III SA/Łd 543/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki Sędziowie Sędzia NSA Irena Krzemieniewska Sędzia NSA Teresa Rutkowska (spr.) Protokolant asystent sędziego Agata Brolik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 listopada 2014 r. sprawy ze skargi K. R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia[...] nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za miesiąc kwiecień 2009 r. postanawia zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne. Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej w Ł., na podstawie art. 233 § 1 pkt 2a, art. 21 § 1 pkt 1 i § 3, art. 23 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.), art. 8 ust. 2 pkt 3, art. 10 ust. 8 i 9, art. 13 ust. 1, art. 86 ust. 1 pkt 2, art. 86 ust. 3, ust. 1, art. 89 ust. 14, art. 89 ust. 4 pkt 1 w zw. art. 89 ust. 16 ustawy z dnia 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym (Dz. U. 2009r. nr 3, poz. 11 ze zm.) po rozpatrzeniu odwołania K. R. prowadzącego działalność gospodarcza pod firmą A. od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w P. T. z dnia [...] r. nr [...], określającej zobowiązanie w podatku akcyzowym za miesiąc kwiecień 2009r. w kwocie 65.257,00 zł, uchylił w całości zaskarżoną decyzję i określił zobowiązanie w podatku akcyzowym za miesiąc kwiecień 2009 r. w kwocie 56 947,00 zł. Z uzasadnienia wynika, że w kwietniu 2009r. skarżący dokonał sprzedaży 35816 litrów oleju napędowego grzewczego. Sprzedaż udokumentowana była fakturami VAT i paragonami, a ponadto przy sprzedaży oleju opałowego odbierane była oświadczenia od nabywców o jego przeznaczeniu. Organ stwierdził, że za miesiąc kwiecień 2009r. strona nie złożyła do Naczelnika Urzędu Celnego w P. T. miesięcznego zestawienia oświadczeń pobieranych od nabywców oleju opałowego we właściwym terminie, wskazanym w art. 89 ust.14 ustawy z dnia 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym. Zestawienie takie za miesiąc kwiecień 2009r. zostało złożone dopiero w dniu 28 maja 2009r. Ilość oleju opałowego sprzedanego w kwietniu 2009r. stanowi podstawę opodatkowania w rozpatrywanej sprawie. Powodem dla którego skarżącemu określono zobowiązanie w podatku akcyzowym było naruszenie art. 89 ust. 14 i 15 ustawy o podatku akcyzowym, ustalono bowiem, że podatnik nie sporządził w ustawowym terminie miesięcznych zestawień nabywców oleju opałowego i nie przesyłał ich do organu I instancji. Dyrektor Izby Celnej analizując niniejszą sprawę doszedł do wniosku, iż organ podatkowy prawidłowo zinterpretował przepisy prawa i określił, że podatnik winien zapłacić podatek akcyzowy za miesiąc kwiecień 2009r., jednak określone przez organ I instancji zobowiązanie za kwiecień 2009r. wymaga skorygowania na korzyść podatnika. W ocenie organu odwoławczego materiał zgromadzony w sprawie świadczy, iż podatnik w kwietnia 2009r. sprzedał olej opałowy w ilości 35816 litrów i zobowiązany jest do zapłaty podatku akcyzowego w związku z tą sprzedażą. W stosunku do tej ilości oleju opałowego nie można zastosować obniżonej stawki podatku akcyzowego do wysokości 232,00 zł za 1000 litrów wyrobu. Skoro jednak skarżący nie dotrzymał warunków opodatkowania oleju opałowego narzuconych przez ustawodawcę, winien uiścić podatek wg stawki 1822 zł, z jednoczesnym odliczeniem podatku zawartego w cenie oleju (232 zł). Przy określeniu zobowiązania zastosowano stawkę określoną w z art. 89 ust. 4 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym w wysokości 1822 zł/1000 litrów, jednocześnie mając na uwadze, że w cenie zakupionego oleju opałowego ujęto obniżoną kwotę podatku akcyzowego właściwą dla danego wyrobu organ odwoławczy przyjął do określenia zobowiązania kwotę 1590zł/1000 litrów, stanowiącą różnicę pomiędzy stawką 1822zł /1000 l, a zapłaconą akcyzą przy zakupie przedmiotowego oleju w wysokości 232zł/1000 l oleju opałowego. W skardze z dnia 19 maja 2014 r. K. R. zarzucił naruszenie: 1. przepisów prawa materialnego: - art. 13 § 1 ustawy o podatku akcyzowym oraz art. 7 § 1 o.p. poprzez błąd w wykładni i przyjęcie, że podmiot wobec którego powstał obowiązek podatkowy w podatku akcyzowym jest podatnikiem podatku akcyzowego; - art. 5, art. 8 ust. 2 pkt 3, art. 10 ust. 1, ust. 9 ustawy o podatku akcyzowym w związku z art. 5 o.p. poprzez błąd w wykładni prawnej i przyjęcie, że określenie zobowiązania podatkowego może nie mieć związku z powstaniem obowiązku podatkowego; - art. 89 ust. 16 ustawy o podatku akcyzowym poprzez błąd w wykładni prawnej i przyjęcie, że naruszenie art. 89 ust. 14 i ust 15 tejże ustawy, nie mającego w rozpatrywanej sprawie związku z naruszeniem przepisów materialnoprawnych, polegających na nieuzyskaniu oświadczeń, o których mowa w art. 89 ust 5 i 6 w/w ustawy, wywołuje skutek w postaci powstania obowiązku podatkowego w dacie wstecznej w stosunku do daty przesłania miesięcznego zestawienia oświadczeń nabywców oleju opałowego. - art. 2 ust 3, art. 21 ust 1 i ust 4 Dyrektywy Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej zwanej dalej Dyrektywą 2003/96/WE, poprzez błąd w wykładni prawnej i przyjęcie, że zastosowanie stawki podatku akcyzowego określonej w art. 89 ust. 4 pkt 1 ustawy p.a. w przypadku spełnienia wszystkich warunków w dacie sprzedaży oleju opałowego, uprawniających do zastosowania stawki obniżonej, nie pozostaje w opozycji do uregulowań zawartych w ww. przepisach wspólnotowych. 2. Naruszenie przepisów postępowania tj.: - art. 120, art. 121 § 1 o.p. poprzez zawarcie sprzecznego wewnętrznie stanowiska polegającego na dokonaniu ścisłej interpretacji art. 89 ust. 16 ustawy p.a. przy jednoczesnym pominięciu konieczności interpretacji językowej art. 5, art. 8 ust 2 pkt. 3, art. 10 ust. 1, art. 10 ust 8 i art. 10 ust 9 tejże ustawy, a także interpretacji językowej art. 5 o.p. regulujących kwestię powstania obowiązku podatkowego i określenia zobowiązania podatkowego, a także przy pominięciu konieczności interpretacji językowej art. 89 ust. 14 ustawy p.a.; - art. 120, art. 121 § 1 o.p. poprzez niewyjaśnienie powodów określenia zobowiązania podatkowego w sytuacji, gdy stwierdzone uchybienie nie rodzi powstania obowiązku podatkowego; - art. 120, art. 121 § 1 o.p. poprzez oparcie rozstrzygnięcia o stanowisko Trybunału Konstytucyjnego zawarte w wyroku z dnia 11 luttego 2014 r. w sprawie P 24/12, mimo, iż Trybunał Konstytucyjny w przedmiotowym wyroku nie zaakceptował możliwości określenia zobowiązania podatkowego w sytuacji niewystąpienia obowiązku podatkowego, a taka właśnie sytuacja ma miejsce w przedmiotowej sprawie. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz zasądzenie od Dyrektora Izby Celnej w Ł. na rzecz skarżącego kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację wyrażoną w decyzji. Pełnomocnik skarżącego i organu administracji na rozprawie w dniu 6 listopada 2014 r. złożyli zgodny wniosek o zawieszenie postępowania do czasu rozpoznania przez TSUE pytania prawnego skierowanego przez WSA we Wrocławiu postanowieniem z dnia 4 czerwca 2014 r. sygn. akt I SA/Wr 562/14, dotyczącego art. 89 ust. 14 i 15 ustawy o podatku akcyzowym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl przepisu art. 126 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 t.j. ze zm.) sąd może również zawiesić postępowanie na zgodny wniosek stron. Z powyższego wynika, że podstawową przesłanką do zawieszenia postępowania jest zgodny wniosek wszystkich stron zmierzający do uzyskania orzeczenia sądu o zawieszeniu postępowania. Ponadto określenie "sąd może zawiesić postępowanie" oznacza, że postanowienie o zawieszeniu postępowania sąd wydaje w przypadkach, gdy uzna to za celowe i stwierdzi, że czynność stron polegająca na złożeniu wniosku nie zmierza do obejścia prawa. W niniejszym stanie faktycznym Sąd uznał, iż zawieszenie postępowania na zgodny wniosek stron postępowania jest dopuszczalne i nie prowadzi do obejścia prawa. W rozpoznawanej sprawie zachodzi tego rodzaju sytuacja, że jej rozstrzygnięcie zależy od wyniku postępowania toczącego się przed Trybunałem Sprawiedliwości UE, w związku z pytaniem prejudycjalnym, które Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu skierował w dniu 4 czerwca 2014 r. sprawie o sygn. I SA/Wr 562/14. Pytanie prejudycjalne dotyczy następujących wątpliwości: "czy art. 5 w zw. z art. 2 ust. 3 i w zw. z art. 21 ust. 4 dyrektywy Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dz. Urz. UE z dnia 31 października 2003 r. nr L 283, s. 51 i nast.; dalej dyrektywa 2003/96) należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on regulacji krajowej przewidzianej w treści art. 89 ust. 16 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U z 2009 r. nr 3 poz. 11 ze zm.; dalej u.p.a.), która nakazuje zastosowanie stawki podatku akcyzowego przewidzianej dla paliw silnikowych do oleju opałowego na skutek braku spełnienia przez podatnika wymogu formalnego przewidzianego w art. 89 ust. 14 – 15 u.p.a.? "czy zasada proporcjonalności nie sprzeciwia się wymogowi formalnemu przewidzianemu w art. 89 ust. 14-15 u.p.a. uzależniającemu zastosowanie obniżonej stawki akcyzy przewidzianej dla olejów opałowych od konieczności sporządzenia i złożenia zestawienia oświadczeń nabywców w ustawowym terminie, abstrahując od zaistnienia warunku materialnego w postaci sprzedaży paliwa na cele opałowe? "czy zgodna z zasadą proporcjonalności jest sankcja przewidziana w treści art. 89 ust. 16 u.p.a. polegająca na obciążeniu sprzedawcy podatkiem akcyzowym, jak w okolicznościach przedmiotowej sprawy, wyliczonym według stawki przewidzianej dla paliw silnikowych (art. 89 ust. 4 pkt 1 u.p.a.) w odniesieniu do oleju opałowego na skutek niespełnienia warunku formalnego przewidzianego w treści art. 89 ust. 14-15 u.p.a.? ". Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny zawiesił postępowanie na podstawie art. 126 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi e.o.