III SA/Łd 533/12

PostanowienieWSA w Łodzi2012-07-18

Skład orzekający: Małgorzata Kowalska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, uzasadniając tym samym przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych?
Ratio decidendi
Skarżąca wykazała, że jej miesięczne dochody (emerytura, działalność gospodarcza, zasiłek dla wnuka) w połączeniu z kosztami utrzymania mieszkania i wydatkami na leki, uniemożliwiają jej poniesienie pełnych kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego dla siebie i niepełnosprawnego wnuka. W związku z tym, przyznano jej prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Stan faktyczny
Skarżąca A. O. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. nakładającą na nią karę pieniężną za samowolne zajęcie pasa drogowego. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi, skarżąca wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, przedstawiając swoje trudne położenie materialne i rodzinne.
Rozstrzygnięcie
Przyznano skarżącej A. O. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 18 lipca 2012 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale III Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. O. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. . na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie: kary pieniężnej za samowolne zajęcie pasa drogowego p o s t a n a w i a: przyznać skarżącej A. O. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W dniu 15 czerwca 2012 roku A. O. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. ze skargą na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nakładającą na skarżącą karę pieniężną za samowolne zajęcie pasa drogowego. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w przedmiotowej sprawie w wysokości 207 zł skarżąca wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W złożonym na urzędowym formularzu PPF oświadczeniu o stanie rodzinnym majątku i dochodach A. O. wskazała, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z niepełnosprawnym, 30-letnim wnukiem. Źródłem utrzymania rodziny jest emerytura wnioskodawczyni w wysokości 1316 zł netto, dochody z jej działalności gospodarczej - sprzedaż kwiatów pod cmentarzem, w wysokości 185 - 300 zł miesięcznie oraz zasiłek z pomocy społecznej dla jej wnuka w wysokości 150 zł miesięcznie. Skarżąca mieszka w 46-metrowym mieszkaniu spółdzielczym, którego koszty utrzymania wynoszą około 500 zł miesięcznie. Nie posiada żadnego majątku, ani oszczędności. Dodatkowo ok. 170 zł miesięcznie wydaje na leki. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (punkt 4 formularza wniosku), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej. We wniosku o przyznanie prawa pomocy A. O. wskazała, że wspólnie z z niepełnosprawnym, 30-letnim wnukiem prowadzi gospodarstwo domowe, którego dochody miesięczne wahają się w granicach 1.650 -1.750 zł netto. Skarżąca mieszka w 46-metrowym mieszkaniu spółdzielczym, którego koszty utrzymania wynoszą około 500 zł miesięcznie. Nie posiada żadnego majątku, ani oszczędności. Dodatkowo ok. 170 zł miesięcznie wydaje na leki. Uwzględniając powyższe, wysokość wpisu od skargi w przedmiotowej sprawie, oraz treść art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało uznać, że skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania dlatego, w celu zachowania prawa do sądu, zasadnym jest przyznanie jej prawa pomocy poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w sprawie. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji. M. K.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło