III SA/Łd 538/09

Dnia 11 marca 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III W składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Monika Krzyżaniak po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2010 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku W. B. i M. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi W. B. i M. B. na decyzję Wojewody Ł. z dnia [...] roku nr [...] znak:[...] w przedmiocie wymeldowania postanawia: przyznać skarżącym W. B. i M. B. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. D.T. W dniu 5 listopada 2009 roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła skarga W. B. i M. B. na decyzję Wojewody Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie wymeldowania. W odpowiedzi na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 6 listopada 2009 roku wzywające do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 złotych, w dniu 20 listopada 2009 roku wpłynęły wnioski skarżących o zwolnienie od wpisu sądowego. Zaś w dniu 9 grudnia 2009 roku skarżące złożyły przedmiotowe wnioski na urzędowym formularzu "PPF". Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że W. B. i M. B. – matka i córka - pozostają we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z czternastoletnim – Ł.B.. Skarżące wskazały, że łączny dochód rodziny kształtuje się na poziomie 1800 złotych, na który składa się wynagrodzenie z tytułu pracy W. B. w wysokości 900 złotych oraz M. .B. również w wysokości 900 złotych. Skarżące oświadczyły, że nie posiadają żadnych środków pieniężnych ani przedmiotów o wartości powyżej 3000 euro. Nie są właścicielkami mieszkania ani nie posiadają żadnych nieruchomości. Postanowieniem z dnia 21 grudnia 2009 roku referendarz sądowy przyznał skarżącym prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W dniu 13 stycznia 2010 roku do Sądu wpłynął sprzeciw W. B. i M. B., które wskazały, że spełniają ustawowe wymogi do wyznaczenia pełnomocnika z urzędu po wydaniu postanowienia o zwolnieniu od kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 p.p.s.a. uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym). Prawo pomocy jest instytucją stanowiącą wyjątek od zasady ponoszenia kosztów postępowania przez strony postępowania. Z tego względu przesłanki zastosowania tej instytucji winny być interpretowane w sposób ścisły. Udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. Zatem strona występująca na drogę postępowania sądowego winna mieć świadomość obowiązku ponoszenia kosztów tego postępowania, a wnosząc o zwolnienie z tego obowiązku musi uprawdopodobnić, w sposób bardzo rzetelny, okoliczności przemawiające za uwzględnieniem wniosku. Analiza przedstawionych przez W. B. i M. B. informacji, zawartych w złożonych urzędowych formularzach, daje podstawy do twierdzenia, iż ich wniosek zasługuje na uwzględnienie. Skarżące jednoznacznie wykazały, że spełnione zostały przesłanki, o których mowa w art. 246 § 1 punkt 1 powoływanej ustawy. Sytuacja osobista i majątkowa skarżących jest trudna. Skarżące pozostają we wspólnym gospodarstwie domowym, które składa się z trzech osób. Źródłem ich dochodu jest wynagrodzenie za pracę, które średnio na miesiąc na jednego członka rodziny wynosi około 600 złotych. Należy również wskazać, że na utrzymaniu skarżących pozostaje niepełnoletni Ł. B., co łączy się z ponoszeniem na jego rzecz dodatkowych kosztów. Stosownie do przepisów art. 243 § 1 i art. 246 § 1 ww. ustawy, osobie fizycznej przyznaje się, na jej wniosek, prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 punkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu. D.T.