3 ustawy p.p.s.a. W wyniku rozpatrzenia skargi, sąd może stosownie do art. 61 ust. 8 ustawy wdrożeniowej: uwzględnić skargę stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą (pkt 1a); orzec, że pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą (pkt 1 b); oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia (pkt 2); umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli jest ono bezprzedmiotowe (pkt 3). Z powyższego wynika, że kontroli sądów administracyjnych poddana jest ocena projektów, zgłaszanych przez wnioskodawców ubiegających się o dofinansowanie w ramach systemu realizacji regionalnych programów operacyjnych, dokonywana przez właściwą instytucję zarządzającą programami operacyjnymi w realizacji takich programów, po wyczerpaniu środków odwoławczych. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy Sąd stwierdził, że procedura odwoławcza została wyczerpana. Strona skarżąca po otrzymaniu informacji z dnia 17 marca 2017 r. o negatywnej ocenie formalnej złożonego wniosku, wniosła w terminie przewidzianym ustawą protest, który nie został uwzględniony. W ustawowym terminie 14 dni skarżąca złożyła skargę do WSA w Łodzi. Powyższe oznacza, że możliwe jest dokonanie merytorycznej oceny wniesionej skargi. W niniejszej sprawie kontroli sądowoadministracyjnej poddana została informacja Centrum Obsługi Przedsiębiorcy w Ł. z dnia [...] r. o nieuwzględnieniu protestu A.Sp. z.o.o. z siedzibą w Z. od negatywnej oceny formalnej wniosku o dofinansowanie projektu nr [...] pn. "Wdrożenie technologii przetwórstwa odpadów z włączeniem odzysku tłuszczów i szlamów" złożonego w ramach w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Łódzkiego na lata 2014- 2020, Osi Priorytetowej II: Innowacyjna i konkurencyjna gospodarka, Działania II.3: Zwiększenie konkurencyjności MŚP, Poddziałania II.3.1: Innowacje w MŚP, Konkurs nr [...]. Natomiast zasadniczą istotą sporu pozostaje spełnienie przez stronę skarżącą kryteriów formalnych wyboru projektu, którego głównym celem w ocenie organu administracji, są działania polegające na wytwarzaniu produktów wykorzystywanych następnie do wytwarzania energii, produkcję paliw, w tym paliwa alternatywnego z odpadów, produkcję biomasy, a więc działania podlegające wyłączeniu, na podstawie art. 13 lit. a rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznające niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i art. 108 Traktatu (Dz.U. UE L z 2014 r. nr 187 poz. 1), w brzmieniu obowiązującym do dnia 10 lipca 2017 r. – dalej: rozporządzenie 651/2014. Kwestionując zasadność powyższego twierdzenia skarżąca podnosi, iż celem zgłoszonego przez nią projektu jest wdrożenie pro środowiskowego procesu odczyszczania ścieków przemysłowych, w wyniku którego pozyskane tłuszcze i szlamy, mogą stanowić substrat do wytwarzania energii. Skarżąca samodzielnie nie będzie wytwarzała, dystrybuowała, jak i magazynowała energii. Natomiast jedyna korzyść ekonomiczna z zamierzonej działalności będzie wynikać z tytułu sprzedaży wytworzonych substratów dalszym, zewnętrznym podmiotom, które będą mogły wykorzystać je do produkcji energii lub nawozów. Tym samym planowana przez skarżącą inwestycja nie podlega wykluczeniu ze wsparcia, na podstawie art. 13 lit. a rozporządzenia 651/2014. Ponadto, co w ocenie skarżącej istotne zarówno przepisy powołanego rozporządzenia, jak i treść dokumentów konkursowych nie doprecyzowują sektorów wyłączonych ze wsparcia. W ocenie Sądu przedmiotowa skarga, jako niezasadna podlega oddaleniu. Wskazać na wstępie należy, iż treść art. 13 rozporządzenia 651/2014 nie jest jednoznaczna i w sferze językowej pozwala na różną jego interpretację. Powyższy przepis został umieszczony w rozdziale III (Przepisy szczegółowe dotyczące różnych kategorii pomocy), w Sekcji 1 (Pomoc regionalna), Podsekcji A (Regionalna pomoc inwestycyjna i operacyjna) i jest zatytułowany: "Zakres pomocy regionalnej". Zgodnie z tym przepisem, niniejsza sekcja nie ma zastosowania do: a) pomocy wspierającej działalność w sektorze hutnictwa żelaza i stali, sektorze węglowym, sektorze budownictwa okrętowego, sektorze włókien syntetycznych, sektorze transportu i związanej z nim infrastruktury oraz sektorze wytwarzania energii, jej dystrybucji i infrastruktury; b) pomocy regionalnej w formie programów, które są ukierunkowane na ograniczoną liczbę konkretnych sektorów działalności gospodarczej; uważa się, że programy dotyczące turystyki, infrastruktury szerokopasmowej lub przetwarzania i wprowadzania do obrotu produktów rolnych, nie są skierowane do konkretnych sektorów działalności gospodarczej; c) pomocy regionalnej w formie programów rekompensujących koszty transportu towarów produkowanych w regionach najbardziej oddalonych lub obszarach słabo zaludnionych oraz przyznanej na rzecz: (i) działań związanych z produkcją, przetwarzaniem i wprowadzaniem do obrotu produktów wymienionych w załączniku I do Traktatu; lub (ii) działań sklasyfikowanych w rozporządzeniu (WE) nr 1893/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej NACE Rev. 2 i zmieniającym rozporządzenie Rady (EWG) nr 3037/90 oraz niektóre rozporządzenia WE w sprawie określonych dziedzin statystycznych(53), takich jak rolnictwo, leśnictwo i rybołówstwo w sekcji A statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej NACE Rev. 2, górnictwo i kopalnictwo w sekcji B NACE Rev. 2 oraz dostawy elektryczności, gazu, pary wodnej i powietrza do układów klimatyzacyjnych w sekcji D NACE Rev. 2; oraz (iii) transportu towarów rurociągami; d) indywidualnej regionalnej pomocy inwestycyjnej na rzecz beneficjenta, który zamknął taką samą lub podobną działalność w Europejskim Obszarze Gospodarczym w ciągu dwóch lat poprzedzających jego wniosek o przyznanie regionalnej pomocy inwestycyjnej lub który - w momencie składania wniosku o pomoc - ma konkretne plany zamknięcia takiej działalności w ciągu dwóch lat od zakończenia inwestycji początkowej, której dotyczy wniosek o pomoc, w danym obszarze; e) regionalnej pomocy operacyjnej przyznawanej przedsiębiorstwom, których główna działalność wchodzi w zakres sekcji K "Działalność finansowa i ubezpieczeniowa" NACE Rev. 2, lub przedsiębiorstwom, które prowadzą działalność w ramach grupy przedsiębiorstw i których główna działalność wchodzi w zakres klas 70.10 "Działalność firm centralnych (head office)" lub 70.22 "Doradztwo w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej i zarządzania, pozostałe" NACE Rev. 2. Uwzględniając całokształt powyższej regulacji oczywiste staje się, że ma on na celu generalne wyłączenie pewnych rodzajów pomocy publicznej (m.in. skierowanej do określonych sektorów gospodarki) spod zakresu pojęcia pomocy regionalnej. Bezspornym pozostaje również, iż określone w art. 13 lit. a rozporządzenia 651/2014 pojęcie "sektor wytwarzania energii, jej dystrybucji i infrastruktury", nie został legalnie zdefiniowany zarówno w prawie krajowym, jak i wspólnotowym. Poza uregulowanymi w art. 2 rozporządzenia 561/2014 definicji: energii odnawialnej (pkt 109), odnawialnych źródeł energii (pkt 110), biopaliw (pkt 111)., biomasy (pkt 117), czy też infrastruktury energetycznej (pkt 130), ustawodawca wspólnotowy w pkt 33 preambuły rozporządzenia 561/2014 wskazał, iż "wytwarzanie i dystrybucja energii oraz związana z tym infrastruktura podlegają sektorowym przepisom dotyczącym rynku wewnętrznego, co znajduje odzwierciedlenie w kryteriach, które mają zagwarantować, że pomoc w tych dziedzinach będzie zgodna z rynkiem wewnętrznym i spójna z unijną polityką ochrony środowiska i polityką energetyczną. Pomoc regionalna przyznawana na mocy sekcji 1 niniejszego rozporządzenia ma na celu rozwój gospodarczy i osiągnięcie celów spójności, a zatem podlega bardzo różnym warunkom zgodności. Przepisy niniejszego rozporządzenia dotyczące pomocy regionalnej nie powinny w związku z tym mieć zastosowania do środków dotyczących wytwarzania energii, jej dystrybucji i związanej z nią infrastruktury". Obowiązujące w powyższym zakresie przepisy nie zawierają natomiast regulacji odnoszących się do tak zwanych kwestii okołoenergetycznych, obejmujących zdaniem Sądu, szeroko rozumianą działalność w "sektorze wytwarzania energii, jej dystrybucji i infrastruktury", z uwzględnieniem jej właściwości branżowych w ramach funkcjonującego rynku. Powyższe czyni koniecznym dokonanie wykładni powyższego terminu, z uwzględnieniem wykładni celowościowej i systemowej, zarówno przepisów prawa, jak i wydanych na ich podstawie dokumentów konkursowych, tj. postanowień, regulaminu konkursu oraz dokumentów związanych z RPO Województwa Łódzkiego na lata 2014- 2020, gdyż ich definiowanie nie mogło być oderwane od całokształtu okoliczności konkretnej sprawy. W szczególności cech podmiotowych wnioskodawcy , podstawowego celu projektu, jego następstw, korzyści , w kontekście realizacji szeroko rozumianych procesów gospodarczych. Uwzględniając powyższe, jak i mając na uwadze treść załączonej do skargi dokumentacji konkursowej, w szczególności wskazanego przez skarżącą, w złożonym wniosku, Sąd stwierdził, iż za zasadne należało uznać stanowisko instytucji pośredniczącej, co do niespełnienia przez spółkę kryterium formalnego, uzasadniającego dokonanie negatywnej oceny złożonego wniosku, w oparciu o treść art. 13 lit. a rozporządzenia 651/2014. Zgłoszony do realizacji projekt skarżącej zakładał bowiem wprowadzenie na rynek dwóch niedostępnych dotychczas produktów - czystych biologicznie tłuszczów odpadowych stanowiących substrat do pozyskiwania energii oraz osuszonego szlamu będącego biopaliwem, pozyskanych w procesie oczyszczania ścieków przemysłowych, mogących stanowić alternatywne źródło energii, chrakteryzujących się wysoką kalorycznością energetyczną, nadającą się do spalania zarówno w piecach fluidalnych jak i w uniwersalnych piecach przemysłowych. Technologia ta, jak wskazywała sama skarżąca ukierunkowana była na sprzedaż wyseparowanych z odczyszczonych odpadów przemysłowych tłuszczy i szlamów podmiotom, które zajmują się wytwarzaniem energii elektrycznej lub cieplnej, na potrzeby własne lub do dalszej odsprzedaży dla użytkowników zewnętrznych. W związku z powyższym uznać należało, że pomimo argumentacji skarżącej, iż zarówno planowana do realizacji inwestycja, jak i przedmiot działalności spółki nie są związane z wytwarzaniem energii, jej dystrybucją lub infrastrukturą energetyczną, to nie sposób odseparować celu projektu od szeroko rozumianego pojęcia sektora energetycznego. Niezależnie bowiem od tego, czy skarżąca z wytworzonych przez siebie, w ramach projektu produktów finalnych sama będzie wytwarzała energię, czy też sprzedawała je będzie innym podmiotom, zajmującym się wytwarzaniem energii, efektem jej działania będzie produkt nadający się do wykorzystania jako źródło energii, a co za tym idzie stanowiący niewątpliwie jeden z elementów szeroko rozumianego pojęcia sektora energetycznego. Ponadto co istotne, z złożonego wniosku o dofinansowanie wynika, iż skarżąca spółka ubiegała się o przyznanie dotacji na zakup trzech środków trwałych, które stworzyłyby kompletną infrastrukturę podczyszczania ścieków przemysłowych w kierunku dostosowania ich do wymagań oczyszczalni biologicznych oraz wyseparowania emulsji i szlamów jako substratów do pozyskiwania energii (a więc pozwalających na uruchomienie produkcji wyżej wymienionych produktów), co zdaniem Sądu pozwala na stwierdzenie, iż planowane przez skarżącą przedsięwzięcie można także zaliczyć jako związane z infrastrukturą energetyczną. Na prawidłowość zaskarżonego rozstrzygnięcia bez wpływu pozostaje podniesiona przez skarżącą argumentacja, co do wiodącego (podstawowego) kodu PKD działalności spółki -37.00.Z Odprowadzanie i oczyszczanie ścieków. W ocenie Sądu o kryterium zakresu przedmiotowego projektu nie może świadczyć wiodący kod PKD działalności skarżącej, który niewątpliwie nie odnosi się do sektora energetycznego. Zgłoszony do dofinansowania projekt jest bowiem dokumentem kompleksowym, zakładającym do zrealizowania konkretne cele, wynikające ze strategii działania zindywidualizowanego podmiotu – przedsiębiorcy, funkcjonującego w określonej branży, a co za tym idzie w warunkach określonej konkurencji. W tej sytuacji zakreślenie zakresu przedmiotowego projektu nie może odbyć się w oderwaniu od tych okoliczności, a czynnikiem decydującym o wyłączeniu ze wsparcia, jak słusznie wskazał organ administracji, jest charakter oraz efekt działań przeprowadzanych w ramach projektu, niezależnie od przypisanych tym działaniom właściwej klasyfikacji PKD. Za niezasadny w ocenie Sądu uznać należało również zarzut naruszenia art. 125 ust 1 lit. a rozporządzenia ogólnego, polegający zdaniem skarżącej, na nie zawarciu w uzasadnieniu informacji negatywnej ocenie projektu z dnia 17 marca 2017 r., jak i w zaskarżonej do sądu informacji o nieuwzględnieniu wniesionego protestu, przejrzystych argumentów na potwierdzenie zasadności stanowiska instytucji pośredniczącej. Wskazać bowiem należy, iż powołany przez skarżącą art. 125 ust. 1 rozporządzenia ogólnego nie posiada jednostki redakcyjnej oznaczonej lit. "a" i odnosi się do ciążącej na instytucji zarządzającej odpowiedzialności za zarządzanie programem operacyjnym zgodnie z zasadą należytego zarządzania finansami. Tym samym z uwagi na brak jednostki redakcyjnej przepisu, którego naruszenie skarżąca zarzuca, zarzut ten uznać należało za chybiony. Co prawda z treści uzasadnienia podniesionego zarzutu można by wnioskować, iż intencją strony skarżącej był zarzut naruszenia art. 125 ust. 3 lit. a rozporządzenia ogólnego, jednakże Sąd nie jest uprawniony odczytywania intencji strony skarżącej, a co za tym idzie formułowania w jej imieniu zarzutów. Niemniej jednak wbrew stanowisku strony skarżącej zaskarżona do sądu informacja, jak i poprzedzającą ją negatywna ocena formalna wniosku skarżącej z dnia 23 listopada 2016 r., zawiera zarówno stosowną argumentację, co do przyczyn uznania przez organ, iż projekt skarżącej nie spełnia kryteriów formalnych wyboru projektów zgłoszonych w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Łódzkiego na lata 2014- 2020, Osi Priorytetowej II: Innowacyjna i konkurencyjna gospodarka, Działania II.3: Zwiększenie konkurencyjności MŚP, Poddziałania II.3.1: Innowacje w MŚP, Konkurs nr [...], jak i wskazanie na podstawy prawne, pozwalające na uznanie, iż kwestionowane rozstrzygnięcie jest prawidłowe. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy wdrożeniowej skargę oddalił. e.o.