III SA/Łd 55/13
PostanowienieWSA w Łodzi2013-01-30
Skład orzekający: Małgorzata Łuczyńska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej, który wydał decyzję w pierwszej instancji, posiada legitymację do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję organu odwoławczego?Ratio decidendi
Organ administracji publicznej, który wydał decyzję w pierwszej instancji, nie posiada legitymacji do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję organu odwoławczego, ponieważ nie ma w takiej sytuacji interesu prawnego w rozumieniu art. 50 § 1 i 2 PPSA. Dopuszczenie takiej możliwości nadawałoby organowi dwojakie uprawnienia, czego nie przewidują przepisy PPSA.Stan faktyczny
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. uchyliło decyzję Prezydenta Miasta B. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia i umorzyło postępowanie pierwszej instancji. Prezydent Miasta B. zaskarżył decyzję SKO, zarzucając naruszenie przepisów postępowania i prawa materialnego. SKO wniosło o odrzucenie skargi, argumentując brak legitymacji Prezydenta Miasta B. jako organu orzekającego.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 30 stycznia 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2013 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Prezydenta Miasta B. na decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji organu pierwszej instancji i umorzenie postępowania w sprawie nałożenia kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia p o s t a n a w i a : odrzucić skargę.
III SA/Łd 55/13
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia [...], nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. po rozpoznaniu odwołania M. P. od decyzji Prezydenta Miasta B. z dnia [...], znak; [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia, uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i umorzyło postępowanie pierwszej instancji.
W dniu 21 grudnia 2012 roku (data wpływu skargi do organu) Prezydent Miasta B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...], nr [...]. Zarzucając zaskarżonej decyzji naruszenie przepisów postępowania tj. art. 7, art. 28, art. 77 § 1, art. 80 i k.p.a., a także naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 40 ust. 1 i ust. 12 pkt 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 roku o drogach publicznych (t.j. Dz.U. z 2007r., nr 19, poz 115 ze zm.)art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. nr 112, poz. 1198 ze zm.), Prezydent B. wniósł o jej uchylenie w całości.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. wniosło o odrzucenie skargi wskazując, iż Prezydent Miasta B. nie ma legitymacji do wniesienia skargi, gdyż w przedmiotowej sprawie występuje jako organ orzekający, a nie jako strona postępowania lub inny podmiot, który ma interes prawny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zaważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z treścią art. 50 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.z 2012r., poz. 270) – [zwanej dalej w skrócie - p.p.s.a.], uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, jak również podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Jak stanowi natomiast art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Legitymacja do złożenia skargi została oparta na kryterium interesu prawnego, co oznacza, że ze skargą może wystąpić, co do zasady, podmiot, który wykaże związek między chronionym przez przepisy prawa materialnego interesem prawnym, a aktem lub czynnością organu administracji publicznej.
Zgodnie z poglądami wyrażonymi w doktrynie i orzecznictwie sądowoadministracyjnym podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi stosownie do treści art. 50 § 1 i § 2 p.p.s.a nie może być organ, który orzekał w sprawie jako organ I instancji (por postanowienie NSA z dnia 12 lipca 2002 r. , sygn. akt III SA 393/01, postanowienie NSA z 19 października 2000 r., sygn. akt II SA/Gd 2159/00). Nie ma on bowiem interesu prawnego w rozumieniu ww. przepisu. Dopuszczenie możliwości wniesienia skargi przez organ administracji publicznej, który wydał rozstrzygnięcie w sprawie, nadawałoby temu organowi dwojakie uprawnienia. Z jednej strony uprawnienia władcze w zakresie rozstrzygnięcia, z drugiej – uprawnienie strony, która kwestionuje poprzez skargę takie rozstrzygnięcie. Uprawnień takich nie przewidują przepisy ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Podsumowując stwierdzić zatem należy, iż Prezydent Miasta B., jako organ administracji, który w I instancji wydał decyzję o wymierzeniu M. P. kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia, nie posiada w przedmiotowej sprawie legitymacji do wniesienia skargi do Sądu. Legitymację do wniesienia skargi posiada M. P., ponieważ to jego interesu prawnego dotyczy toczące się postępowanie.
. W takiej sytuacji skarga, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.
a.ł.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło