III SA/Łd 555/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział III w osobie: Sędziego NSA Janusza Furmanka po rozpoznaniu 21 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. Z. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z [...] r. znak [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji III SA/Łd 555/18 Uzasadnienie J. Z. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z [...] r. utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ł. z [...] r. o skierowaniu na badania lekarskie w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. W toku postępowania pełnomocnik skarżącego sformułował wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek w tym zakresie pełnomocnik skarżącego podniósł, że skarżący prowadzi działalność gospodarczą w zakresie transportu ciężarowego, działalność ta stanowi jedyne źródło utrzymania jego i rodziny. Wskazał na fakt spłacania kredytu hipotecznego, co – jak wskazał – w przypadku utraty możliwości zarobkowania może doprowadzić do zaniechania spłat rat i ewentualnej egzekucji długu z nieruchomości. Dalej wskazał, iż z uwagi na wiek (47 lat) skarżący będzie miał znaczne trudności ze znalezieniem innej pracy zarobkowej lub przekwalifikowaniem się. Wobec powyższego, jak skonstatował, posiadanie prawa jazdy jest w sytuacji skarżącego niezbędne. W końcu wskazał na fakt, iż prowadzona przez skarżącego działalność gospodarcza cieszy się renomą i ewentualne pozbawienie go prawa jazdy doprowadzi do utraty pozycji i klientów na rynku, co wywoła nieodwracalne skutki dla skarżącego i jego działalności gospodarczej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: W myśl art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. – dalej ustawa p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zgodnie natomiast z art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zatem strona występująca z takim wnioskiem winna go odpowiednio uzasadnić wskazując na okoliczności mające uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonego aktu administracyjnego może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. W rozpatrywanej sprawie uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w praktyce sprowadza się do twierdzeń o jej wpływie na prowadzoną przez skarżącego działalność gospodarczą, utracie zarobków, klientów, renomy firmy w przypadku utraty przez skarżącego uprawnień do prowadzenia pojazdów. W tym też kontekście podnosi pełnomocnik skarżącego, iż utrata źródła zarobkowania – w związku z pozbawieniem skarżącego prawa jazdy - będzie miała skutki także dla jego rodziny, albowiem działalność gospodarcza jest jedynym jego i jego rodziny źródłem utrzymania. Powyższe argumenty nie zostały jednak poparte żadnymi dowodami potwierdzających te twierdzenia, w szczególności o jedynym źródle dochodu jakim jest działalność gospodarząc skarżącego. Nie znalazły także żadnego potwierdzenia informacje o spłacanych ratach kredytu hipotecznego, jego wysokości i ewentualnego wpływu wykonania zaskarżonej decyzji na jego bieżące dochody. Wskazać w związku z tym należy, że w każdym przypadku obowiązek wykazania możliwości zaistnienia niebezpieczeństwa i jego uprawdopodobnienia leży po stronie wnioskującego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu (por. np. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 listopada 2004 r., FZ 474/2004 oraz z 31 sierpnia 2004 r., FZ 267/2004, niepublikowane). Uzasadnienie takiego wniosku nie może się jednak ograniczać do stwierdzenia, że skutek taki nastąpi lub może nastąpić, czy też podania ogólnikowego uzasadnienia o wpływie odmowy wstrzymania decyzji na jego "możliwości zarobkowe", "utratę renomy firmy" itp. Skutek ten musi być bezpośrednim następstwem wykonania zaskarżonego aktu. Wnioskujący musi zatem dokładnie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Od uprawdopodobnienia wystąpienia niebezpieczeństwa znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków zależy orzeczenie sądu, które musi dokładnie wskazywać przyczyny wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji lub aktu. Podkreślić przy tym należy, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest wyjątkiem od zasady określonej w cytowanym na wstępie art. 61 § 1 p.p.s.a. Przede wszystkim wskazać jednak należy, że przedmiotem skargi jest decyzja wydana w przedmiocie skierowania na badania lekarskie do Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami mechanicznymi wydana na podstawie art. 99 ust. 1 pkt 2 ustawy z 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (tj. Dz.U. z 2017 r., poz. 978 ze zm.) stanowiącego, iż Starosta wydaje decyzję administracyjną o skierowaniu kierowcy lub osoby posiadającej pozwolenie na kierowanie tramwajem na badanie lekarskie, jeżeli istnieją uzasadnione zastrzeżenia co do stanu zdrowia. Zauważyć wypada zatem, że zaskarżona decyzja nie pozbawia strony uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi, gdyż stanowi ona jedynie o konieczności poddania się badaniom lekarskim celem sprawdzenia istnienia lub braku przeciwskazań zdrowotnych do takich działań. Nie sposób wywieść z niej istnienia zagrożenia wystąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków w razie jej wykonania, gdyż samo jej wykonanie nie powoduje utraty tychże uprawnień. Ewentualną konsekwencją niepoddania się badaniu w sytuacji stwierdzenia istnienia przeciwwskazań do kierowania pojazdem jest decyzja o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami, wydawana przez starostę na podstawie art. 103 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy o kierujących pojazdami. Zauważyć jednak należy, że decyzja kończąca postepowanie w sprawie zatrzymania prawa jazdy stanowi przedmiot odrębnego postępowania i jako taka jest zaskarżalna w toku instancji, a po wyczerpaniu tego trybu również do sądu administracyjnego. W okolicznościach sprawy brak jest więc podstaw do stwierdzenia, że zaskarżona decyzja spowoduje dla skarżącego konsekwencje, o jakich mowa w art. 61 § 1 ustawy p.p.s.a. Równocześnie Sąd zauważa, że brak przesłanek do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie przesądza o losie skargi. Decyzja ta zostanie poddana odrębnemu badaniu pod kątem zgodności z obowiązującym porządkiem prawnym. Z tych wszystkich względów, według oceny Sądu, brak jest wystarczającego uzasadnienia do wydania w tej sprawie postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji. W związku z powyższym, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu. e.o.