III SA/Łd 52/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Janusz Nowacki (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Ewa Alberciak Asesor WSA Paweł Dańczak po rozpoznaniu w dniu 9 września 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi P. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ustalenia kosztów postępowania w sprawie rozgraniczenia nieruchomości 1) uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Wójta Gminy B. z dnia [...], nr [...]; 2) zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. na rzecz P. W. kwotę 1017 (jeden tysiąc siedemnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. [pic] Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł., na podstawie art. 138 §1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r., poz. 256 ze zm., dalej "k.p.a.") oraz art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz.U. z 2018 r. poz. 570), po rozpatrzeniu zażalenia P. W. na postanowienie Wójta Gminy B. z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie kosztów postępowania w sprawie rozgraniczenia: - nieruchomości oznaczonej w rejestrze gruntów jako działki nr: 52, 53, 54 i 58 w obrębie R., objętej księgą wieczystą nr [...] z nieruchomością oznaczoną jako działka nr 56 w obrębie R., objętą księgą wieczystą nr [...], - nieruchomości oznaczonej jako działka nr 56 w obrębie R., objętej księgą wieczystą nr [...], z nieruchomością jako działka nr 59 w obrębie R., objętą księgą wieczystą nr [...], 1. uchyliło postanowienie organu pierwszej instancji w części określonej jako pkt 2 jego rozstrzygnięcia i w tym zakresie, orzekając co do istoty sprawy, 2. zobowiązało do poniesienia kosztów postępowania ustalonych w pkt 1 rozstrzygnięcia zaskarżonego postanowienia w kwocie 10455,00: - Gminę B. - co do kwoty 5227,50 zł , - E. H. - co do kwoty 3382,50 zł, - P. W. - co do kwoty 1845,00 zł, 3. ustaliło, że kwoty należne z tytułu kosztów postępowania należy uiścić w terminie 14 dni od dnia doręczenia niniejszego postanowienia, przelewem na rachunek bankowy Gminy B. nr [...] w Banku A w A. O/B. albo gotówką w kasie Urzędu Gminy B. przy ul. S. 16A w B., 4. w pozostałym zakresie, tj. w części określonej jako pkt 1 jego rozstrzygnięcia, postanowienie organu pierwszej instancji pozostawiło w mocy. Jak wynika z akt sprawy postanowieniem z dnia [...] znak: [...], wydanym na podstawie art. 264 § 1 w związku z art. 262 § 1 pkt 2 i art. 263 § 1 k.p.a. w związku z wydaniem decyzji nr [...] z dnia [...] znak[...], Wójt Gminy B. -w pkt 1 rozstrzygnięcia ustalił na kwotę 10455,00 zł wysokość kosztów postępowania w sprawie rozgraniczenia: •nieruchomości oznaczonej w rejestrze gruntów jako działki nr: 52, 53, 54 i 58 w obrębie R., objętej księgą wieczystą nr [...], stanowiącej własność E. H., z nieruchomością oznaczoną jako działka nr 56 w obrębie R., objętą księgą wieczystą nr [...], stanowiącą własność Gminy B., • nieruchomości oznaczonej jako działka nr 56 w obrębie R., objętej księgą wieczystą nr [...], stanowiącej własność Gminy B., z nieruchomością oznaczoną jako działka nr 59 w obrębie R., objętą księgą wieczystą nr [...], stanowiącą własność P.W.; - w pkt 2 rozstrzygnięcia zobowiązał do poniesienia tych kosztów strony: Gminę B.- co do kwoty 5227,50 zł, E. H. i P. W. - co do kwot po 2613,75 zł każdy, określając także sposób (przelewem na podany rachunek bankowy Gminy B. lub gotówką w kasie Urzędu Gminy B.) oraz termin (14 dni od daty otrzymania tego postanowienia) ich uiszczenia. W uzasadnieniu postanowienia organ pierwszej instancji wyjaśnił, że wysokość kosztów postępowania odpowiada w całości wysokości wynagrodzenia geodety upoważnionego do wykonania czynności ustalenia przebiegu granic, wynikającej z zawartej umowy, która to kwota została przezeń poniesiona w interesie wszystkich stron. W związku z tym faktem i treścią art. 262 § 1 pkt 2 k.p.a. uznał, że istnieją podstawy do obciążenia tymi kosztami właścicieli nieruchomości podlegających rozgraniczeniu po połowie. Postanowienie zostało doręczone stronom, w tym P. W., w dniu 14 sierpnia 2020 r. P. W., reprezentowany przez pełnomocnika, złożył zażalenie na postanowienie organu pierwszej instancji kwestionując zarówno wysokość kosztów postępowania ustalonych w zaskarżonym postanowieniu, jaki i sposób ich rozdzielenia pomiędzy strony. Zarzucił organowi pierwszej instancji naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 7, art. 8, art. 9, art. 77 § 1, art. 80, art. 107 § 3 i art. 262 § 1 pkt 2 k.p.a. Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i ponowne rozstrzygnięcie co do kosztów postępowania z uwzględnieniem rynkowego wynagrodzenia za usługi w zakresie rozgraniczenia nieruchomości oraz wszystkich okoliczności dotyczących przedmiotowego postępowania. Jednocześnie wniósł o zwrócenie się do geodety, który wykonał czynności ustalenia przebiegu granic, o przekazanie szczegółowego wyliczenia i kosztorysu obejmującego poszczególne czynności, a także odniesienie się do faktu uprzedniego sporządzenia "operatu rozgraniczającego" na zlecenie P. W. i wykorzystania go w toku niniejszego postępowania rozgraniczeniowego. Wniósł również o wystąpienie do geodetów z regionu łódzkiego z zapytaniem ofertowym w celu ustalenia potencjalnych kosztów wykonania przez nich czynności objętych rozgraniczeniem. Przywołanym na wstępie postanowieniem z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. utrzymało w mocy postanowienie Wójta Gminy B. z dnia [...] Organ odwoławczy przytaczając treść art. 268 § 1, 263 § 1 i § 2 oraz art. 264 § 1 i § 2 k.p.a. podniósł, iż w postanowieniu z dnia [...] Wójt Gminy B. zaliczył do kosztów postępowania w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości położonych w obrębie R., oznaczonej jako działki nr: 52, 53, 54 i 58 z działką nr 56 i tejże nieruchomości oznaczonej jako działka nr 56 z działką nr 59, zakończonego jego decyzją nr [...] z tej samej daty, wynagrodzenie wypłacone geodecie M. C., który został przezeń upoważniony do wykonania czynności ustalania przebiegu granic w ramach tego postępowania. Kolegium zauważyło, opierając się na treści art. 31 ust. 1 i innych przepisów ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2020 r. poz. 276 ze zm., dalej p.g.k.), że wynagrodzenie geodety rzeczywiście jest kosztem bezpośrednio związanym z rozstrzygnięciem sprawy dotyczącej rozgraniczenia nieruchomości, a zatem wchodzi w skład kosztów postępowania administracyjnego przeprowadzonego w celu jej załatwienia. Organ odwoławczy zaznaczył, że w ocenie Kolegium podstawę prawną zakwalifikowania tego wydatku do kosztów postępowania stanowi art. 263 § 2, nie zaś art. 263 § 1 k.p.a. Wynika to z faktu, iż geodeta upoważniony przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta) do działania w postępowaniu rozgraniczeniowym nie jest biegłym w rozumieniu art. 84 k.p.a. Dalej organ drugiej instancji wskazał, iż wysokość wynagrodzenia zapłaconego geodecie M.C. na podstawie faktury VAT nr [...] z dnia 9 czerwca 2020 r. wynosiła 17220,00 zł brutto, zgodnie z § 4 ust. 1 umowy nr [...] z dnia 17 września 2019 r. w brzmieniu nadanym aneksem nr 1/2019 z dnia 10 grudnia 2019 r. Kolegium zaznaczyło, że powyższa kwota stanowi łączne wynagrodzenie za czynności przeprowadzone przez geodetę w toku dwóch odrębnych postępowań rozgraniczeniowych, z czego należność z tytułu rozgraniczenia działek nr: 52, 53, 54 i 58 z działką nr 56 oraz działki nr 56 z działką nr 59 w obrębie R. opiewa - jak wynika z treści złożonej przez niego oferty oraz ww. aneksu do umowy - na kwotę 10455,00 zł brutto, w tym 6765,00 zł za rozgraniczenie działek nr: 52, 53, 54 i 58 z działką nr 56 oraz 3690,00 zł za rozgraniczenie działki nr 56 z działką nr 59. Wbrew twierdzeniom pełnomocnika strony organ drugiej instancji stanął na stanowisku, że wysokość kosztów postępowania wskazana w postanowieniu organu pierwszej instancji została ustalona prawidłowo. W pierwszej kolejności organ odwoławczy stwierdził, podzielając w tym zakresie pogląd wyrażony we wyroku NSA z dnia 10 lipca 2020 r. sygn. akt I OSK 2682/19, że skoro upoważniony geodeta nie występuje w postępowaniu w sprawie rozgraniczenia nieruchomości w roli biegłego, a co za tym idzie nie ma do niego zastosowania art. 263 § 1 k.p.a., to konsekwentnie przy określaniu wysokości należnego mu wynagrodzenia nie stosuje się art. 56 k.p.a. Ustalenie wysokości wynagrodzenia geodety i innych warunków zawartej z nim umowy, a nawet sam wybór geodety przez organ prowadzący postępowanie rozgraniczeniowe następują zatem na zasadach wolnorynkowych. Kolegium podkreśliło, iż podpisanie umowy z geodetą M. C. i upoważnienie go do wykonania czynności ustalania przebiegu granic zostało poprzedzone skierowaniem zapytań ofertowych do czterech przedsiębiorców świadczących usługi geodezyjne, z których każdy przedstawił swoją ofertę i określił jej istotne warunki. Wójt Gminy B. uznał za najkorzystniejszą ofertę ww. geodety, a w ocenie Kolegium stanowisko to było uzasadnione w świetle całokształtu okoliczności i stanu wiedzy organu w dacie dokonywania wyboru. Proponowane ceny wykonania usługi kształtowały się w przedziale 10000-17720 zł brutto, przy czym geodeta M. C. złożył ofertę opiewającą na kwotę 13530 zł (odpowiadającą wysokości jego wynagrodzenia określonej w pierwotnej wersji umowy nr [...], przed rozszerzeniem zakresu postępowania prowadzonego dotychczas w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości złożonej z działek nr: 52, 53, 54 i 58 z działką nr 56 o rozgraniczenie tejże działki nr 56 z działką nr 59 i wynikającym z tego zwiększeniem kwoty wynagrodzenia w aneksie nr 1/2019). I choć oferta ta nie była najbardziej atrakcyjna cenowo, to za jej przyjęciem przemawiał fakt określenia najkrótszego terminu realizacji usługi, co ma istotne znaczenie przy uwzględnieniu, że organ właściwy w sprawie rozgraniczenia nieruchomości jest obowiązany do załatwienia sprawy w terminach przewidzianych w k.p.a. Tym samym, w ocenie Kolegium, nie można czynić Wójtowi zarzutu, że podjęte przezeń czynności, zmierzające do wyboru geodety, nie miały sformalizowanego charakteru i ograniczyły się do wymiany korespondencji meilowej z kilkoma wstępnie wytypowanymi firmami geodezyjnymi działającymi na rynku lokalnym. Podsumowując Kolegium podniosło, iż wysokość kosztów postępowania ustalona w postanowieniu organu pierwszej instancji znajduje potwierdzenie w dokumentach załączonych do akt sprawy, a jednocześnie - zdaniem organu odwoławczego - składające się na nią wynagrodzenie upoważnionego geodety nie odbiega od przeciętnych stawek rynkowych za tego rodzaju usługi, czego dowodem są oferty przedłożone organowi pierwszej instancji przez innych geodetów. W dalszej kolejności organ drugiej instancji wyjaśnił, iż kolejnym elementem rozstrzygnięcia wydanego na podstawie art. 264 § 1 k.p.a. jest ustalenie osób zobowiązanych do poniesienia kosztów postępowania. Ich ustalenie, a nawet samo wydanie postanowienia w przedmiocie kosztów postępowania, musi być poprzedzone stwierdzeniem, że w danej sprawie została spełniona przynajmniej jedna z określonych w art. 262 § 1 k.p.a. przesłanek obciążenia stron kosztami postępowania administracyjnego. Kolegium stanęło na stanowisku, że każde postępowanie w sprawie rozgraniczenia nieruchomości toczy się z samej definicji w interesie jego stron, a dodatkowo na organie właściwym w sprawie nie spoczywa obowiązek poniesienia kosztów tego postępowania. Powyższa konstatacja, odwołująca się wprost do treści art. 262 § 1 pkt 2 k.p.a., jest zbieżna z utrwalonym i jednolitym w tym zakresie orzecznictwem sądowym. Wiąże się ona natomiast z kolejną kwestią, a mianowicie, czy obowiązek poniesienia kosztów postępowania powinien być zawsze rozłożony równomiernie pomiędzy właścicieli rozgraniczonych nieruchomości (zgodnie z ogólną regułą wyrażoną w art. 152 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny, tekst jedn. Dz.U. z 2020 r. poz. 1740, dalej k.c, iż właściciele gruntów sąsiadujących ponoszą koszty rozgraniczenia po połowie), czy też w określonych sytuacjach możliwe jest odstąpienie od tej zasady i np. nałożenie go w całości na jedną ze stron albo na wszystkie, ale według innej proporcji. Organ odwoławczy konsekwentnie opowiedział się za pierwszą z tych koncepcji, gdyż tylko ona znajduje oparcie w dyspozycji art. 152 k.c, jak również w treści uchwały Składu Siedmiu Sędziów NSA z dnia 11 grudnia 2006 r. sygn. akt I OPS 5/06 (publ. ONSAiWSA 2007/2/26). W tezie powołanej uchwały NSA sformułował pogląd prawny, że orzekając o kosztach postępowania rozgraniczeniowego na podstawie art. 262 § 1 pkt 2 k.p.a., organ administracji publicznej może obciążyć kosztami rozgraniczenia nieruchomości strony będące właścicielami sąsiadujących nieruchomości, a nie tylko stronę, która żądała wszczęcia postępowania. W jej uzasadnieniu stwierdził zaś, że instytucja rozgraniczenia nieruchomości stanowi jedną całość, pomimo że jest uregulowana w dwóch aktach prawnych, tj. p.g.k. i k.c. Oznacza to, że również w postępowaniu administracyjnym prowadzonym w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości mają zastosowanie normy prawne wynikające z art. 152 i art. 153 k.c. Kolegium podniosło, iż w świetle przedstawionych wyjaśnień obligatoryjne jest rozdzielenie kosztów postępowania w sprawie rozgraniczenia działek nr: 52, 53, 54 i 58 z działką nr 56 oraz działki nr 56 z działką nr 59 w obrębie R. pomiędzy właścicieli tych nieruchomości po połowie, gdyż niezależnie od tego, kto wystąpił z wnioskiem o rozgraniczenie i w jaki sposób zakończyło się postępowanie w tym przedmiocie, koszty te zostały poniesione przez organ pierwszej instancji w interesie wszystkich stron, a reguła ich podziału wynika wprost z art. 152 k.c. Przeprowadzone w niej postępowanie zakończyło się bowiem wydaniem decyzji, w której rozstrzygnięto o rozgraniczeniu nieruchomości (art. 33 ust. 1 p.g.k.), co jednoznacznie świadczy o tym, że granice działek nr: 52, 53, 54 i 58 z działką nr 56 oraz działki nr 56 z działką nr 59 w obrębie R. były sporne, a konkluzji tej nie zmienia fakt, że ich ustalenie nastąpiło na podstawie zgodnego oświadczenia stron (wobec niejednoznaczności dowodów). Podążając tokiem rozumowania przedstawionym w poprzednim akapicie, Kolegium uznało za konieczne uchylenie zaskarżonego postanowienia w części określonej jako pkt 2 jego rozstrzygnięcia, gdyż organ pierwszej instancji wadliwie zastosował art. 152 k.c. przy dokonaniu podziału kosztów postępowania pomiędzy strony. Jak już wspomniano, postępowanie zakończone decyzją nr [...] obejmowało w istocie, po rozszerzeniu w jego toku zakresu przedmiotowego sprawy, dwa rozgraniczenia nieruchomości położonych w obrębie R.: złożonej z działek nr: 52, 53, 54 i 58, stanowiącej własność E. H., z działką nr 56, będącą własnością Gminy B., oraz tejże działki nr 56 z działką nr 59, stanowiącą własność P.W.. Słuszne co do zasady było zatem rozdzielenie kosztów postępowania w taki sposób, że Gminę B. jako właściciela nieruchomości będącej przedmiotem obu rozgraniczeń obciąża z tego tytułu suma kwot odpowiadających połowie kosztów poniesionych w związku z rozgraniczeniem działki nr 56 z działkami nr: 52, 53, 54 i 58 oraz połowie kosztów poniesionych w związku z rozgraniczeniem działki nr 56 z działką nr 59. Na E. H. i P. W. ciąży zaś obowiązek zapłaty połowy kosztów poniesionych w związku z rozgraniczeniem odpowiednio działek nr: 52, 53, 54 i 58 oraz działki nr 59 z ww. nieruchomością gminną. I choć organ pierwszej instancji oparł się na tej regule, to jego błąd polegał na tym, iż ogólną wysokość kosztów przedmiotowego postępowania podzielił wstępnie na dwie równe części, co stoi w sprzeczności z dokumentami załączonymi do akt sprawy. Wynika z nich bowiem niewątpliwie, że na wysokość wynagrodzenia geodety M. C., stanowiącego podstawę ustalenia wysokości kosztów postępowania, składają się: kwota 6765,00 zł brutto za czynności w ramach rozgraniczenia działek nr: 52, 53, 54 i 58 z działką nr 56 (vide oferta i pierwotny tekst umowy nr [...]) oraz kwota 3690,00 zł brutto za czynności w ramach rozgraniczenia działki nr 56 z działką nr 59, odpowiadająca kwocie, o którą zostało zwiększone wynagrodzenie geodety w aneksie nr 1/2019, sporządzonym z uwagi na rozszerzenie zakresu postępowania o to właśnie rozgraniczenie. W konsekwencji, o ile nie ma to wpływu na należność ciążącą z tytułu kosztów postępowania na Gminie B. (3382,50 zł + 1845,00 zł = 5227,50 zł), o tyle należność obciążająca z tego tytułu E. H., jako właściciela nieruchomości złożonej z działek nr: 52, 53, 54 i 58, wynosi 3382,50 zł (o 768,75 zł więcej niż w postanowieniu organu pierwszej instancji), natomiast należność obciążająca z tego tytułu P. W., jako właściciela działki nr 59 - 1845,00 zł (o 768,75 zł mniej niż w postanowieniu organu pierwszej instancji). Kolegium wyjaśniło, że różnice w wysokości wskazanych części wynagrodzenia geodety upoważnionego do wykonania czynności ustalania przebiegu granic mają uzasadnienie merytoryczne, ponieważ ustalenie przebiegu granicy, w skład której wchodzi 7 punktów granicznych, co dotyczy rozgraniczenia działki nr 56 z nieruchomością będącą własnością E. H., wiąże się z większym nakładem pracy geodety niż ustalenie przebiegu granicy, w skład której wchodzą jedynie 3 punkty graniczne, co dotyczy rozgraniczenia działki nr 56 z nieruchomością będącą własnością P. W.. Uchylenie przez organ drugiej instancji postanowienia Wójta Gminy B. w zakresie pkt 2 jego rozstrzygnięcia i orzeczenie w tej części co do istoty sprawy, skutkujące zmianą zakresu obowiązku pieniężnego ciążącego na poszczególnych stronach z tytułu kosztów przeprowadzonego w ich interesie postępowania w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości, wymagało również określenia w postanowieniu nowego terminu uiszczenia ustalonych w ten sposób kwot. Na ostateczne postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. skargę do sądu administracyjnego złożył P. W., reprezentowany przez radcę prawnego, zarzucając zaskarżonemu rozstrzygnięciu naruszenie przepisów postępowania, mających istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie: a. art 7, art. 8, art. 9, art. 77 § 1, art. 80, art. 107 § 3 k.p.a., polegające na niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu całego materiału dowodowego i niepodjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, w tym zaniechanie zwrócenia się do geodety przeprowadzającego czynności z wnioskiem o doprecyzowanie podjętych działań, czy też uzyskania informacji od geodetów działających na rynku w zakresie adekwatnego wynagrodzenia za podjęcie się czynności przeprowadzonych w sprawie; b. art. 262 i art 263 § 1 k.p.a. poprzez zawyżenie kosztów postępowania, które w zakresie wynagrodzenia geodety znacznie odbiega od średnich cen występujących na rynku w podobnych sprawach. Skarżący podniósł, iż Kolegium w swoim stanowisku oparło się na zasadzie wyrażonej w art 152 k.c., zgodnie z którą koszty rozgraniczenia powinni ponosić po połowie właściciele gruntów sąsiednich. Zdaniem skarżącego organ drugiej instancji zastosował tę interpretację zbyt łatwo, bez wnikliwej analizy sprawy. Orzeczenie o kosztach nie może bowiem ograniczyć się do prostej czynności matematycznej, ale powinno odzwierciedlać każdorazowo wszystkie okoliczności wynikające ze sprawy. Skarżący dodał, iż w przedmiotowej sprawie istnieją okoliczności, które uzasadniają inny sposób podziału kosztów postępowania. Jedynym składnikiem rozliczonych kosztów jest wynagrodzenie uprawnionego geodety, który przeprowadzał badania. To, jak jest ono wysokie zależy w dużej mierze od punktów rozgraniczających jakie musi wytyczyć geodeta, zgodnie z zasadą - im więcej punktów, tym większe wynagrodzenie. W sprawie rozgraniczane były trzy nieruchomości, z czego tylko dwie z nich każdorazowo ze sobą graniczą. De facto chodziło więc o dwa oddzielne rozgraniczenia, niezależne od siebie. W przypadku granicy pomiędzy nieruchomością Gminy B. i E. H., zostało wytyczonych siedem punktów granicznych. Natomiast w przypadku granicy pomiędzy nieruchomością Gminy B., a P. W., zostały wytyczone zaledwie trzy punkty graniczne. Taki sposób podziału kosztów postępowania wynika z nakładu pracy wykonanej przez geodetę i znajduje swoje poparcie w orzecznictwie sądów administracyjnych. W wyroku z dnia 9 stycznia 2020 r. III SA/Kr 927/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wprost stwierdził, że wysokość kosztów rozgraniczenia nieruchomości można uzależnić od ilości punktów granicznych podlegających ustaleniu. Uzależnienie sposobu rozliczenia kosztów od ilości punktów granicznych znajduje swoje odzwierciedlenie również w przepisach prawa. Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 24 kwietnia 2013 r. w sprawie określenia stawek wynagrodzenia biegłych, taryf zryczałtowanych oraz sposobu udokumentowania wydatków niezbędnych do wydania opinii w postępowaniu cywilnym (Dz. U. z 2013 r. poz. 518), wysokość wynagrodzenia za czynności techniczne biegłych z zakresu geodezji i kartografii dotyczące ustalenie granic nieruchomości uzależnione są właśnie od ilości punktów granicznych. Wymienione przepisy winny być dla organu przynajmniej wskazówką w jaki sposób winno być wyliczone wynagrodzenie geodety za przeprowadzenie czynności rozgraniczeniowych. I tak biorąc pod uwagę powyższe, wytyczono 10 punktów granicznych, co daje 10% kosztów za każdy z punktów. W tym jedynie 3 punkty dotyczyły nieruchomości P. W., przez co w jego zakresie powinno być rozliczane wyłącznie 30% kosztów. Przy równym podziale pomiędzy strony biorące udział w tej części postępowania rozgraniczającego P. W. powinien być obciążony maksymalnie kwotą odpowiadającą 15% kosztów postępowania. W ocenie skarżącego taki sposób rozliczenia kosztów jest słuszny, gdyż nie powoduje obciążenia P. W. kosztami postępowania rozgraniczającego obejmującego nie jego nieruchomość, a nieruchomość E. H., w zakresie której czynności graniczne były bardziej skomplikowane, jednocześnie, właściwe byłoby dalsze zmniejszenie udziału w kosztach obciążających P.W., gdyż to nie on wszczął postępowanie rozgraniczające, a także nie brał zgodnie z własną wiedzą nawet udziału w ustalaniu kosztów tegoż postępowania, P. W. nie pamięta bowiem, aby otrzymał kiedykolwiek informację o planowanych kosztach postępowania rozgraniczającego. Skarżący wskazał nadto, iż jedynym składnikiem kosztów postępowania, jakie zostały rozliczone przez Wójta Gminy B. było wynagrodzenie uprawnionego geodety. Zgodnie ze stanowiskiem P.W., kwota wynagrodzenia w łącznej wysokości 10.455,00 zł jest wygórowana. Potwierdza to analiza cenników dostępnych powszechnie w Internecie, na wskazanych stronach. Skarżący wskazał, iż w przypadku przedmiotowej sprawy znaków granicznych było 10, wynagrodzenie nie powinno opiewać na tak wysoką kwotę ponad 10 tys. zł. Zgodnie z załączonymi cennikami, usługa wytyczenia granic i wznowienia znaczników obejmu najczęściej kwotę bazową ok. 1500 zł (co obejmuje 2-4 znaczniki) i zwiększa się o ok. 200 - 400 zł za każdy kolejny znacznik. Biorąc pod uwagę powyższe, wynagrodzenie za całość pracy powinno wynosić maksymalnie 4.000 - 5.000 zł. Na zakończenie skarżący wskazał, że nie jest uprawnione stanowisko organu, zgodnie z którym zbędne jest zwrócenie się do geodety z wnioskiem o sprecyzowanie jakie składniki zapłaconego wynagrodzenia odpowiadają konkretnym czynnościom, w sytuacji gdy organ pierwszej instancji był zobligowany do zapłaty wynagrodzenia ustalonego w umowie. W tym samym kontekście organ ocenił wniosek o zwrócenie się do innych geodetów z wnioskiem o przedstawienie ofert W ocenie skarżącego oparcie się wyłącznie na wysokości wynagrodzenia wskazanego w umowie, czy też kwoty wypisanej na fakturze, świadczy nie tylko o błędnej wykładni wymienionych wyżej przepisów o kosztach postępowania, lecz również błędnym ich zastosowaniu. Spowodowało to, że organ nie dopełnił ciążących na nim obowiązków wynikających z przepisów postępowania i nie ustalił wysokości kosztów rozgraniczenia. Zdaniem skarżącego dla prawidłowego rozstrzygnięcia konieczne jest wyjaśnienie co się składa na kwotę wynagrodzenia geodety, czy koszty te rzeczywiście odpowiadały nakładowi pracy geodety i jak się one kształtują na tle cen rynkowych - w tym poprzez zebranie dodatkowych informacji od geodety, który wykonał czynności w sprawie, a także innych geodetów działających na rynku. Rozpytując tych geodetów organ powinien się przy tym posłużyć całokształtem zebranych danych - czyli uwzględnić wszystkie czynności przeprowadzone przez geodetę, dokumenty, do których miał dostęp (w tym rozgraniczenie wykonane na zlecenie skarżącego) oraz fakt, że czynności dotyczyły dwóch różnych granic. Mając na uwadze powyższe skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w zaskarżonym rozstrzygnięciu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga jest uzasadniona aczkolwiek nie wszystkie zarzuty w niej podniesione zasługują na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2188) i art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem stosując środki określone w ustawie. W myśl art. 145 § 1 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: 1) uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi: naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (lit. a), naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b), inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c); 2) stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach; 3) stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w k.p.a. lub innych przepisach. Z wymienionych przepisów wynika, że badanie legalności zaskarżonej decyzji lub postanowienia przez sąd administracyjny obejmuje ocenę prawidłowości zastosowania przepisów prawa i ich wykładni przez organ administracji oraz zgodność z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji. W rozpoznawanej sprawie organy administracji naruszyły przepisy art.7,8,9,77 § 1,80 i 107 § 3 K.p.a. i naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Podstawę rozstrzygnięcia organów administracji stanowiły art. 262 § 1 pkt 2 i art. 264 k.p.a. Przepisy te określają zasady rozdziału kosztów postępowania administracyjnego pomiędzy stronę a organ. Zasadą jest, że koszty postępowania administracyjnego ponosi organ – w takich granicach, w jakich wypełnia swoje ustawowe obowiązki. Jednakże zgodnie z art. 262 § 1 k.p.a., stronę obciążają te koszty, które wynikły z jej winy (pkt 1), a także zostały poniesione w interesie lub na żądanie strony, a nie wynikają z ustawowego obowiązku organów prowadzących postępowanie (pkt 2). W piśmiennictwie przyjmuje się, że wykładnia art. 262 § 1 k.p.a. powinna być wąska, bowiem omawiane uregulowanie prawne jest istotnym wyjątkiem od zasady, że koszty postępowania ponosi organ administracji publicznej (vide: Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, pod red. A. Mudreckiego, Gdańsk 2008, str. 578). W orzecznictwie sądów administracyjnych istniały rozbieżności w stosowaniu art. 262 § 1 pkt 2 k.p.a. w sprawach administracyjnych o rozgraniczenie nieruchomości. Zgodnie z jednym kierunkiem wykładni tego przepisu koszty administracyjnego postępowania rozgraniczeniowego obciążają zawsze wnioskodawcę. U podstaw tego poglądu legło założenie, że tylko przepisy k.p.a., a nie przepisy prawa cywilnego, mogą być podstawą rozstrzygnięcia o kosztach administracyjnego postępowania rozgraniczeniowego. Znajduje tu zatem zastosowanie ogólna zasada z art. 262 § 1 pkt 2 k.p.a., że koszty postępowania wszczętego na wniosek strony obciążają tę stronę, jako poniesione w jej interesie (vide: wyrok NSA z 9 stycznia 1998 r., II SA 1117/97; wyrok WSA w Warszawie z 18 maja 2005 r., IV SA/Wa 305/05). Według drugiego kierunku wykładni koszty postępowania rozgraniczeniowego powinny obciążać każdą ze stron tego postępowania i należy dokonać wyraźnego rozróżnienia interesu faktycznego w rozumieniu subiektywnym skarżącego (niebędącego wnioskodawcą rozgraniczenia) i interesu prawnego, o którym mowa w przepisie art. 262 § 1 pkt 2 k.p.a.. Interes prawny został określony zasadą dotyczącą rozgraniczania nieruchomości wyrażoną w przepisach art. 152 i 153 k.c., sprowadzającą się do tego, że postępowanie rozgraniczeniowe jest prowadzone w interesie wszystkich właścicieli nieruchomości podlegających rozgraniczeniu, a koszty rozgraniczenia ponoszą strony po połowie. Zasada ta odnosi się również do postępowania administracyjnego, a znajduje odzwierciedlenie w powołanym przepisie art. 262 § 1 pkt 2 k.p.a.. Pojęcia interesu w poniesieniu kosztów postępowania w rozumieniu art. 262 § 1 pkt 2 k.p.a. nie należy ograniczać jedynie do wąsko pojmowanych bezpośrednich korzyści w przeprowadzeniu postępowania rozgraniczeniowego, wyrażających się w inicjatywie wszczęcia tego postępowania, ale dotyczy ono również interesu prawnego wynikającego z przepisów ustawy (art. 152 i 153 k.c.), jakim jest ustalenie stabilnej granicy między sąsiadującymi nieruchomościami (vide: wyrok NSA z 3 czerwca 1998 r., II SA 479/98). Rozbieżności te zostały rozstrzygnięte przez Naczelny Sąd Administracyjny w powołanej przez organy administracji uchwale składu siedmiu sędziów z 11 grudnia 2006 r., I OPS 5/06. W uchwale tej Naczelny Sąd Administracyjny wyraził pogląd, że organ administracji publicznej, orzekając o kosztach postępowania rozgraniczeniowego na podstawie art. 262 § 1 pkt 2 k.p.a., może obciążyć kosztami rozgraniczenia nieruchomości strony będące właścicielami sąsiadujących nieruchomości (art. 153 k.c.), a nie tylko stronę, która żądała wszczęcia postępowania. NSA podniósł, że w postępowaniu administracyjnym ma również zastosowanie norma materialnoprawna wynikająca z art. 152 k.c., stanowiąca, że koszty rozgraniczenia właściciele nieruchomości ponoszą po połowie, co wynika z zasady, iż właściciele gruntów sąsiadujących mają obowiązek współdziałania przy rozgraniczeniu gruntów oraz przy utrzymywaniu stałych znaków granicznych. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest postanowienie organu odwoławczego utrzymujące w mocy postanowienie organu I instancji o ustaleniu kosztów postępowania rozgraniczeniowego na kwotę 3690 zł i zobowiązujące do ich poniesienia po połowie przez właścicieli dwóch działek a mianowicie przez P.W. jako właściciela działki nr 59 oraz przez Gminę B. jako właściciela działki nr 56. Kwestią sporną jest wysokość tych kosztów i sposób ich podziału. W ocenie skarżącego koszty te są zbyt wysokie i nie powinny być podzielone pomiędzy stronami po połowie. Należy zaznaczyć, że na kwotę kosztów postepowania rozgraniczeniowego (3690 zł) składa się wynagrodzenie Przedsiębiorstwa Usług Geodezyjnych i Kartograficznych "C’ spółka cywilna M. C., P. S., P. Ś.. W orzecznictwie sądowym jest powszechnie przyjęty pogląd, że wybór firmy geodezyjnej do przeprowadzenia czynności rozgraniczeniowych winien być poprzedzony rozeznaniem rynku co do wysokości kosztów wykonania takich czynności przy czym organ administracji winien dołożyć w tym zakresie należytej staranności. W razie potrzeby winien zażądać od oferentów kalkulacji zaproponowanych kwot tak aby można było zweryfikować ofertę (jak została wyliczona proponowana kwota i czy jest ona adekwatna do nakładu pracy geodety). Jak podkreśla się w orzecznictwie organ administracji nie może bezkrytycznie przyjmować rachunków (faktur) wystawionych przez geodetów lecz winien dokonać ich sprawdzenia i weryfikacji. Wskazówką dla organów co do tego jak powinny być wyliczone koszty postępowania rozgraniczeniowego mogą stanowić przepisy art.56 i 263 § 1 i 2 K.p.a., przepisy ustawy z 28 lipca 2005r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz.U. z 2014r. poz.1025 ze zm.) oraz przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 24 kwietnia 2013r. w sprawie określenia stawek wynagrodzenia biegłych, taryf zryczałtowanych oraz sposobu udokumentowania wydatków niezbędnych do wydania opinii w postępowaniu cywilnym (Dz.U. z 2013r. poz.518 ze zm.). Wymienione przepisy nie mają oczywiście zastosowania przy wyliczeniu wynagrodzenia geodety w postępowaniu administracyjnym lecz stanowią dla organów pewną wskazówkę (radę) w jaki sposób winno być wyliczone wynagrodzenie geodety za przeprowadzenie czynności rozgraniczeniowych i umożliwiają zweryfikowanie oferty geodety co do wysokości jego wynagrodzenia. W niniejszej sprawie organ administracji nie dokonał rozeznania rynku co do wysokości kosztów rozgraniczeniowych działek nr 56 i nr 59 oferowanych przez firmy geodezyjne. Nie zostało ustalone jak kształtują się ceny rynkowe wykonania takiej usługi geodezyjnej. Nie można się zgodzić ze stanowiskiem przedstawionym w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, że podpisanie umowy z M. C. (wspólnikiem spółki cywilnej "C" w Ł.) poprzedzone było skierowaniem zapytań ofertowych do czterech firm geodezyjnych i wybrano ofertę najkorzystniejszą firmy "C". Należy zaznaczyć, że zapytania ofertowe, o których mowa w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia dotyczyły dwóch innych postępowań rozgraniczeniowych a mianowicie rozgraniczenia działek nr 52,53,54 i 58 z działką nr 56 (określone w zapytaniu ofertowym jako zadanie nr 1) oraz rozgraniczenia działek nr 59 i nr 60 (określone w zapytaniu ofertowym jako zadanie nr 2). Cztery firmy geodezyjne przedstawiły oferty cenowe dotyczące wymienionych dwóch postępowań rozgraniczeniowych i organ administracji spośród tych czterech firm wybrał firmę "C" a następnie w dniu 17 września 2019r. zawarł z nią umowę obejmującą ustalenie przebiegu granic w obu wymienionych postępowaniach rozgraniczeniowych. Początkowo umowa z 17 września 2019r. nie obejmowała w ogóle postępowania rozgraniczeniowego pomiędzy działkami nr 56 i 59. Zapytania ofertowe nie dotyczyły bowiem ustalenia przebiegu granic pomiędzy dwoma wymienionymi działkami (tzn. pomiędzy działkami nr 56 i 59). Zaznaczyć należy, że postanowieniem z dnia [...] Wójt Gminy B. wszczął postępowanie o rozgraniczenie działek nr 52,53,54 i 58 z działką nr 56 zaś postanowieniem z dnia 10 grudnia 2019r. zmienił postanowienie z 14 sierpnia 2019r. w ten sposób, że z urzędu rozszerzył zakres toczącego się postępowania rozgraniczeniowego o rozgraniczenie działek nr 56 i 59. Dopiero zatem w dniu 10 grudnia 2019r. wszczęto postępowanie rozgraniczeniowe pomiędzy działkami nr 56 i 59 i jest rzeczą zrozumiałą, że zapytania ofertowe do czterech firm geodezyjnych z sierpnia 2019r. nie mogły obejmować kosztów rozgraniczenia tych działek. Należy podkreślić, że w dniu wszczęcia postępowania rozgraniczeniowego pomiędzy działkami nr 56 i nr 59 (tzn. 10 grudnia 2019r.) zawarto także aneks nr 1 do umowy z 17 września 2019r. rozszerzając ją o ustalenie przebiegu granic pomiędzy działkami nr 56 i 59 oraz określając nową wysokość wynagrodzenia na kwotę 17220 zł brutto ( do wcześniej ustalonej kwoty 13530 zł brutto dodano kwotę 3690 zł brutto za rozgraniczenie działek nr 56 i nr 59). W sytuacji gdy w dniu wszczęcia postepowania rozgraniczeniowego pomiędzy działkami nr 56 i nr 59 zawarto aneks nr 1 do umowy z 17 września 2019r. obejmujący czynności rozgraniczenia obu działek oraz wynagrodzenie za te czynności to oznacza, że organ administracji nie dokonał rozeznania rynku usług geodezyjnych co do wysokości kosztów rozgraniczenia działek nr 56 i nr 59. Niezgodne z prawda są zatem rozważania zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, że podpisanie umowy na czynności rozgraniczenia działek nr 56 i nr 59 poprzedzone zostało zapytaniami ofertowymi do czterech firm geodezyjnych i wybrano ofertę najkorzystniejszą. W rzeczywistości zapytania ofertowe dotyczyły dwóch innych postępowań rozgraniczeniowych a nie rozgraniczenia działek nr 56 i nr 59. W sytuacji gdy organ administracji nie przeprowadził rozeznania co do cen rynkowych na wykonania usług geodezyjnych rozgraniczenia działek nr 56 i 59 to nie można zweryfikować oferty spółki "C". Nie wiadomo czy oferta tej firmy (3690 zł) jest zawyżona czy też jest ofertą odpowiadającą obowiązującym cenom rynkowym czy też jest zaniżona. W przypadku gdyby organ administracji dokonał takiego rozeznania na rynku usług geodezyjnych to mogłoby się okazać, że inne firmy geodezyjne zaoferowałyby niższą cenę od ceny jaką zaproponowała spółka "C". Organ administracji nie dokonał jednak takiego rozeznania co uniemożliwia zweryfikowanie oferty spółki "C". Jak podkreślił Naczelny Sąd Administrujmy w wyroku z dnia 19 grudnia 2018r. w sprawie I OSK 1533/18 rozeznanie co do wysokości kosztów oferowanych usług geodezyjnych w zakresie rozgraniczenia organ administracji może dokonać nawet telefonicznie w firmach świadczących usługi geodezyjne. Forma przeprowadzenia takiego rozeznania nie ma większego znaczenia. Istotne jest natomiast to aby organ administracji uzyskał wiedzę jak kształtują się ceny usług geodezyjnych w zakresie rozgraniczenia i jaki byłby koszt przeprowadzenia postępowania rozgraniczeniowego pomiędzy dwoma działkami. Umożliwia to bowiem wybranie najkorzystniejszej oferty. W niniejszej sprawie organ administracji nie przeprowadził takiego rozeznania rynku usług geodezyjnych w zakresie rozgraniczenia działek nr 56 i 59. Uniemożliwia to ocenę czy oferta spółki "C" odpowiada cenom obowiązującym na rynku za wykonanie takiej usługi czy też jest zawyżona. Sądowi w obecnym składzie znane są z urzędu fakty, iż w szeregu podobnych sprawach dotyczących kosztów postępowania rozgraniczeniowego, organy administracji przed zawarciem umowy z geodetą dokonują rozeznania na rynku prac geodezyjnych w zakresie dotyczącym wysokości cen usług związanych z rozgraniczeniem gruntów. Rozeznanie takie umożliwia bowiem organowi wybór najlepszej oferty firmy geodezyjnej. W niniejszej sprawie takie rozeznanie rynkowe nie zostało przeprowadzone. Nadto z zebranego materiału dowodowego nie wynika aby organ administracji dokonał weryfikacji oferty firmy "C". Organ nie zażądał bowiem od spółki kalkulacji oferowanego wynagrodzenia co uniemożliwia wyjaśnienia jak zostało ono wyliczone. W orzecznictwie sądowym jest powszechnie przyjęty pogląd, że organ administracji nie może bezkrytycznie przyjmować rachunków (faktur) wystawionych przez firmy geodezyjne za wykonane czynności lecz zobligowany jest do ich sprawdzenia uwzględniając także wydatki niezbędne do wykonania zleconej pracy, czemu winien dać wyraz w uzasadnieniu postanowienia w przedmiocie kosztów postępowania tym bardziej, że wykładnia art. 262 § 1 k.p.a. powinna być wąska, bowiem omawiane uregulowanie prawne jest istotnym wyjątkiem od zasady, że koszty postępowania ponosi organ administracji publicznej (vide: wyrok NSA z dnia 3 listopada 2016 r., sygn. akt II FSK 3289/14; wyrok WSA w Warszawie z dnia30 stycznia 2017 r., sygn. akt III SA/Wa 3326/15; wyrok WSA w Łodzi z dnia 19 listopada 2014 r., III SA/Łd 742/14, wyrok NSA z dnia 14 marca 2018r. sygn.. akt I OSK 1370/16, wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 12 marca 2019r. sygn.. akt II SA/Bd 1224/18 i z dnia 23 maja 2018r. sygn.. akt II SA/Bd 1185/17). W niniejszej sprawie zebrany materiał dowodowy nie wskazuje aby organ administracji weryfikował ofertę spółki "C". Nie wiadomo zatem jak została wyliczona kwota 3690 zł i czy jest to suma adekwatna do nakładu pracy geodety. Nieuzasadniony jest natomiast zarzut skargi, że koszty postępowania rozgraniczeniowego winny być podzielone pomiędzy stronami w inny sposób niż po połowie Należy zaznaczyć, że ustalenie przebiegu granicy pomiędzy działkami nr 56 i nr 59 leży w interesie właścicieli obu działek. O tym, że przebieg granicy pomiędzy obu działkami nie był jednoznaczny świadczy treść protokołu granicznego z 4 czerwca 2020r. Wynika z niego, że występuje niejednoznaczność dowodów co do przebiegu granicy lecz strony złożyły zgodne oświadczenia co do tego jak granica winna przebiegać. Skoro zatem przebieg granicy został ustalony na podstawie zgodnego oświadczenia stron i ustalenie przebiegu leży w interesie obu właścicieli rozgraniczanych działek to koszty postępowania rozgraniczeniowego winni ponosić po połowie właściciele obu spornych działek tak jak stanowi przepis art.152 Kodeksu cywilnego. Zarzut skargi w tym zakresie nie jest uzasadniony. Reasumując sąd uznał, że skarga jest uzasadniona. Organ administracji nie przeprowadził rozeznania co do cen rynkowych na wykonanie usługi geodezyjnej rozgraniczenia działek nr 56 i nr 59 co uniemożliwia zweryfikowanie oferty spółki "C". Nie wiadomo czy oferta ta odpowiada obowiązującym cenom rynkowym czy też jest zawyżona. Nadto organ administracji nie zażądał od spółki kalkulacji oferowanego wynagrodzenia co uniemożliwia wyjaśnienie jak zostało ono wyliczone. Naruszono przepisy art.7,8,9,77 § 1,80 i 107 § 3 K.p.a. co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Mając to na uwadze, na podstawie art.145 § 1 pkt 1c.) p.p.s.a., sąd uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Wójta Gminy B. z dnia [...] Na podstawie art.200 p.p.s.a. sąd zasądził od organu administracji na rzecz skarżącego kwotę 1017 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Na ogólną sumę kosztów złożyło się: 900 zł – wynagrodzenie pełnomocnika skarżącego, 100 zł – wpis sądowy i 17 zł – opłata skarbowa. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy należy uwzględnić rozważania zawarte w niniejszym uzasadnieniu. Organy winny zweryfikować koszty postępowania rozgraniczeniowego określone przez spółkę "C" poprzez wyjaśnienie jak kształtują się one na tle cen rynkowych i co składa się na tę kwotę. Po zebraniu całego materiału dowodowego należy dokonać wnikliwej jego analizy a następnie wydać rozstrzygnięcie w sprawie. a.l.