III SA/Łd 550/18

Dnia 31 lipca 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A.W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. D.Cz. W dniu [...] roku A.W. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ze skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia [...] roku w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na to, że jej wykonanie grozi skarżącej niepowetowaną szkodą i może spowodować trudne do odwrócenia skutki. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie jest zasadny. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 t.j. ze zm.) – dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie powoduje automatycznie wstrzymania wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zakwestionowanego aktu jest zamknięty. Powołany art. 61 § 3 p.p.s.a. zobowiązuje wnioskodawcę do wskazania co najmniej jednej z nich oraz uprawdopodobnienia okoliczności stanowiących o zasadności wniosku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004 r. FZ 496/04, dostępne na stronie www.nsa.gov.pl). Powyższe oznacza, iż w złożonym wniosku strona powinna nie tylko wymienić jedną z ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania aktu, ale także uzasadnić swoje żądanie podając konkretne okoliczności przemawiające za jego zasadnością. Warunkiem wydania przez sąd postanowienia o wstrzymaniu aktu lub czynności jest zatem wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wyjaśnić przy tym należy, że uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Kraków 2005, s. 168). Jednocześnie podkreślić należy, że niebezpieczeństwo, o którym mowa w powołanym wyżej art. 61 § 3 p.p.s.a., oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W szczególności będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego, lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2010, s. 208). Odnosząc powyższe uwagi do niniejszej sprawy wskazać należy, że skarżąca w ogóle nie uprawdopodobniła, aby wykonanie zaskarżonej decyzji groziło jej niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie przedstawiła żadnych okoliczności faktycznych wskazujących na zaistnienie w jej sytuacji przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Sam fakt istnienia obowiązku wykonania decyzji nie może stanowić przesłanki motywującej wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Konieczność zapłaty kary administracyjnej i związane z tym uszczuplenie majątku strony są zwykłym następstwem takiej decyzji. Obowiązkiem wnioskodawcy jest uprawdopodobnienie, że na skutek uiszczenia orzeczonej kary grozi mu szkoda, której rozmiary przekraczają zwykłe następstwa zapłaty, bądź też, że do odwrócenia skutku realizacji zaskarżonej decyzji nie wystarczy zwrot wyegzekwowanej należności wraz z odsetkami. W ocenie sądu za uwzględnieniem wniosku nie może przemawiać jedynie zawarte w nim zdawkowe stwierdzenie, że wykonanie zaskarżonej decyzji grozi skarżącej niepowetowaną szkodą lub może spowodować trudne do odwrócenia skutki bowiem powyższa teza z uwagi na brak uzasadnienia rozpatrywanego wniosku jest zupełnie gołosłowna i pozbawiona argumentacji. W niniejszej sprawie sąd, dokonując oceny zasadności wniosku skarżącej, oparł się na treści wniosku oraz aktach niniejszej sprawy, w których brak jakichkolwiek okoliczności wskazujących na możliwość wystąpienia znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków w związku z wykonaniem zaskarżonej decyzji. Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, orzekł jak w sentencji. D.Cz.