III SA/Łd 53/11

Dnia 12 kwietnia 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Krzyżaniak Sędziowie Sędzia NSA Irena Krzemieniewska (spr.) Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska Protokolant Asystent sędziego Dominika Trella po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 kwietnia 2011 roku sprawy ze skargi A. R. w przedmiocie ukarania Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. grzywną za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi w sprawie o sygn. akt III SA/Łd 254/10 postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadminstracyjne. A. R. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wniósł o ukaranie Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. grzywną za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 11 sierpnia 2010 r. sygn. akt III SA/Łd 254/10, którym Sąd uchylił decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. [...] r. nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Komendanta Powiatowego Policji w B. z dnia [...] r. znak [...] w przedmiocie odmowy wypłaty równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego. W odpowiedzi na skargę z dnia 20 stycznia 2011 r. Komendant Wojewódzki Policji w Ł. wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o jej oddalenie. Organ wskazał, że przesłanka wymierzenia grzywny z art. 154 § 1 p.p.s.a. nie jest spełniona, bowiem skarżący wezwał organ do wykonania wyroku przed doręczeniem organowi prawomocnego orzeczenia sądowego wraz z aktami sprawy. W nadesłanym do Sądu piśmie z dnia 25 marca 2011 r. A. R. cofnął skargę i wniósł o umorzenie postępowania. Oświadczył, iż w dniu 25 marca 2011 r. Komendant Wojewódzki Policji w Ł. wpłacił na jego rachunek bankowy stosowną kwotę z tytułu należnego równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego za lata 2009 – 2010 wraz z odsetkami. Tym samym wyrok został wykonany, a roszczenie skarżącego spełnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi jest wiążące dla sądu. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Czynności mające na celu obejście prawa zawierają pozór zgodności z prawem. Ich treść nie zawiera elementów wprost sprzecznych z ustawą, ale skutki, które wywołują i które objęte są zamiarem stron, naruszają zakazy lub nakazy ustawowe. Chodzi tu zatem o wywołanie skutku sprzecznego z prawem poprzez dokonanie samej czynności, a nie poprzez osiągnięcie celu leżącego poza treścią czynności (M. Safjan [w:] Kodeks cywilny. Komentarz, K. Pietrzykowski (red.), Warszawa 1997, t. II, s. 153). Sąd uznaje wycofanie skargi na decyzję administracyjną za niedopuszczalne także wtedy, jeżeli w wyniku takiego wycofania i w konsekwencji umorzenia postępowania pozostawałaby w obrocie prawnym decyzja dotknięta jedną z wad uzasadniających stwierdzenie jej nieważności (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 lipca 1987 r., sygn. akt IV SA 337/87, ONSA 1987, nr 2, poz. 57). W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, w rozpoznawanej sprawie należy uznać, że skarżący skutecznie cofnął skargę. Sąd nie stwierdził bowiem zaistnienia przesłanek, które dają podstawy do stwierdzenia, że cofnięcie skargi jest niedopuszczalne. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi umorzył postępowanie sądowo administracyjne w oparciu o przepis art. 161 § 1 punkt 1 w związku z art. 60 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. D.T.