III SA/Łd 541/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Krzyżaniak po rozpoznaniu w dniu 15 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. G. na nieprawidłowości w pracy Administracji Nieruchomościami Ł. - P "Z. R." postanawia: - odrzucić skargę. W dniu 10 września 2008r. M. G. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi pismo, w którym domagała się "wszczęcia postępowania w sprawie lokali nr 32 i nr 9a przy ul. A 64 w Ł.". W piśmie tym wyjaśniła, iż kilkakrotnie zwracała się do Administracji Nieruchomościami "Z. R.", do Delegatury Ł. - P. oraz Wydziału Budynków i Lokali przy Urzędzie Miasta. Otrzymywała odpowiedzi, które - jej zdaniem - nie były i nie są zgodne z prawem administracyjnym oraz lokatorskim. Następnie M. G. wyjaśniła, iż jej skarga dotyczy naruszeń prawa przez "p. W." z lokalu nr 32. Osoba ta lokal ten zajmuje od 5 lat. Należał on kiedyś do "p. M.", która od 16 lat przebywa w Belgii, a do Polski przyjeżdża raz na trzy lub cztery lata. Natomiast "p. W." posiada inny lokal - nr 9 - w tej samej kamienicy i zaczęła go wynajmować innym lokatorom, co - zdaniem M. G. - jest niezgodne z prawem lokatorskim, bo żaden lokator nie może posiadać dwu mieszkań lokatorskich. Poza tym, "p. W." nadal zamieszkuje w lokalu 32, który "rzekomo" został sprzedany jej córce. W swoim lokalu zameldowała wnuka. W konkluzji M. G. zauważyła, iż jej zdziwienie wywołuje fakt, iż "Miasto" nie ma lokali dla ludzi, którzy ich potrzebują, a inni mogą mieć ich kilka i są wspierani przez administrację. Wobec powyższego, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III z dnia 11 września 2008r., pismem z dnia 12 września 2008r. wezwano skarżącą do sprecyzowania treści pisma z dnia 10 września 2008r. poprzez wyjaśnienie w jakim celu je złożyła, a w szczególności czy jest to skarga na rozstrzygniecie organu administracji (a jeśli tak to do wskazania tego organu oraz daty i numeru kwestionowanego rozstrzygnięcia), czy też na bezczynność organu (a jeżeli tak to jakiego organu i na czym ta bezczynność polega). W piśmie tym pouczono skarżącą także o tym, iż zakres właściwości rzeczowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wyznaczają przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) oraz o treści art. 3 § 1, § 2 pkt 1 - 8, § 3 tej ustawy. W odpowiedzi na to wezwanie, w piśmie z dnia 24 września 2008r. M. G. wyjaśniła, iż jej skarga dotyczy: 1. oczekiwania przez okres 3 lata na zgodę na założenie we własnym zakresie wodomierza we własnym mieszkaniu; 2. likwidacji suszarki w sąsiednim lokalu, przez którą ma zalewaną pościel na balkonie oraz zasłaniane okna poprzez suszące się na niej mokre ubrania; 3. podnajmowania lokatorskiego mieszkania przez N. W., która niezgodnie z prawem lokalowym nabyła mieszkanie zajmowane uprzednio przez Z. M. W piśmie tym strona wniosła o sprawdzenie tych zdarzeń oraz wyjaśnienie na jakiej podstawie N. W. stała się właścicielem jednego z mieszkań. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: W myśl art. 184 Konstytucji RP i art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Postępowanie przed sądami administracyjnymi w sprawach z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz w innych sprawach z mocy ustaw szczególnych (sprawy sądowoadministracyjne) normuje natomiast ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, o czym stanowi jej art. 1. Sprawami sądowoadministracyjnymi są więc sprawy z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz inne sprawy, do których z mocy odrębnych ustaw stosuje się przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Oznacza to, iż w wypadku, gdy brak jest w określonym zakresie szczególnych uregulowań ustawowych, sądy administracyjne nie są uprawnione do orzekania w sprawach wynikających z innych niż administracyjne stosunków prawnych. Zauważyć przy tym trzeba, że stosunek administracyjnoprawny charakteryzuje się tym, iż przepisy prawa przyznają organowi administracji publicznej kompetencje do władczego i jednostronnego ukształtowania jego treści. Stosunek administracyjnoprawny jest więc odmiennie ukształtowany aniżeli stosunek cywilnoprawny, gdzie strony mają równorzędną pozycję i według własnego uznania w granicach wyznaczonych przez przepisy prawa kształtują jego treść. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1 - 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 - 4. Stosownie do § 3 tego przepisu sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Ponadto sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej, o czym stanowi art. 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jak wynika z analizy twierdzeń oraz żądań skarżącej zawartych w jej skardze z dnia 10 września 2008r. oraz piśmie z dnia 24 września 2008r. domaga się ona w istocie skontrolowania przez sąd administracyjny kwestii nawiązania z N. W. stosunku najmu dotyczącego lokalu nr 32 przy ul. A 64 w Ł., a następnie jego sprzedaży, jak również sposobu realizacji umowy najmu lokalu nr 9. Formułuje zarzuty dotyczące rozliczeń z Administracją Nieruchomościami Ł. - P. "Z. R." za wodę i ścieki - nieuregulowania sprawy instalacji wodomierza. Domaga się również usunięcia przez osobę zajmującą sąsiedni lokal suszarki z uwagi na to, że suszące się na niej ubrania mają zasłaniać jej widok oraz moczyć pościel znajdującą się na balkonie. Z powyższego zaś jednoznacznie wynika, iż wniesiona w niniejszej sprawie skarga nie dotyczy aktów, czynności lub bezczynności, o jakich mowa w przytoczonych wyżej przepisach. Kwestie związane z najmem lokali mieszkaniowych, w tym rozliczeń za wodę z właścicielem lokalu, ich sprzedażą, czy użytkowaniem bądź ewentualnych roszczeń osób trzecich dotyczących tych stosunków prawnych lub roszczeń odszkodowawczych z tytułu wyrządzonej szkody - regulują natomiast przepisy Kodeksu cywilnego. Mają więc one charakter cywilnoprawny. Ponadto wskazać należy, iż wprawdzie szczegółowe kwestie związane z najmem oraz użytkowaniem lokali stanowiących zasób mieszkaniowy gminy uregulowane są również w ustawie z dnia 21 czerwca 2001r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie kodeksu cywilnego (tekst. jedn. - Dz.U. z 2005r., nr 31, poz. 266 ze zm.), lecz nie zmienia to cywilnoprawnego charakteru stosunku najmu powstałego w oparciu o przepisy tej ustawy, który w myśl jej art. 5 nawiązywany jest na podstawie umowy. Dodać także trzeba, iż zarówno przepisy tej ustawy, jak i przepisy ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jedn. - Dz.U. z 2004r., nr 261, poz. 2603 ze zm.), która określa, m.in. zasady gospodarowania nieruchomościami stanowiącymi własność jednostek samorządu terytorialnego oraz ich sprzedaży, nie przewidują możliwości wniesienia do sądu administracyjnego skargi dotyczącej tego rodzaju stosunków prawnych. Przy czym, ta ostatnia ustawa również stanowi o tym, iż sprzedaż tego rodzaju nieruchomości wymaga zawarcia umowy w formie aktu notarialnego (art. 27). Mając na uwadze wskazane wyżej okoliczności skargę, M. G. jako wniesioną w sprawie, która nie należy do właściwości sądu administracyjnego, na mocy art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało odrzucić. A.D.