III SA/Łd 54/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B.S. o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 22 marca 2016 r. sygn. akt III SA/Łd 54/16 w sprawie ze skargi B.S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu sprzedaży na terytorium kraju przed pierwszą rejestracją pojazdu samochodowego postanawia odmówić sporządzenia uzasadnienia wyroku. B.S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu sprzedaży na terytorium kraju przed pierwszą rejestracją pojazdu samochodowego. Wyrokiem z dnia 22 marca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę B.S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...]. W dniu 30 marca 2016 r. skarżąca złożyła wniosek o sporządzenie uzasadnienia powyższego wyroku. W dniu 7 kwietnia 2016 r. skarżąca złożyła pismo zatytułowane "wniosek o przywrócenie terminu zawitego do złożenia wniosku o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku". W piśmie tym skarżąca stwierdziła, że w dniu 29 marca 2016 r. został wysłany wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W dniu 29 marca 2016 r. skarżąca pracowała od godziny 5:00 do godziny 22:00 z powodu nieobecności pracownika i nie mogła wysłać wniosku osobiście. Zrobił to jej "mąż z mamą". Od pracownika sekretariatu dowiedziała się, że wniosek został nadany w dniu 30 kwietnia 2016 r. Zdaniem skarżącej powinno się kontrolować pracowników Poczty, z jaką datą odciskają datownik na przesyłce. W wykonaniu zarządzenia z dnia 21 kwietnia 2016 r., skarżąca została wezwana do sprecyzowania treści pisma z dnia 7 kwietnia 2016 r. w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem uznania, że pismo to stanowi wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku poprzez jednoznaczne wyjaśnienie, czy w piśmie tym wnosi o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, gdyż uchybiła terminowi do złożenia tego wniosku, czy też oświadcza, że wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku został złożony w dniu 29 marca 2016 r. W odpowiedzi na to wezwanie skarżąca, precyzując pismo z dnia 7 kwietnia 2016 r., w piśmie z dnia 9 maja 2016 r., oświadczyła, że wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku złożyła w dniu 29 marca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 141 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako: p.p.s.a., uzasadnienie wyroku sporządza się z urzędu w terminie czternastu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo podpisania sentencji wyroku wydanego na posiedzeniu niejawnym. W sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku (art. 141 § 2 zdanie 1 p.p.s.a.). Przy czym wyłącznie stronie działającej bez adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego, która na skutek pozbawienia wolności była nieobecna przy ogłoszeniu wyroku, sąd z urzędu w ciągu tygodnia od ogłoszenia wyroku doręcza odpis jego sentencji z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia środka odwoławczego (art. 140 § 2 p.p.s.a.). W sprawach, w których skargę oddalono sporządzenie uzasadnienia wyroku jest więc uzależnione od złożenia przez stronę stosownego wniosku we wskazanym w art. 141 § 2 p.p.s.a. terminie. Późniejsze złożenie takiego wniosku oznacza, że strona dokonała tej czynności z naruszeniem ustawowego terminu i jest ono bezskuteczne. Podkreślić należy, że wybór sposobu wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku należy do strony. Wniosek taki można złożyć w sądzie bezpośrednio, uzyskując potwierdzenie daty złożenia pisma przez prezentatę na jego odpisie. Można też oddać pismo w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe albo placówce pocztowej operatora świadczącego pocztowe usługi powszechne w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, albo polskim urzędzie konsularnym, co jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu (art. 83 § 3 p.p.s.a.). To samo dotyczy złożenia pisma przez żołnierza w dowództwie jednostki wojskowej albo przez osobę pozbawioną wolności w administracji zakładu karnego lub aresztu śledczego oraz przez członka załogi polskiego statku morskiego u kapitana statku (art. 83 § 4 p.p.s.a.). Datę nadania pisma w urzędzie pocztowym potwierdzają dwa dowody: stempel pocztowy na kopercie przesyłki (w przypadku przesyłek nierejestrowanych) oraz dowód nadania (w przypadku przesyłek rejestrowanych). W myśl art. 3 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe (Dz.U. poz. 1529 z późn. zm.) przesyłką poleconą jest przesyłka listowa będącą przesyłką rejestrowaną, przemieszczaną i doręczaną w sposób zabezpieczający ją przed utratą, ubytkiem zawartości lub uszkodzeniem (pkt 22); przesyłką rejestrowaną jest przesyłka pocztowa przyjęta za pokwitowaniem przyjęcia i doręczana za pokwitowaniem odbioru (pkt 23). Potwierdzenie nadania przesyłki rejestrowanej wydane przez placówkę pocztową operatora wyznaczonego ma moc dokumentu urzędowego (art. 17 ustawy Prawo pocztowe). Nadanie pisma przesyłką zwykłą jest równie skuteczne, jak nadanie go przesyłką poleconą (rejestrowaną), jednakże tylko nadanie przesyłką rejestrowaną daje nadawcy gwarancję, że data oddania pisma w placówce pocztowej będzie datą nadania. Nadanie pisma jako przesyłki zwykłej obarczone jest zatem pewnym ryzykiem, związanym z pozbawieniem się przez jego nadawcę urzędowego dowodu w postaci potwierdzenia nadania, stwierdzającego w sposób pewny datę nadania pisma (por. postanowienia NSA: z 7 stycznia 2010 r., II FSK 1123/09; z 9 marca 2011 r., II GSK 281/11; z 21 sierpnia 2015 r., II OSK 1940/15). Sąd podziela pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego zaprezentowany w postanowieniu z dnia 21 sierpnia 2015 r., II OSK 1940/15, iż nadający przesyłkę nie ponosi odpowiedzialności za funkcjonowanie poczty i nie ma możliwości nadzorowania jej pracowników, celem dopilnowania prawidłowego nadania przesyłki do adresata. Jednakże korzystając z prostszej formy wysyłki (listem zwykłym) podejmuje ryzyko wynikające z pozbawienia się możliwości dowodzenia daty nadania w sposób pewny. Jeżeli jednak skarżący takie ryzyko podejmuje i wskutek tego nie jest w stanie przedstawić jednoznacznego dowodu dopełnienia określonej czynności prawnej w terminie, nie może domagać się uznania czynności za dokonaną w zakreślonym terminie. W niniejszej sprawie w zawiadomieniu o rozprawie wyznaczonej na dzień 22 marca 2016 r. skarżąca została poinformowana o tym, że niestawiennictwo stron nie wstrzymuje rozpoznania sprawy. W sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku, przy czym oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego lub w polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Skarżąca nie stawiła się na rozprawę w dniu 22 marca 2016 r. Skarżąca nie była stroną działającą bez adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego, która na skutek pozbawienia wolności była nieobecna przy ogłoszeniu wyroku. Wobec ogłoszenia przez sąd wyroku oddalającego skargę w dniu 22 marca 2016 r., siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku upłynął w dniu 29 marca 2016 r. (we wtorek). Skarżąca nie skorzystała z możliwości złożenia wniosku bezpośrednio w sądzie oraz jego nadania w formie przesyłki poleconej. Skarżąca wysłała wniosek przesyłką zwykłą, podejmując tym samym ryzyko, że zostanie pozbawiona możliwości wykazania, iż przesyłkę tę nadała w terminie. W ocenie sądu odcisk datownika na kopercie, w której przesłano wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku świadczy o tym, że wniosek ten został oddany w placówce pocztowej w dniu 30 marca 2016 r., a więc jeden dzień po upływie siedmiodniowego terminu określonego w art. 141 § 2 p.p.s.a. Brak jest dowodu przeciwnego, z którego wynikałoby, że wniosek został złożony w dniu 29 marca 2016 r. Twierdzeń skarżącej zawartych w pismach z dnia 7 kwietnia i 9 maja 2016 r. nie można uznać w tym zakresie za wystarczające. Dodać w tym miejscu trzeba, że wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku wpłynął do sądu dopiero w dniu 4 kwietnia 2016 r. Z tych względów, na podstawie art. 141 § 3 p.p.s.a., sąd orzekł jak w postanowieniu. D.Cz.