III SA/Łd 542/17

Starszy Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi, w Wydziale III - Robert Adamczewski po rozpoznaniu 4 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi A. B. i H. P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z [...] znak [...] w przedmiocie wprowadzenia zmian w rejestrze ewidencji gruntów i budynków postanawia 1) przyznać skarżącej H. P. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych ponad kwotę 300 (trzysta) złotych uiszczonych już kosztów wpisów od skargi i od zażalenia oraz poprzez ustanowienie adwokata; 2) oddalić wniosek w pozostałym zakresie a.l. III SA/Łd 542/17 Uzasadnienie H. P. (dalej skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z [...] (znak [...]) w przedmiocie wprowadzenia zmian w rejestrze ewidencji gruntów i budynków (sygn. akt III SA/Łd 543/17). W związku z wezwaniem do uiszczenia wpisu od skargi strona uiściła wymagany w sprawie wpis od skargi w kwocie 200 (dwieście) złotych, a następnie wpis od zażalenia w kwocie 100 (sto) zł. Sprawa ta została następnie połączona do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia ze sprawą o sygn. akt III SA/Łd 542/17. W toku postępowania strona złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, załączając formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na druku "PPF". W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżąca wskazała, że prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z mężem. Skarżąca jest właścicielem mieszkania o powierzchni 50 m2, nie posiada ponadto żadnej innej nieruchomości. Na dochody gospodarstwa domowego, zgodnie z oświadczeniem strony, składają się świadczenia z tytułu rent chorobowych skarżącej i jej męża – odpowiednio w kwotach 860 zł i 1080 zł. Skarżąca nie wykazała posiadania żadnych oszczędności, ani przedmiotów o wartości przekraczającej 5.000 zł. Nadmieniła natomiast, iż ponosi koszy bieżącego utrzymania (m.in. woda, gaz, energia elektryczna) oraz koszty rehabilitacji oraz zakupu leków i leczenia w łącznej kwocie ok. 1.400 zł. Referendarz Sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) [dalej: ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi], prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 powoływanej ustawy uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym). Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności strona skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że skarżąca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co stanowi przesłankę niezbędną do całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przede wszystkim należy wziąć pod uwagę fakt, że dochód w gospodarstwie domowym skarżącej zamyka się kwotą 1.940 zł, co daje ok. 970 zł na jednego członka rodziny. Nie posiada ona żadnych zasobów pieniężnych ani też przedmiotów o wartości przekraczającej 5.000 zł. Z uzyskiwanego dochodu pokrywa koszty bieżącego utrzymania oraz koszty rehabilitacji oraz zakupu leków i leczenia w łącznej, które wyliczyła na łączną kwotę ok. 1.400 zł. Z powyższego wynika, że sytuacja majątkowa skarżącej jest trudna i ewentualna konieczność poniesienia kosztów postępowania sądowego, czy pomocy profesjonalnego pełnomocnika, może w istotnym stopniu wpłynąć na jej sytuację materialną. Stąd też biorąc pod uwagę informacje zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy należy uznać, że nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zauważyć jednakże w tym miejscu należy, że wpis od skargi w kwocie 200 zł oraz wpis od zażalenia w kwocie 100 zł niniejszym postępowaniu zostały uiszczone w prawidłowej wysokości. Ponadto sam wniosek o przyznanie prawa pomocy, skarżąca złożyła już po uiszczeniu wpisu od skargi i wpisu od zażalenia. Istotne jest w tym względzie, że wniosek taki wywiera skutki prawne od daty jego wniesienia, nie obejmuje zatem zwolnienia od kosztów, które strona miała obowiązek uiścić przed jego złożeniem (por. m.in. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 czerwca 2004 r., sygn. akt FZ 125/04, niepubl.). W związku z powyższym, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu. a.l.