III SA/Łd 548/14

Dnia 26 sierpnia 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski Sędziowie Sędzia NSA Irena Krzemieniewska (spr.) Sędzia WSA Ewa Alberciak Protokolant st. asystent sędziego Anna Łuczyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 sierpnia 2014 roku sprawy ze skargi Niepublicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej "A." Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Ł. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie nakazu wyposażenia pomieszczenia higieniczno-sanitarnego przy pomieszczeniach rehabilitacji leczniczej w natrysk oddala skargę. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] decyzją z dnia [...] nr [...], działając na podstawie art. 1, art. 12 ust. 2 i art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (tekst jednolity Dz. U. z 2011 r. nr 212 poz. 1263 ze zm.), rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 26 czerwca 2012 r. w sprawie szczegółowych wymagań, jakim powinny odpowiadać pomieszczenia i urządzenia podmiotu wykonującego działalność leczniczą (Dz. U. z 2012 r. poz. 739 ze zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] znak: [...] nakazującą Niepublicznemu Zakładowi Opieki Zdrowotnej "A" Sp. z o.o. w Ł., wyposażyć pomieszczenie higieniczno - sanitarne przy pomieszczeniach rehabilitacji leczniczej w natrysk. W odwołaniu od ww. decyzji organu I instancji Niepubliczny Zakład Opieki Zdrowotnej "A" Sp. z o.o. podniosła, że "nie prowadził ani nie prowadzi w chwili obecnej zakładu rehabilitacji leczniczej". Utrzymując w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] stwierdził, że zgodnie z załącznikiem nr 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 26 czerwca 2012 r. w sprawie szczegółowych wymagań, jakim powinny odpowiadać pomieszczenia i urządzenia podmiotu wykonującego działalność leczniczą, w zakładzie rehabilitacji leczniczej znajdują się pomieszczenia higieniczno - sanitarne wyposażone dodatkowo w natrysk, w tym co najmniej jedno przystosowane dla osób niepełnosprawnych, w szczególności poruszających się na wózkach inwalidzkich. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] stwierdził również, że zgodnie z Księgą Rejestrową Podmiot oznaczony został kodem rejestrowym "3", czyli Ambulatoryjne świadczenia zdrowotne". Organ stanął na stanowisku, że nie jest istotne jaki kod został przyporządkowany deklarowanej działalności, lecz jaka jest działalność faktycznie wykonywana/prowadzona. Z niekwestionowanego przez stronę protokołu wynika, że w zakładzie zlokalizowane są sale kinezyterapii, masażu suchego, terapii zajęciowej, elektroterapii, laseroterapii, pole magnetyczne, solux, ultradźwięki, terapuls, czyli pomieszczenia w których wykonywane są zabiegi rehabilitacyjne. Wskazano ponadto, iż do zadań Państwowej Inspekcji Sanitarnej należy m. in. sprawowanie nadzoru nad podmiotem leczniczym, nie zaś kontrola zgodności wpisów do księgi rejestrowej z faktycznie prowadzoną działalnością. Wobec jednoznacznego brzmienia rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 26 czerwca 2012 r. w sprawie szczegółowych wymagań, jakim powinny odpowiadać pomieszczenia i urządzenia podmiotu wykonującego działalność leczniczą - załącznik nr 6 pkt 5 - w zakładzie rehabilitacji leczniczej znajdują się pomieszczenia higieniczno - sanitarne wyposażone dodatkowo w natrysk, w tym co najmniej jedno przystosowane dla osób niepełnosprawnych, w szczególności poruszających się na wózkach inwalidzkich" wszystkie osoby korzystające z zabiegów rehabilitacji muszą mieć możliwość skorzystania z zabiegów higienicznych niezależnie od kodu, pod którym podmiot leczniczy jest zarejestrowany. Na powyższą decyzję NZOZ "A" Sp. z o. o. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi zaskarżając ją w całości i wnosząc o jej uchylenie alternatywnie o stwierdzenie jej nieważności z powodu zajścia przyczyny wymienionej w art. 156 § 1 ust. 2 kpa, wstrzymanie jej wykonania w całości oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie art. 6, 7, 8, 9, 77 § 1 i § 4 kpa. W ocenie skarżącej organ nie wziął pod uwagę, iż nie powinna ona być stroną postepowania, bowiem nie prowadziła ona i nie prowadzi działalności w postaci zakładu rehabilitacji leczniczej. Ponadto zarzucono naruszenie art. 8 w zw. z art. 10 ustawy o działalności leczniczej poprzez ich niezastosowanie i brak stwierdzenia, że skarżąca prowadzi działalność leczniczą polegająca na ambulatoryjnych świadczeniach zdrowotnych oraz braku akceptacji faktu, że obejmują one świadczenia podstawowej lub specjalistycznej opieki zdrowotnej oraz świadczenia z zakresu rehabilitacji leczniczej udzielane w warunkach niewymagających ich udzielania w trybie stacjonarnym i całodobowym w odpowiednio urządzonym, stałym pomieszczeniu. Udzielanie tych świadczeń może odbywać się w pomieszczeniach przedsiębiorstwa, w tym w pojeździe przeznaczonym do udzielania tych świadczeń lub w miejscu pobytu pacjenta. Ponadto zarzucono naruszenie art. 12 ust. 3 tej ustawy poprzez jego niezastosowanie oraz brak ustalenia faktu, że ambulatoryjnych świadczeń zdrowotnych udziela się w ambulatorium (przychodni, poradni, ośrodku zdrowia, lecznicy lub ambulatorium z izba chorych) a także zakładzie badań diagnostycznych i medycznym laboratorium diagnostycznym. W ocenie skarżącej organ naruszył także § 7 rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie resortowych kodów identyfikacyjnych oraz szczegółowego sposobu ich nadawania poprzez jego niezastosowanie i brak ustalenia faktu, iż wpisany do ksiąg skarżącego kod resortowy uniemożliwia mu wykonywanie działalności w ramach zakładu rehabilitacji leczniczej. W ocenie skarżącej organ w ogóle nie zapoznał się z załączoną w trakcie trwania postępowania przez skarżącego dokumentacją w postaci ksiąg rejestrowych oraz podpisanego przez skarżącego kontraktu z NFZ. Do skargi załączono umowę o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej – rehabilitacja lecznicza. Wskazano iż miejsce, w którym skarżąca wykonuje swoją działalność jest kompletnie wyposażone oraz spełnia wszystkie wymagane standardy wyposażenia. Skarżąca nie zgodziła się ze stanowiskiem organu, że nie jest istotne, jaki kod został przyporządkowany deklarowanej działalności lecz jaka jest działalność faktycznie wykonywana/deklarowana. W odpowiedzi na skargę PWIS w [...] wskazał, iż nie uznaje argumentów skarżącej i wniósł o jej oddalenie. Ponadto podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Postanowieniem z dnia [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny odmówił skarżącej wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Natomiast, w myśl art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. nr 270 t.j dalej p.p.s.a.), sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: 1/ uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi: a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy; 2/ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach; 3/ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach. Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji pod kątem jej zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Przeprowadzona przez Sąd w niniejszej sprawie kontrola aktu administracyjnego we wskazanym wyżej aspekcie nie wykazała, aby zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa w stopniu obligującym do jej wyeliminowania z obrotu prawnego Spór dotyczy kwestii czy strona skarżąca prowadzi rehabilitację leczniczą czy też nie i czy w związku z tym jest zobowiązana do wyposażenia pomieszczenia higieniczno-sanitarnego przy pomieszczeniach rehabilitacji – w natrysk. Jak wynika z Księgi Rejestrowej załączonej do akt administracyjnych skarżąca spółka ma przypisany kod nr 3 co oznacza ambulatoryjne świadczenia zdrowotne. Powyższe wynika także z załącznika nr 1 do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 17 maja 2012r. w sprawie systemu resortowych kodów identyfikacyjnych oraz szczegółowego sposobu ich nadawania. ( Dz. U. z dnia 28 maja 2012 r. poz. 594). W myśl art. 10 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011r. o działalności leczniczej ( Dz. U. nr 112 poz.654 ) = ambulatoryjne świadczenia zdrowotne obejmują świadczenia podstawowej lub specjalistycznej opieki zdrowotnej oraz świadczenia z zakresu rehabilitacji leczniczej, udzielane w warunkach niewymagających ich udzielania w trybie stacjonarnym i całodobowym w odpowiednio urządzonym, stałym pomieszczeniu. Udzielanie tych świadczeń może odbywać się w pomieszczeniach przedsiębiorstwa, w tym w pojeździe przeznaczonym do udzielania tych świadczeń, lub w miejscu pobytu pacjenta. Zgodnie z Załącznikiem nr 6 pkt 5 do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 26 czerwca 2012 r w sprawie szczegółowych wymagań , jakim powinny odpowiadać pomieszczenia i urządzenia podmiotu wykonującego działalność leczniczą ( Dz. U. z dnia 29 czerwca 2012 r poz. 739 ) – w zakładzie rehabilitacji leczniczej znajdują się pomieszczenia higieniczno-sanitarne wyposażone dodatkowo w natrysk, w tym co najmniej jedno przystosowane dla osób niepełnosprawnych , w szczególności poruszających się na wózkach inwalidzkich. Z powyższego wynika ,że strona skarżąca prowadzi rehabilitację leczniczą. Wynika to także z przeprowadzonej przez organ kontroli (protokołu) oraz ocen – zakładu rehabilitacji leczniczej i przychodni. Wymieniono tam bowiem pomieszczenia w których wykonywane są zabiegi rehabilitacyjne. W zakładzie zlokalizowane są sale kinezyterapii, masażu suchego, terapii zajęciowej, elektroterapii, laseroterapii, pole magnetyczne, solux, ultradźwięki , terapuls. Niewątpliwie zatem strona skarżąca winna spełniać wymagania określone w załączniku nr 6 pkt 5 rozporządzenia z dnia 26 czerwca 2012 r. Należy podzielić stanowisko organu, że niezależnie od formy prowadzenia działalności określonej na potrzeby rejestracji podmiot leczniczy winien spełnić warunki konieczne dla bezpiecznego i higienicznego wykonywania zabiegów rehabilitacyjnych. Co do zasady, biorąc pod uwagę potoczne rozumienie tego pojęcia, Zakład Rehabilitacji Leczniczej udziela świadczeń zdrowotnych polegających na kompleksowych działaniach usprawniających, które służą zachowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia. Nakaz organu dotyczył wyposażenia pomieszczeń higieniczno – sanitarnych przy pomieszczeniach rehabilitacji leczniczej w natrysk, nie ma tu znaczenia czy Niepubliczny Zakład Opieki Zdrowotnej jest zakładem rehabilitacji leczniczej z definicji, czy też nie, bezspornie świadczy usługi w postaci rehabilitacji leczniczej. Stanowisko organu, że wszystkie osoby korzystające z zabiegów rehabilitacji muszą mieć możliwość skorzystania z zabiegów higienicznych niezależnie od kodu, pod którym podmiot leczniczy jest zarejestrowany, jest w pełni zgodny z zasadami logiki i doświadczenia życiowego. Ponadto do zadań organów sanitarnych nie należy ustalanie, pod jakim kodem resortowym zarejestrowana została działalność skarżącej. Wynika to z art. 1 – 6a ustawy z dnia 14 marca 1985 r ( tekst jedn. Dz. U. z 2011 r nr 212 poz. 1263 ze zm. ) o Państwowej Inspekcji Sanitarnej.. Zgodnie z art. 1 ustawy Państwowa Inspekcja Sanitarna jest powołana do realizacji zadań z zakresu zdrowia publicznego, w szczególności poprzez sprawowanie nadzoru nad warunkami: 1) higieny środowiska, 2) higieny pracy w zakładach pracy, 3) higieny radiacyjnej, 4) higieny procesów nauczania i wychowania, 5) higieny wypoczynku i rekreacji, 6) zdrowotnymi żywności, żywienia i przedmiotów użytku, 7) higieniczno-sanitarnymi, jakie powinien spełniać personel medyczny, sprzęt oraz pomieszczenia, w których są udzielane świadczenia zdrowotne – w celu ochrony zdrowia ludzkiego przed niekorzystnym wpływem szkodliwości i uciążliwości środowiskowych, zapobiegania powstawaniu chorób, w tym chorób zakaźnych i zawodowych. Zarzuty strony skarżącej są niezasadne i pozostają poza oceną legalności zaskarżonej decyzji. Organ nie naruszył przepisów prawa wymienionych w skardze. Mając powyższe na uwadze Sąd w oparciu o art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. b.a.