III SA/Łd 538/04

Dnia 15 lutego 2005 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia WSA Czesława Nowak - Kolczyńska Sędziowie : NSA Irena Krzemieniewska /spr./ Asesor Małgorzata Łuczyńska Protokolant: asystent sędziego Jarosław Szkudlarek po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2005 roku na rozprawie sprawy ze skargi M.W. i P.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy rejestracji pojazdu postanawia: odrzucić skargę. III SA/Łd 538/04 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...], nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. - działając na podstawie art. 138 § 1 pkt. 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku- Kodeks postępowania administracyjnego(t.j. Dz. U. z 2000 roku Nr 98 poz. 1071), art. 72 i art.73 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 roku Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz. U. z 2003 roku Nr 58 poz. 515) oraz art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 roku o samorządowych kolegiach odwoławczych (t.j. Dz. U. z 2001 roku Nr 79 poz. 856) po rozpatrzeniu odwołania M.W. i P.W., od decyzji nr [...] z dnia [...] wydanej przez Starostę [...] - utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. W sprawie ustalono, iż w dniu 5 września 2002 roku dokonano rejestracji samochodu osobowego - marki BMW 318, nr nadwozia [...], nr silnika [...], rok produkcji 1989 - na stronę na podstawie m.in. dowodu rejestracyjnego wydanego na nazwisko K.R., pełnomocnictwa z dnia 26 kwietnia 2002 roku dla firmy A S.A. do sprzedaży przedmiotowego samochodu, umowy komisu z dnia 6 maja 2002 roku zawartej przez pełnomocnika z B.Ł. - właścicielem komisu B oraz faktury VAT nr [...] z [...] wystawionej na nazwiska P.W. i M.W. Dane pojazdu i poprzedniego właściciela potwierdził organ rejestrujący w O. W dniu 15 grudnia 2003 roku organ rejestrujący otrzymał decyzję Starosty [...] nr [...] z dnia [...] w sprawie uchylenia rejestracji przedmiotowego pojazdu na nazwisko K.R. i odmowie jego rejestracji. Decyzję o rejestracji przedmiotowego pojazdu uchylono, ponieważ uchylona została wcześniejsza rejestracja samochodu. Decyzją nr [...] Prezydent [...] W. uchylił decyzję o zarejestrowaniu przedmiotowego samochodu na nazwisko E.M. i odmówił jego rejestracji. Okazało się bowiem, że rejestracji dokonano na nieistniejącą osobę na podstawie sfałszowanych dokumentów. W związku z powyższym, po wznowieniu postępowania w sprawie rejestracji, organ I instancji uchylił decyzję Starosty [...] z dnia [...] o zarejestrowaniu przedmiotowego samochodu na nazwisko P.W. i M.W. i odmówił jego zarejestrowania oraz zobowiązał strony do zwrotu tablic rejestracyjnych i dowodu rejestracyjnego . W uzasadnieniu decyzji, powołując jako podstawę prawną jej wydania m.in. przepisy art. 72 i art. 73 ustawy Prawo o ruchu drogowym, organ I instancji podał, że uchylone zostały dwie wcześniejsze decyzje o zarejestrowaniu przedmiotowego samochodu, ponieważ pojazd nabyty został na podstawie sfałszowanych dokumentów, z których wynika, że osoba sprzedająca w/w pojazd nie istnieje. Organ I instancji uznał, iż w świetle prawa nie można skutecznie przenieść praw własności na nowego nabywcę. Od powyższej decyzji P.W. i M.W. wnieśli odwołanie. W uzasadnieniu podnieśli, iż samochód nabyli legalnie będąc w dobrej wierze. Posiadają dokumenty świadczące o legalności pochodzenia samochodu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. rozpoznając sprawę podniosło , iż wskutek uchylenia decyzji o zarejestrowaniu przedmiotowego samochodu przez Starostę [...], nie istnieje w obrocie prawnym dowód rejestracyjny, który strona przedłożyła przy rejestracji pojazdu. Nie ma więc, według organu odwoławczego dokumentu wymaganego do zarejestrowania samochodu. W postępowaniu w sprawie rejestracji pojazdu jedną z istotnych okoliczności wymagających wyjaśnienia jest ustalenie, czy osoba na rzecz której ma być dokonana rejestracja, jest właścicielem pojazdu. Do wniosku o rejestrację pojazdu strona załączyła dokumenty, na podstawie których, zdaniem strony, przeniesiona została własność samochodu na stronę. Jednakże prawo własności samochodu nie zostało na stronę przeniesione, ponieważ również K.R. nie był właścicielem samochodu, nie mógł bowiem zawrzeć umowy kupna-sprzedaży przenoszącej własność pojazdu na niego z nieistniejące osoby. W rezultacie brak jest dwóch dokumentów wymaganych do rejestracji pojazdu. Na powyższą decyzję skarżący wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. W uzasadnieniu wskazali, iż nabyli pojazd legalnie i w dobrej wierze oraz, że posiadają dokumenty świadczące o legalności pochodzenia pojazdu. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o jej odrzucenie z uwagi na to, iż skarga została wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia. Podczas rozprawy przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi skarżący M.W. wyjaśnił, iż decyzję organu I instancji odebrała jego matka B.W. P.W., ojciec, zapoznał się z decyzją 3 kwietnia 2004 r. a M.W., syn zapoznał się z decyzją w dniu 4 kwietnia 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 )- skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Bezsporne jest w przedmiotowej sprawie, iż B.W., żona i matka skarżących odebrała decyzję organu odwoławczego w dniu 2 kwietnia 2004 r. Błędem organu było wysłanie jednej decyzji do obu skarżących razem, zamiast do każdego skarżącego osobno, jednak uchybienie to nie miało wpływu na wynik sprawy, bowiem dla skarżącego P.W. termin na wniesienie skargi rozpoczął bieg od 3 kwietnia 2004 r.( od następnego dnia po odebraniu decyzji przez żonę ), a skarżący M.W. przyznał, iż zapoznał się z decyzją w dniu 4 kwietnia 2004 r. W tym wypadku zatem termin do wniesienia skargi rozpoczął bieg w dniu 5 kwietnia 2004 r. Ostatnim dniem terminu do wniesienia skargi w przypadku obu skarżących był 4 maja 2004 r. W myśl art. 54 § 1 cyt. wyżej ustawy - skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. O treści tego przepisu skarżący zostali prawidłowo pouczeni w zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Wbrew temu pouczeniu skarżący, pismo zwane odwołaniem, nie podpisane, złożyli w dniu 29 kwietnia 2004 r. w Starostwie Powiatowym w [...] w Wydziale Komunikacji. Po wezwaniu skarżących do podpisania pisma i po jego podpisaniu, organ I instancji przesłał w dniu 10 maja 2004 r skargę do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. Skoro zatem do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. skarga została wysłana 10 maja 2004 r., przyjąć należy, iż została wniesiona po upływie terminu wymienionego w cyt. art. 53 § 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W razie bowiem wysłania skargi przez skarżących, wbrew prawidłowemu pouczeniu, zamiast do organu odwoławczego - do organu I instancji, termin do wniesienia skargi byłby zachowany, gdyby organ I instancji przed upływem wspomnianego terminu przekazał skargę organowi odwoławczemu. Pogląd taki jest zgodny z utrwalonym orzecznictwem sądów powszechnych (np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 września 1998r. III CKN 722/98 nie publikowane ) i - zdaniem Sądu w tym składzie - ma zastosowanie także w postępowaniu przez Wojewódzkimi Sądem Administracyjnym, przede wszystkim z uwagi na treść cytowanych powyżej przepisów. W przedmiotowej sprawie organ I instancji przekazał skargę organowi odwoławczemu po upływie wyżej wspomnianego terminu, zatem skarga została wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia. W myśl art. 58 § 1 pkt. 2 tej ustawy – Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Mając powyższe na uwadze Sąd w oparciu o art. 58 § 1 pkt. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270) orzekł jak w postanowieniu .