III SA/Łd 520/06

Dnia 27 lutego 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi -Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA: Janusz Nowacki po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. B. na czynność Starosty Powiatu [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu opłaty za kartę pojazdu postanawia: odrzucić skargę. W dniu [...] R. B. zarejestrował samochód w Wydziale Komunikacji Starostwa Powiatowego w W. i za kartę pojazdu zapłacił 500 zł. W dniu [...] R. B. wystąpił do Starosty Powiatowego w W. z wnioskiem o zwrot kwoty 425 zł, uiszczonej za kartę pojazdu wskazując, iż obecnie koszt tej karty wynosi 75 zł. W odpowiedzi na wniosek, pismem z dnia [...] organ poinformował stronę, że obowiązek pobrania przez organy rejestrujące opłaty za wydanie karty pojazdu wynika z art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908) oraz § 1 ust. 1 pkt 3 załącznika nr 1 do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 27 września 2003 r. w sprawie szczegółowych czynności organów w sprawach związanych z dopuszczeniem pojazdów do ruchu oraz wzorów dokumentów w tych sprawach (Dz. U. Nr 192, poz. 1878 ze zm.). Zgodnie z § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 lipca 2003 r. w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu (Dz. U. Nr 137, poz. 1310) opłata za kartę pojazdu od dnia 20 sierpnia 2003 r. wynosi 500 zł. Wskazał jednocześnie, że starosta, jako jedyny organ rejestrujący, rejestruje pojazdy według zasad enumeratywnie określonych w powołanych wyżej przepisach. Nie jest przy tym jego rolą rozstrzyganie, czy przepisy te są zgodne z traktatami unijnymi, albowiem zadanie to należy do organów legislacyjnych. Starosta wyjaśnił również, iż nie posiada uprawnień do zwrotu wnioskowanej kwoty i nie może w tym względzie wydać decyzji administracyjnej, ponieważ pobranie przedmiotowej opłaty jest czynnością materialno-techniczną, towarzyszącą całemu procesowi rejestracji pojazdu, odbywającemu się w trybie decyzyjnym. Skoro zatem, obowiązek pobrania opłaty wynikał jednoznacznie z obowiązującego w dniu rejestracji cytowanego wyżej rozporządzenia w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu, to zwrot części opłaty, byłby działaniem sprzecznym z przepisami ustawy. Organ podkreślił przy tym, iż w dniu 28 marca 2006 r. Minister Transportu i Budownictwa podpisał rozporządzenie w sprawie wysokości opłat za wydanie karty pojazdu. Z treści rozporządzenia wynika, że wysokość opłaty za wydanie karty pojazdu od dnia 15 kwietnia 2006 r. wynosi 75 zł i brak jest jakichkolwiek unormowań przewidujących zwrot wcześniej pobranej kwoty za kartę pojazdu. Jednocześnie poinformował wnioskodawcę, że w przypadku niezadowolenia ze sposobu załatwienia sprawy, przysługuje mu skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi za pośrednictwem organu. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia [...] R. B. zażądał zwrotu nadpłaconej kwoty 425 zł, uiszczonej tytułem opłaty za wydanie karty pojazdu, podkreślając, iż obecnie koszt tej karty wynosi 75 zł. Pismem z dnia 2 listopada 2006 r. Sekretariat Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wezwał Starostę Powiatowego w W. do udzielenia odpowiedzi na skargę R. B. - w terminie 14 dni. W odpowiedzi na wezwanie, organ podtrzymał stanowisko zawarte w odpowiedzi na pismo skarżącego z dnia [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 i § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje miedzy innymi orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W myśl art. 52 skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa (§ 3). W niniejszej sprawie przedmiotem skargi R. B. jest odmowa zwrotu opłaty za kartę pojazdu, która to opłata została pobrana na podstawie art. 77 ust. 3 Prawa o ruchu drogowym oraz § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu. W przekonaniu sądu odmowa zwrotu takiej opłaty jest czynnością materialno - techniczną w rozumieniu art.3 § 2 pkt.4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. W związku z czym skargę do sądu można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa w terminie 14 dni od dowiedzenia się o podjęciu takiej czynności. Skarżący, po odmówieniu mu zwrotu opłaty, nie wezwał organu administracji do usunięcia naruszenia prawa lecz wniósł skargę bezpośrednio do sądu. Wniesienie skargi do sądu bez uprzedniego wezwania organu administracji do usunięcia naruszenia prawa jest niedopuszczalne. Mając to na uwadze, na podstawie art.58 § 1 pkt.6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r., sąd odrzucił, jako niedopuszczalną, skargę R. B.