III SA/Łd 531/04

Dnia 16 grudnia 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski, Sędziowie Sędzia NSA Irena Krzemieniewska /spr./, Asesor Monika Krzyżaniak, Protokolant asystent sędziego Krzysztof Rybicki, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 grudnia 2004 roku sprawy ze skargi " A" Spółki Akcyjnej z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [..] roku Nr [..] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za prawidłowe oddala skargę. Decyzją z dnia [..]. Nr [..] Dyrektor Izby Celnej w Ł, działając na podstawie art. 233 § l pkt l ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. nr 137, poz. 926 ze zm.) oraz art. 65 § 4 pkt l, art. 83, art. 262 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. Kodeks celny (tj. Dz. U. 2001 nr 75 poz. 802 ze zm.), § 44, § 47, § 49 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 31 grudnia 2001 r. w sprawie procedur uproszczonych (Dz. U. z 2002, nr 5, poz. 48 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania firmy A S.A. od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego I w Ł. z dnia [..], nr [..] - utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu wyjaśniono, iż w dniu 8 lipca 2003 r. agencja celna A dokonała zgłoszenia celnego do procedury dopuszczenia do obrotu sprowadzanego ze Stanów Zjednoczonych komputera. Eksporterem i nadawcą przedmiotowego komputera była amerykańska spółka "B natomiast jego odbiorcą była spółka A z W., w imieniu której dokonano zgłoszenia. Zgłoszenia celnego dokonano w trybie procedury uproszczonej. Organ celny przyjął je i zarejestrował bez weryfikacji w ewidencji Urzędu Celnego pod pozycją nr [..] z dnia [..] . Wartość celną towaru przyjęto w oparciu o przepis art. 23 § l Kodeksu celnego. Pismem z dnia 25 sierpnia 2003 r. Spółka A zwróciła się do Naczelnika Urzędu Celnego I w Ł. o uznanie zgłoszenia celnego z dnia [..] za nieprawidłowe w zakresie opisu towaru, który objęto zgłoszeniem celnym, wnosząc o uznanie zgłoszenia za nieprawidłowe w zakresie opisu towaru oraz o nadanie mu przeznaczenia powrotnego wywozu za granicę celem zwrotu do nadawcy. W uzasadnieniu Spółka podała, iż po rozpakowaniu przesyłki okazało się, że przesłany towar był niezgodny z zamówieniem oraz przesłaną przez eksportera fakturą. Do złożonego podania Spółka załączyła protokół stwierdzenia rozbieżności oraz oświadczenie przedstawiciela eksportu towaru, iż na skutek omyłki zamienione zostały opakowania z komputerami. W wyniku rozpatrzenia wniosku strony Naczelnik Urzędu Celnego I w Ł. wydał w dniu [..] decyzję nr [..] w której uznał przedmiotowe zgłoszenie celne za prawidłowe. Od powyższej decyzji, firma A złożyła odwołanie. Rozpatrując sprawę organ odwoławczy zważył co następuje. Po uzyskaniu zgody na usunięcie zamknięć celnych i rozładunek towarów, na osobę upoważnioną został nałożony obowiązek sprawdzenia zgodności dostarczonych towarów z danymi zawartymi w dokumentach towarzyszących przesyłce. W wypadku stwierdzenia rozbieżności osoba upoważniona powinna sporządzić protokół rozbieżności, który powinien zostać przekazany do urzędu celnego wraz z dokumentami, na podstawie których stwierdzono rozbieżności, nie później niż w następnym dniu roboczym (§44 rozporządzenia). Jednocześnie przy wpisie do rejestru należy uwzględnić dane zawarte w protokole rozbieżności (§ 47 rozporządzenia). Zaś wpisanie towarów do rejestru ma tę samą moc prawną co przyjęcie zgłoszenia celnego, o którym mowa w art. 64 Kodeksu celnego(tak art. 80 § 5 Kodeksu celnego) i powoduje, że towary zostają zwolnione (§ 49 rozporządzenia). W przedmiotowej sprawie, protokół rozbieżności nie został sporządzony, co oznacza, że nie stwierdzono rozbieżności pomiędzy dostarczonymi towarami a danymi wynikającymi z dokumentów towarzyszących przesyłce. Dopiero pismem z dnia 25 sierpnia 2003 r. powołując się na protokół niezgodności dostawy, wystąpiono o uznanie zgłoszenia celnego za nieprawidłowe. Dodatkowo z uwagi na fakt, że sporny towar został objęty procedurą dopuszczenia do obrotu w procedurze uproszczonej, bez przeprowadzania rewizji celnej, z naruszeniem dyspozycji §44 rozporządzenia, a następnie wywieziony poza polski obszar celny, brak jest tym samym możliwości ustalenia jego tożsamości, co w konsekwencji prowadzi do tego, że brak jest podstaw do uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe. Na powyższą spółka A wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, wnosząc o uchylenie w całości decyzji Dyrektora Izby Celnej w Ł. oraz zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów procesu według norm przepisanych. Decyzji zarzucono, iż została wydana z naruszeniem przepisów art. 65 § 4 pkt 2, art. 83, 184 Kodeksu celnego, § 13 pkt 1, § 44 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie procedur uproszczonych, oraz art. 120, art. 122, art. 180 i art. 187 § l Ordynacji podatkowej. W uzasadnieniu strona skarżąca podniosła, iż omyłkowo wysłany przez sprzedawcę towar, który nie był przedmiotem zamówienia ani nie był opisany w fakturze, ani też nie został zgłoszony do odprawy celnej uzyskał status towaru krajowego i w związku z tym nie można mu nadać przeznaczenia powrotnego wywozu, jest błędne i nie oparte na stanie faktycznym i prawnym sprawy. Zdaniem skarżącej niezasadny jest zarzut, że Spółka utraciła prawo do żądania uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe na skutek nie sporządzenia protokołu rozbieżności w ciągu jednego dnia od dokonania zgłoszenia celnego. Z przywołanego przez Dyrektora Izby § 44 rozporządzenia ani z innego przepisu nie wynika, by na skutek upływu jednodniowego terminu przewidzianego dla weryfikacji zawartości przesyłek i sporządzenia protokołu rozbieżności strona traciła prawo do udowadniania tego faktu innymi dowodami. Ponadto, przepisy rozporządzenia nie przewidują sankcji w postaci wygaśnięcia prawa do wykazywania istnienia rozbieżności importowanego towaru na skutek uchybienia terminowi określonemu § 44 ust, 2 rozporządzenia. Z analizy przepisów § 44 ust. 2 w związku z ust. l rozporządzenia wynika, że termin jednodniowy dla sporządzenia protokołu rozbieżności przewidziany został dla czynności wynikających z zastosowania procedury uproszczonej ale w wypadku dostarczenia towarów objętych procedurą tranzytu, a przedmiotowy towar nie był objęty procedurą tranzytu. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje twierdzenia zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Skarga nie jest zasadna . Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. nr 153 poz. 1269 ) - sądy administracyjne sprawują w zakresie swojej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem. Oznacza to , że sąd administracyjny bada legalność zaskarżonej decyzji czy jest ona zgodna z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron, oraz procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Decyzja zaś lub postanowienie stosownie do art. 145 § 1 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153 poz. 1270 ) podlega uchyleniu jeżeli sąd stwierdzi : a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania c/ inne naruszenie przepisów postępowania , jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdził, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zarówno zaskarżonej decyzji jak i decyzji ją poprzedzającej nie można postawić zarzutu naruszenia przepisów prawa materialnego bądź prawa procesowego. W przedmiotowej sprawie Sąd ustalił następujący stan faktyczny : W dniu 8 lipca 2003 r. agencja celna A dokonała zgłoszenia celnego do procedury dopuszczenia do obrotu sprowadzanego ze Stanów Zjednoczonych komputera. Eksporterem i nadawcą przedmiotowego komputera była amerykańska spółka B natomiast jego odbiorcą była spółka A z W., w imieniu której dokonano zgłoszenia. Zgłoszenia celnego dokonano w trybie procedury uproszczonej. Organ celny przyjął je i zarejestrował bez weryfikacji w ewidencji Urzędu Celnego. Wartość celną towaru przyjęto w oparciu o przepis art. 23 § l Kodeksu celnego. Pismem z dnia 25 sierpnia 2003 r. Spółka A zwróciła się do Naczelnika Urzędu Celnego I w Ł. o uznanie zgłoszenia celnego z dnia za nieprawidłowe w zakresie opisu towaru, który objęto zgłoszeniem celnym, wnosząc o uznanie zgłoszenia za nieprawidłowe w zakresie opisu towaru oraz o nadanie mu przeznaczenia powrotnego wywozu za granicę celem zwrotu do nadawcy. W uzasadnieniu Spółka podała, iż po rozpakowaniu przesyłki okazało się, że przesłany towar był niezgodny z zamówieniem oraz przesłaną przez eksportera fakturą. Do złożonego podania Spółka załączyła protokół niezgodności dostawy oraz oświadczenie przedstawiciela eksportu towaru, iż na skutek omyłki zamienione zostały opakowania z komputerami. Wyżej opisany stan faktyczny jest bezsporny, wynika z akt administracyjnych i nie budzi wątpliwości. Spór dotyczy możliwości uznania zgłoszenia celnego komputera za nieprawidłowe z uwagi na to, iż - jak twierdzi skarżąca spółka - przesyłka zawierała w opakowaniach inne urządzenie niż podane w fakturze celnej. Przechodząc do rozważań podnieść należy, iż zgodnie z art. 65 § 4 ustawy z dnia z dnia 9 stycznia 1997 r. Kodeks celny (tj. Dz. U. 2001 nr 75 poz. 802 ze zm.) - po przyjęciu zgłoszenia celnego organ celny, na wniosek strony, wydaje decyzję lub może z urzędu wydać decyzję, w której uznaje zgłoszenie celne za prawidłowe lub uznaje zgłoszenie celne za nieprawidłowe w całości lub w części. W przedmiotowej sprawie jest bezsporne, że zgłoszenia celnego komputera dokonano w trybie procedury uproszczonej, W myśl z § 44 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 31 grudnia 2001 r. w sprawie procedur uproszczonych (Dz. U. z 2002, nr 5, poz. 48 ze zm.) - w wypadku dostarczenia towarów objętych procedurą tranzytu do miejsca, w którym dokonywane są czynności wynikające ze stosowania procedury uproszczonej, osoba upoważniona sprawdza zgodność dostarczonych towarów z danymi zawartymi w dokumentach. W wypadku stwierdzenia rozbieżności osoba upoważniona sporządza protokół rozbieżności.( ust. 1 ) Protokół rozbieżności powinien zostać przekazany do urzędu celnego wskazanego w pozwoleniu na stosowanie procedury uproszczonej, właściwego ze względu na miejsce, w którym dokonywane są czynności wynikające z procedury uproszczonej, wraz z dokumentami, na podstawie których stwierdzono rozbieżności, nie później niż w następnym dniu roboczym po dniu dostarczenia towarów do miejsca, w którym dokonywane są czynności wynikające ze stosowania procedury uproszczonej. W uzasadnionych wypadkach dyrektor izby celnej może określić w pozwoleniu na stosowanie procedury uproszczonej inny termin przekazywania protokołu rozbieżności. Kserokopia protokołu rozbieżności stanowi załącznik do rejestru.( ust. 2 ) Jest bezsporne w sprawie , że strona skarżąca nie dochowała warunków wynikających z cytowanego przepisu, bo protokół rozbieżności nie był przekazany do urzędu celnego w następnym dniu roboczym po dniu dostarczenia towarów do miejsca, w którym dokonywane są czynności wynikające ze stosowania procedury uproszczonej. O tym , że przesłany towar był niezgodny z zamówieniem skarżąca spółka zawiadomiła organ celny dopiero we wniosku o wydanie decyzji uznającej zgłoszenie celne za nieprawidłowe, to jest pismem z dnia 25 sierpnia 2003 r które wpłynęło do urzędu celnego w dniu 8 września 2003 r. Należy jednocześnie zwrócić uwagę na to, iż strona skarżąca nie tylko nie dochowała tych warunków, ale nie wyjaśniła z jakich powodów warunki te nie mogły być zachowane. Pomimo tego organ podjął się dokonania oceny przedstawionego przez skarżącą spółkę materiału dowodowego. W tym miejscu należy wyjaśnić, iż wnosząc o uznanie zgłoszenia celnego za nie prawidłowe strona skarżąca przejęła na siebie obowiązek udowodnienia faktów z których wywodzi skutki prawne. W takim wypadku bowiem organ celny ma prawo żądać i oczekiwać, że strona wnosząca o uznanie zgłoszenia celnego za nieprawidłowe udowodni okoliczności faktyczne na które powołuje się w swoim wniosku. Dowodami przedstawionymi przez spółkę były: protokół niezgodności dostawy i oświadczenie przedstawiciela eksportu towaru C , iż na skutek omyłki zamienione zostały opakowania z komputerami, a w postępowaniu odwoławczym – dokumenty , które zdaniem strony skarżącej świadczyły o tym , że mylnie nadesłany towar został zwrócony do nadawcy. W tym miejscu podnieść należy, iż protokół niezgodności dostawy nie dotyczy treści faktury [..] , choć strona skarżąca na fakturę tę się powołuje. W protokole niezgodności dostawy stwierdzono bowiem, iż przedmiotem odbioru zgodnie z fakturą były 2 sztuki serwerów w opakowaniach o numerach 93BIRT5922101, 93BIRT5922102, 59BIRT5954701 i 59BIRT5954702. Po sprawdzeniu zawartości opakowań 59BIRT5954701 i 59BIRT5954702 stwierdzono niezgodności z zapisami w w/w fakturze. Tymczasem w frakturze [.] załączonej do zgłoszenia celnego opakowania o numerach 59BIRT5954701 i 59BIRT5954702 w ogóle nie są wymienione. Oświadczenie C spółka z o.o. w W. z dnia 26 sierpnia 2003 r dotyczące dostawy sprzętu IBM dla A według faktury celnej [..] zawiera sformułowanie, iż inne urządzenia niż podane w fakturze celnej zawierają opakowania o numerach 93BIRT5954701 i 93BIRT5954702, czyli oświadczenie to nie jest zgodne z protokołem niezgodności dostawy odnośnie numeru opakowań w których – jak twierdzi strona skarżąca nadesłano inny towar. Ponadto z oświadczenia tego wynika, iż zamiast komputera typ 7025 model 6F1 numer seryjny 65A23CA nadesłany został komputer 9406 model 800 numer seryjny 652298C. Natomiast w protokole niezgodności dostawy stwierdzono, iż w opakowaniu 59BIRT5954702 powinien być zapakowany monitor , natomiast zapakowane są: 1/ półki żeliwne ( 2 sztuki ) – PN: 3 1L8305 i 44P1850 2/kabel zasilający ( 1 sztuka ) – PN:21H7693 3/przewód światłowodowy ( 2 sztuki ) – PN: 11P1373, 4/klucz do śrub ( 1 sztuka) – PN: 31L8313, 5/dokumentacje i instrukcje instalacyjne, 6/CD ROM ( 2 sztuki ) – PN: 00P5602 i 00P2189, 7/kaseta ( 1 sztuka ) – PN: 19P48880. W oświadczeniu B nie ma żadnego odniesienia do wyżej wymienionej zawartości opakowania , ani jak wyżej wskazano do jej numeru. Dokonując porównania tych dowodów stwierdzić należy, iż protokół niezgodności dostawy nie odnosi się do treści faktury i nie jest zgodny z przedstawionym oświadczeniem B. Załączony przez stronę skarżącą w postępowaniu odwoławczym dowód – " Proforma invoice No. [..]" z dnia [..]. dotyczy paczek o numerach 93BIRT5954701 i 93BIRT5954702 i nie wymienia dokumentacji i instrukcji instalacyjnych , wskazanych w protokole niezgodności dostawy. W tym zatem zakresie tzn. w zakresie numerów opakowań i nie załączonej dokumentacji i instrukcji instalacyjnych dokument ten nie jest zgodny z protokołem niezgodności dostawy. Natomiast niezgodność dowodu "Proforma invoice No. [..] z oświadczeniem B dotyczy przedmiotów wymienionych wyżej w punktach 1-7 , gdyż jak wyżej wykazano, w swoim oświadczeniu przedstawiciel eksportera tych przedmiotów nie wymienił jako zawartości omyłkowo przysłanego opakowania. Warunkiem koniecznym uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe w części dotyczącej rodzaju sprowadzonego towaru jest ustalenie tożsamości tego towaru. Jak wyżej wskazano ciężar udowodnienia faktu przesłania w opakowaniach towaru niezgodnego z fakturą celną spoczywał na stronie skarżącej, która miała możliwość uzupełnienia materiału dowodowego i wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego( postanowienia z dnia [..].). W tej sytuacji uznać należy za zasadne stanowisko organów celnych, które przyjęły , iż strona skarżąca przedstawiając w postępowaniu przed tymi organami wyżej wskazane dowody nie wykazała faktów z których wywodzić chciała skutki prawne. Przedstawione przez stronę skarżącą dowody nie mogą świadczyć w sposób nie budzący wątpliwości o tym, że w przesłanych opakowaniach był inny towar niż wymieniony w fakturze celnej. Zarzut dotyczący nie ustalenia przez organy stanu faktycznego nie jest zasadny. Nałożenie na organy celne obowiązku wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego nie zwalnia strony tego postępowania od współudziału w realizacji tego obowiązku. Dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego wymaga aktywnego działania strony. Ta aktywność winna przede wszystkim polegać na przedstawieniu dowodów, z których wynikają fakty na które strona się powołuje i to nie tylko takich, które zdaniem strony, w jej subiektywnym mniemaniu są wystarczające dla udowodnienia okoliczności faktycznych, ale takich , które obiektywnie rzecz biorąc stanowić mogą podstawę do ustalenia stanu faktycznego nie budzącego żadnych wątpliwości. W tej sprawie przedstawienie odpowiednich dowodów wymagało starannego działania strony. Tej staranności strona nie dochowała. Świadczą o tym wyżej wskazane nieścisłości dotyczące przedstawionych przez stronę skarżącą dowodów. W utrwalonym orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjęto, iż wprawdzie przepis art. 122 Ordynacji podatkowej nakłada na organy obowiązek podejmowania wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia sprawy , jednakże nie może to oznaczać obciążenia organu nieograniczonym obowiązkiem poszukiwania faktów mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy , w szczególności , gdy strona nawet nie sygnalizuje istnienia innych dowodów niż te które przedstawiła organowi. ( por. wyrok NSA z dnia 6 czerwca 2000 r III S.A. 1252/99 , wyrok NSA z 1 czerwca 1999 r III S.A. 5688/98 nie publikowane ). Sąd w tym składzie w pełni podziela pogląd wyżej wyrażony O braku staranności strony świadczy również zarzut strony skarżącej zawarty w skardze, a dotyczący procedury tranzytu. Bezsporne jest w sprawie i wynika z materiału dowodowego, że w dokumencie SAD wypełniono pole 40, a ponadto wpis do ewidencji zawiera wypełnioną rubrykę 18. Organ zatem miał prawo uznać, iż towar był objęty procedurą tranzytu. Podnieść jednocześnie należy, iż strona skarżąca oprócz zarzutu, iż nie towar nie był objęty procedurą tranzytu dodatkowych wyjaśnień nie złożyła . Nie wyjaśniła także, dlaczego w dokumencie SAD wypełnione zostało pole 40, a wpis w ewidencji zawierał wypełniona rubrykę 18 , skoro jak twierdzi strona skarżąca towar nie był objęty procedurą tranzytu. W tej sytuacji, stwierdzić należy, iż zarzut strony skarżącej dotyczący wymienionych w skardze przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania nie jest zasadny. Pozostałe zarzuty w świetle powyżej wskazanych okoliczności nie mają wpływu na ocenę legalności zaskarżonej decyzji. Mając zatem na uwadze, iż zaskarżona decyzja nie naruszała prawa Sąd w oparciu o art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. nr 153 poz. 1270 ) skargę oddalił .