III SA/Łd 551/17
PostanowienieWSA w Łodzi2017-06-28
Skład orzekający: Robert Adamczewski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych odmawiającą umorzenia należności z tytułu nieopłaconych składek?Ratio decidendi
Skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata, ponieważ jej dochody (wynagrodzenie z umowy o pracę oraz stypendium córki) są niskie, nie posiada ona majątku, a koszty zastępstwa procesowego przekraczają jej możliwości finansowe, co uniemożliwia jej poniesienie pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.Stan faktyczny
Skarżąca J. K. wniosła skargę do WSA w Łodzi na decyzję ZUS odmawiającą umorzenia należności z tytułu nieopłaconych składek. W skardze wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata. Z oświadczenia o stanie rodzinnym wynika, że skarżąca prowadzi gospodarstwo domowe z dwiema córkami, nie posiada nieruchomości ani oszczędności, a jej dochody to wynagrodzenie z pracy (420,18 zł) oraz stypendium córki (732 zł za semestr).Rozstrzygnięcie
Przyznano skarżącej J. K. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata R.A.Pełny tekst orzeczenia
Starszy Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi, w Wydziale III - Robert Adamczewski po rozpoznaniu 28 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z [...] znak [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu nieopłaconych składek postanawia przyznać skarżącej J. K. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata R.A.
III SA/Łd 551/17
Uzasadnienie
J. K. (dalej skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Samorządowego z [...] (znak [...]) w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu nieopłaconych składek.
W treści skargi strona sformułowała wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika, przedkładając formularz wniosku na druku "PPF".
Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżąca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z dwiema córkami (23 lata i 16 lat). Nie jest właścicielką domu, mieszkania ani żadnej innej nieruchomości. Jak wyjaśniła korzysta z użyczenia lokalu mieszkalnego, nie ponosząc z tego tytułu kosztów. Nie posiada także przedmiotów o wartości przekraczającej 5.000 zł, ani żadnych oszczędności. Na dochody w gospodarstwie domowym skarżącej składają się: dochód z tytułu umowy o pracę w kwocie 420,18 zł (1/4 etatu) oraz stypendium szkolne córki za semestr w kwocie 732 zł. Skarżąca wskazała dodatkowo, iż obciąża ją zobowiązanie wobec SM na kwotę 8.630 zł.
Referendarz Sądowy zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) [dalej: ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi], prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 powoływanej ustawy uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).
Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności strona skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.
W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że skarżąca nie jest w stanie ponieść kosztów zastępstwa procesowego, co stanowi niezbędną przesłankę do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Rozpoznając wniosek, referendarz miał na względzie przede wszystkim fakt, że prawo pomocy jest instytucją, której zasadniczym celem jest umożliwienie realizacji prawa do sądu osobom ubogim, nie dysponującym wystarczającymi środkami na prowadzenie sporów przed sądem. Ze złożonego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych oraz z oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, iż dochód skarżącej stanowi wynagrodzenie z umowy o pracę w kwocie 420,18 zł (1/4 etatu) oraz dochód z tytułu wypłacanego córce skarżącej stypendium szkolnego w kwocie 732 zł za semestr. Skarżąca nie posiada przy tym żadnych zasobów pieniężnych, jak i przedmiotów przekraczający wartość 5.000 zł.
W tym stanie faktycznym należy uznać, że skarżąca nie jest w stanie ponieść kosztów zastępstwa procesowego, co stanowi przesłankę do przyznania prawa pomocy w części (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.
R.A.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło