III SA/Łd 528/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Janusz Nowacki Sędzia WSA Monika Krzyżaniak Protokolant Asystent sędziego Agnieszka Ratajczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 listopada 2007 r. sprawy ze skargi A. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza Miasta O. z dnia [...]. Nr [...]. Decyzją z dnia [...] Nr [...] Burmistrz Miasta O. na podstawie art. 7 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 21 czerwca 2001r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz.U. Nr 71, poz. 734 ze zm.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) po rozpatrzeniu wniosku A.W. odmówił wnioskodawcy przyznania dodatku mieszkaniowego z powodu odmowy złożenia oświadczenia o stanie majątkowym przez wnioskodawcę i pozostałych członków gospodarstwa domowego. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, iż dnia 3 stycznia 2007r. zlecił przeprowadzenie wywiadu środowiskowego w miejscu zamieszkania wnioskodawcy, o zamiarze przeprowadzenia wywiadu wnioskodawca został poinformowany na podstawie art. 79 Kodeksu postępowania administracyjnego. W dniu 8 stycznia 2007r. podczas przeprowadzania wywiadu pracownik socjalny spotkał się ze strony wnioskodawcy i jego żony z odmową złożenia oświadczenia o stanie majątkowym jak i oświadczeń dotyczących prowadzenia wspólnego gospodarstwa domowego. Strona oświadczyła, iż składała już w roku 2005 oświadczenia o stanie majątkowym, uważa sporządzanie kolejnego oświadczenia za bezzasadne i nie wyraża zgody na ich ponowne napisanie. W trakcie wywiadu pracownik socjalny ponownie nie zastał w miejscu zamieszkania wnioskodawcy jego pasierba Ł.K., który również miał złożyć wymagane oświadczenia. Organ podkreślił, iż działając na podstawie i w granicach obowiązujących przepisów prawa zebrał i rozpatrzył pełny materiał dowodowy. Dodał, iż pomimo wiążących zasad postępowania administracyjnego również strona nie jest zwolniona od współudziału w realizacji zasady zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Wnioskodawca został poinformowany, że podczas wywiadu winni być obecni wszyscy pełnoletni członkowie rodziny zobowiązani do złożenia oświadczenia o stanie majątkowym. Jednakże pomimo tej wiedzy wnioskodawca i jego małżonka odmówili złożenia wymaganych oświadczeń, natomiast pasierba wnioskodawcy pracownik socjalny nie zastał w domu. Zgodnie z art. 7 ust. 4 ustawy o dodatkach mieszkaniowych odmowa złożenia oświadczenia stanowi podstawę do wydania decyzji o odmowie przyznania dodatku mieszkaniowego, co uzasadnia podjęte rozstrzygnięcie. W odwołaniu A.W. wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Uzasadniając strona przypomniała, iż w decyzji z dnia [...] uchylającej poprzednią decyzję Burmistrza Miasta O. i przekazującej sprawę do ponownego rozpoznania, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wskazało, że "przy ponownym rozpoznaniu sprawy należy uwzględnić ustalenia Kolegium i przyznać dodatek mieszkaniowy za zaległy okres czasu, zgodnie ze złożonym w styczniu 2006r. wnioskiem i aktualnie obowiązującymi przepisami o dodatkach mieszkaniowych". Organ I instancji nie zastosował się do tych wytycznych. Odwołujący zarzucił również naruszenie art. 35 i art. 79 Kodeksu postępowania administracyjnego. Wyjaśnił, iż pismem z dnia 21 grudnia 2006r. został powiadomiony, że zostanie zlecone przeprowadzenie wywiadu środowiskowego, natomiast organy nie powiadomiły go o konkretnym terminie wywiadu tylko o zamiarze jego przeprowadzenia. Dodał, iż dopiero gdy udał się w dniu 4 stycznia 2007r. do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w O. w celu złożenia pisma z prośbą o pomoc socjalną dowiedział się, że pracownik MOPS przeprowadzi wywiad w miejscu zamieszkania strony w ciągu 7 dni, nie podając jednak konkretnej daty. Podczas wywiadu w dniu 8 stycznia 2007r. skarżący stwierdził, iż w aktach sprawy znajdują się oświadczenia majątkowe dotyczące jego rodziny za okres X-XII 2005r. i w związku z tym odmówił składania ponownie oświadczenia. Reasumując strona podkreśliła, iż wobec wcześniejszego złożenia oświadczeń majątkowych, które znajdują się w dokumentach Urzędu Miasta powoływanie się w decyzji odmawiającej przyznania dodatku mieszkaniowego na art. 7 ust. 4 ustawy o dodatkach mieszkaniowych jest nieuzasadnione. Decyzją z dnia [...] Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. na podstawie m.in. art. 138 §1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, art. 4, art. 7 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 21 czerwca 2001r. o dodatkach mieszkaniowych utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. Uzasadniając organ odwoławczy stwierdził, że oceniając zebrany w sprawie materiał dowodowy należy podzielić stanowisko organu I instancji. Państwo W. odmówili złożenia oświadczenia o stanie majątkowym, co w świetle art. 7 ust. 4 ustawy o dodatkach mieszkaniowych stanowi podstawę odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego. Kolegium dodało, iż w aktach znajdują się odmienne oświadczenia, dotyczące prowadzenia wspólnego gospodarstwa domowego z pasierbem. W Urzędzie Miejskim w O. Państwo W. oświadczyli, iż prowadzą wspólne gospodarstwo z pasierbem, natomiast z dokumentów przedłożonych przez MOPS wynika, iż Państwo W. prowadzą odrębne gospodarstwo z pasierbem. W myśl art. 7 ust. 3 w/w ustawy organ odmawia przyznania dodatku, jeżeli w wyniku przeprowadzenia wywiadu ustali, że faktyczna liczba wspólnie stale zamieszkujących i gospodarujących z wnioskodawcą osób jest mniejsza niż wskazana w deklaracji. Pan W. wskazał, iż gospodarstwo domowe składa się z 7 osób, natomiast korzystając z pomocy MOPS wykazał, iż jego gospodarstwo domowe w analizowanym okresie było 6 osobowe. W tym stanie rzeczy Kolegium orzekło jak w sentencji decyzji. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skarżący wyjaśnił, iż oświadczenia o stanie majątkowym składał wraz z rodziną w 2006 roku, gdy wnioskował o dodatek mieszkaniowy. Wyjaśnił, że w deklaracji o dochodach członków gospodarstwa domowego, będącej załącznikiem wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego, wskazał również dochody pasierba, stosując się do zaleceń urzędniczki. Zarzucił zaskarżonej decyzji naruszenie przepisów proceduralnych i brak zebrania pełnego materiału dowodowego. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. podtrzymało w całości dotychczasowe stanowisko i wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153 poz. 1269) obowiązującej od 1 stycznia 2004r. sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. W świetle zaś art. 1 § 2 tejże ustawy kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kognicja Sądu ograniczona jest do oceny legalności kwestionowanego skargą aktu lub czynności organów administracji publicznej i obejmuje ocenę prawidłowości zastosowania przepisów prawa i ich wykładni przez organy administracji. Zgodnie z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. dalej p.p.s.a.), Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: 1/ uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi: a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy; 2/ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach; 3/ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 §1 p.p.s.a.). Rozpatrując złożoną skargę w tak zakreślonej kognicji oraz analizując dokumenty zawarte w aktach administracyjnych, Sąd dopatrzył się uchybień, których skutkiem jest uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji na podstawie art. 145 §1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. Podstawę materialnoprawną rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie stanowiły przepisy art. 7 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 21 czerwca 2001r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz.U. z 2001r. Nr 71, poz. 734 ze zm.). W świetle powyższych przepisów dodatek mieszkaniowy przyznaje, na wniosek osoby uprawnionej do dodatku mieszkaniowego, wójt, burmistrz lub prezydent miasta, w drodze decyzji administracyjnej. Do wniosku dołącza się deklarację o dochodach gospodarstwa domowego za okres 3 miesięcy kalendarzowych poprzedzających dzień złożenia wniosku oraz inne niezbędne dokumenty (ust. 1). Upoważniony przez organ, o którym mowa w ust. 1, pracownik przeprowadzający wywiad środowiskowy może żądać od wnioskodawcy i innych członków gospodarstwa domowego złożenia, pod rygorem odpowiedzialności karnej, oświadczenia o stanie majątkowym, zawierającego w szczególności dane dotyczące posiadanych: 1) ruchomości i nieruchomości, 2) zasobów pieniężnych. Odmowa złożenia oświadczenia stanowi podstawę do wydania decyzji o odmowie przyznania dodatku mieszkaniowego (ust. 4). Z powyższych przepisów wywieść należy, iż dodatek mieszkaniowy jest przyznawany na podstawie złożonego wniosku oraz załączonych do niego dokumentów i danych zebranych w toku przeprowadzonego wywiadu środowiskowego, jeżeli organ uzna za uzasadnione przeprowadzenie takiego wywiadu. Ustalenia dokonane w trakcie wywiadu środowiskowego uzasadniają w określonych przypadkach odmowę przyznania dodatku mieszkaniowego (art. 7 ust. 3). Z tego względu nie można przecenić prawidłowego przeprowadzenia wywiady środowiskowego. Istotne jest, aby czynności składające się na wywiad przeprowadzone zostały rzetelnie i w zgodzie z określonymi w Kodeksie postępowania administracyjnego zasadami. W tym miejscu należy podkreślić, że jedną z głównych zasad postępowania administracyjnego, której przestrzeganie zapewnia jego prawidłowy przebieg jest określona w art. 7 Kpa., zasada prawdy obiektywnej. Zgodnie z nią organy administracji publicznej podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy. Organ ma zatem obowiązek zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego, tak aby ustalić stan faktyczny zgodny z rzeczywistością (art. 77 Kpa) a samo postępowanie administracyjne prowadzić tak by pogłębić zaufanie obywateli do organów praworządnego państwa (art. 8 Kpa). W szczególności jest obowiązany dokonać wszechstronnej oceny okoliczności konkretnego przypadku na podstawie analizy całego materiału dowodowego, a stanowisko wyrażone w decyzji uzasadnić w sposób wymagany przez przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego (por. wyrok NSA z dnia 26 maja 1981r., SA 810/81, ONSA 1981/1/45). W niniejszej sprawie organ administracji I instancji uchybił powyższym zasadom, ponieważ nie zawiadomił w sposób prawidłowy strony o terminie przeprowadzenia wywiadu środowiskowego, a z faktu nieobecności pasierba wnioskodawcy w dniu przeprowadzania wywiadu uczynił zarzut skarżącemu. Tym samym organ uchybił zasadzie czynnego udziału stron w postępowaniu (art. 10 Kpa), której konsekwencją jest m.in. wnikający z art. 79 § 1 Kpa obowiązek zawiadamiania o czynnościach dowodowych, przynajmniej na siedem dni przed terminem. Wywiad środowiskowy jest bowiem szczególną postacią dowodu z oględzin i fakt, iż jest przeprowadzany zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 27 grudnia 2001r. w sprawie sposobu przeprowadzenia wywiadu środowiskowego, wzoru kwestionariusza wywiadu oraz oświadczenia o stanie majątkowym wnioskodawcy i innych członków gospodarstwa domowego, nie zwalnia organów administracji od przestrzegania przepisu art. 79 §1 Kpa. W aktach administracyjnych niniejszej sprawy brak dokumentu, którego treść wskazywałaby, iż jest on zawiadomieniem o terminie i miejscu przeprowadzenia wywiadu środowiskowego. Znajduje się w nich jedynie pismo z dnia 21 grudnia 2006r., którym skarżący został zawiadomiony, iż w związku z toczącym się postępowaniem zostanie zlecone przeprowadzenie wywiadu środowiskowego w miejscu zamieszkania strony. W piśmie tym znajduje się również informacja, iż wywiad zostanie przeprowadzony zgodnie z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 27 grudnia 2001r. w sprawie sposobu przeprowadzenia wywiadu środowiskowego, wzoru kwestionariusza wywiadu oraz oświadczenia o stanie majątkowym wnioskodawcy i innych członków gospodarstwa domowego, a także wzoru legitymacji pracownika upoważnionego do przeprowadzenia wywiadu. Niewątpliwie jednak w przedmiotowym piśmie nie został podany termin, w jakim wywiad miałby zostać przeprowadzony. Pismo to określa wyłącznie zamiary, plany organu, brak w nim konkretnych informacji dotyczących terminu i z tych względów nie może zostać potraktowane jako zawiadomienie o terminie i miejscu przeprowadzenia czynności w ramach prowadzonego postępowania wyjaśniającego (art. 79 §1 Kpa). Zawiadomienie strony o wszelkich czynnościach ma na celu umożliwić stronie przygotowanie do nich, w konsekwencji zapewnić płynny przebieg postępowania wyjaśniającego. Płynny, ale jednocześnie pełny, gdyż materiał dowodowy winien zostać zebrany w sposób szczegółowy i należyty, dlatego też zawiadomienie strony ma na celu również umożliwić stronie – w okolicznościach przedmiotowej sprawy - zapewnienie obecności wszystkich osób, które mogłyby przyczynić się do zebrania pełnego materiału dowodowego. Właśnie ustalenie stanu faktycznego niniejszej sprawy wiązało się z koniecznością zebrania oświadczeń o stanie majątkowym i oświadczeń, co do wspólnego prowadzenia gospodarstwa domowego. W związku z tym w toku wywiadu konieczna była obecność wszystkich dorosłych domowników, w szczególności pasierba strony, który nie był obecny. Skutków zaniedbań organu i nieprawidłowości popełnionych w toku prowadzonego przez organ postępowania nie można jednak przerzucać na strony tego postępowania. Zarzut, iż w dacie przeprowadzenia wywiadu w miejscu zamieszkania nie był obecny pasierb jest więc nieuzasadniony zważywszy, że organ nie powiadomił prawidłowo o terminie przeprowadzenia wywiadu. Przypomnieć należy, iż uzasadniając decyzję pierwszoinstancyjną organ podkreślał, że owszem zobowiązany jest do zebrania i rozstrzygnięcia pełnego materiału sprawy, jednakże strona również nie jest zwolniona od współudziału w realizacji tego obowiązku. Organ administracji pominął jednak fakt, iż obowiązany jest zapewnić taki współudział, zatem strona najpierw musi zostać prawidłowo powiadamiana o wszystkich czynnościach postępowania. Uchybienia zasadom określonym w przepisach art. 7, art. 9, art. 10 Kpa powodują, iż stwierdzić należy również naruszenie zasady zaufania do organów administracji, które obowiązane są prowadzić postępowanie w taki sposób, aby pogłębić zaufanie obywateli do organów Państwa oraz świadomość i kulturę prawną obywateli (art. 8 Kpa). Zachowanie wymogu art. 79 § 1 Kpa niezależnie od wagi i treści przeprowadzonego dowodu, jest bezwzględnym obowiązkiem organu administracji publicznej. Niedopełnienie tego obowiązku stanowi naruszenie przepisów o postępowaniu administracyjnym mającym wpływ na wynik sprawy (por. wyrok NSA z dnia 13 lutego 1986r., sygn.akt II SA 2015/85, publ. ONSA 1986/1/13, wyrok NSA z dnia 18 listopada 1999r. sygn. akt II SA 1210/99 niepubl; wyrok NSA z dnia 14 maja 1998r. sygn. akt IV SA 1111/96 niepoubl.). Niezawiadomienie strony, o terminie przeprowadzenia wywiadu nie może rodzić niekorzystnych dla niej konsekwencji, a w szczególności organ nie może się w takich przypadkach powoływać na uniemożliwienie przeprowadzenia wywiadu i odmowę złożenia oświadczenia o stanie majątkowym. Tej istotnej wady postępowania nie dostrzegł również organ odwoławczy utrzymując w mocy zaskarżoną decyzję. W ocenie Sądu obowiązująca organy administracji prowadzące postępowanie zasada informowania stron wynikająca z art. 9 Kpa nakazywała również pouczenie strony o skutkach nieobecności w dniu wyznaczonego wywiadu oraz konsekwencjach odmowy złożenia oświadczenia o stanie majątkowym. W świetle powyższej zasady organy czuwają bowiem nad tym, aby strony i inne osoby uczestniczące w postępowaniu nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa, i w tym celu udzielają im niezbędnych wyjaśnień i wskazówek. Dopiero w sytuacji gdyby organ skutecznie powiadomił o terminie przeprowadzenia dowodu, zgodnie z art. 79 § 1 Kpa i w wyznaczonej dacie nie zastał wszystkich domowników mógłby powoływać się na fakt uniemożliwienia przeprowadzenia wywiadu i odmowę złożenia oświadczenia o stanie majątkowym. Taka sytuacja nie miała miejsca w przedmiotowej sprawie. Skoro bowiem w aktach sprawy brak jest dowodu prawidłowego powiadomienia wnioskodawcy o terminie planowanego wywiadu środowiskowego, organ nie mógł więc postawić zarzutu nieobecności w domu dorosłego pasierba skarżącego i odmowy złożenia przez niego oświadczenia o stanie majątkowym. Godzi się również podnieść, że w trakcie wywiadu państwo W. odmówili ponownego złożenia oświadczeń majątkowych, powołując się na fakt, iż w dokumentach Urzędu Miasta znajdują się już składane przez nich i pasierba wnioskodawcy oświadczenia majątkowe za okres X, XI, XII 2005r. W tym miejscu Sąd stwierdza, iż istotnie do akt administracyjnych sprawy zostały załączone oświadczenia o stanie majątkowym A.W. z dnia 8 sierpnia 2006r., K.K.-W. z dnia 9 sierpnia 2006r. i Ł.K. (pasierba) z dnia 9 sierpnia 2006r., wszystkie sporządzone na urzędowym formularzu. Prowadzące postępowania organy nie odniosły się jednak do tego faktu w kontekście art. 7, 77, 80 i 107 § 3 Kpa. Tymczasem w świetle powołanych przepisów organy są zobowiązane do zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego i wskazania w uzasadnieniu decyzji faktów, które uznały za udowodnione, dowodów, na których się oparły oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówiły wiarygodności i mocy dowodowej. Należy podkreślić, że znajdujące się w aktach sprawy oświadczenia o stanie majątkowym zostały złożone w trakcie postępowania o przyznanie dodatku mieszkaniowego wszczętego wnioskiem strony w dniu 24 stycznia 2006r., a więc w trakcie tego samego postępowania, które zostało zakończone wydaniem zaskarżonych decyzji. Wobec powyższego zgodnie z zasadami ogólnymi postępowania administracyjnego organy winny rozpatrując materiał dowodowy zgromadzony w trakcie tego postępowania ustosunkować się do złożonych oświadczeń i wyjaśnić, dlaczego odmówiły wiarygodności i mocy dowodowej złożonym oświadczeniom i wskazać przyczyny żądania ponownego złożenia tych oświadczeń. Należy podkreślić, że organy nigdy nie kwestionowały złożonych wcześniej oświadczeń majątkowych, a zważywszy na fakt, iż dane konieczne w tym postępowaniu dotyczyły okresu X-XII 2005r. nie było więc uzasadnienia ani potrzeby np. aktualizacji tych oświadczeń. W tej sytuacji odmowa przyznania dodatku mieszkaniowego w trybie art. 7 ust. 4 ustawy o dodatkach mieszkaniowych z uwagi na odmowę złożenia oświadczeń o stanie majątkowym przez wnioskodawcę i pozostałych członków gospodarstwa domowego została podjęta, jak wykazano wyżej, z naruszeniem przepisów postępowania mającym istotny wpływ na rozstrzygnięcie i skutkuje uchyleniem zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji w trybie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w związku z art. 135 p.p.s.a. Już tylko na marginesie sprawy należy podnieść, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchylając mocą decyzji z dnia [...] decyzję Burmistrza Miasta O. z dnia [...], wskazało na naruszenie art. 79 Kpa w związku z przeprowadzeniem wywiadu środowiskowego, wskazując na konieczność powiadomienia o fakcie przeprowadzenia wywiadu środowiskowego przynajmniej na siedem dni przed planowanym terminem wywiadu. Zdziwienie Sądu budzi więc obecnie utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji mimo popełnienia tego samego uchybienia. W zaskarżonej decyzji organ odwoławczy wskazał, że "organ I instancji poinformował stronę o zleceniu przeprowadzenia wywiadu środowiskowego". W ocenie Sądu informacja o zleceniu przeprowadzenia wywiadu środowiskowego nie wypełnia jednak przesłanek wynikających z art. 79 §1 Kpa., i nie powinna być zaakceptowana jako zastosowanie się organu I instancji do wskazanego przepisu. Również część uzasadnienia decyzji organu odwoławczego odnosząca się do przepisu art. 7 ust. 3 ustawy o dodatkach mieszkaniowych jest w okolicznościach przedmiotowej sprawy bezprzedmiotowa - wobec podjęcia przez organ I instancji rozstrzygnięcia na podstawie art. 7 ust. 4 w związku z zarzutem odmowy złożenia oświadczeń o stanie majątkowym przez wnioskodawcę i pozostałych członków gospodarstwa domowego, jak również powołania tylko tego przepisu jako podstawy materialnoprawnej rozstrzygnięcia organu odwoławczego. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ administracji winien przede wszystkim w sposób prawidłowy zawiadomić stronę o terminie i miejscu przeprowadzenia wywiadu środowiskowego (art. 79 §1 Kpa), dając tym samym wyraz wypełnienia zasady czynnego udziału strony w czynnościach postępowania. Organ winien również ocenić znajdujące się w jego aktach złożone oświadczenia o stanie majątkowym. Następnie dokonać wszechstronnej oceny zgromadzonego materiału dowodowego w świetle przesłanek określonych w przepisach ustawy o dodatkach mieszkaniowych, a stanowisko wyrażone w rozstrzygnięciu decyzji uzasadnić w sposób wymagany przez przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. W świetle art. 135 p.p.s.a. Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Przesłanką zastosowania unormowania zawartego w tym przepisie jest stwierdzenie naruszenia prawa materialnego lub procesowego nie tylko w zaskarżonym akcie lub czynności, ale także w aktach lub czynnościach je poprzedzających. Sąd uznał, że wobec naruszenia opisanych wyżej przepisów postępowania skutkujących wadliwością rozstrzygnięcia już na etapie postępowania przed organem I instancji i zważywszy na charakter i zakres tych naruszeń - dla końcowego załatwienia sprawy niezbędne było wyeliminowania z obrotu prawnego zarówno rozstrzygnięcia organu odwoławczego jak i organu I instancji. Z tych wszystkich względów Sąd na podstawie art. 145 §1 pkt 1 lit. c w związku z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji. AR