III SA/Łd 56/09

Dnia 18 lutego 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2009 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. Z., B. Z. i M. F. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Ł. z dnia [....] nr [...] w przedmiocie odmowy uwzględnienia zażalenia na bezczynność Wójta Gminy Z. p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. AŁ Postanowieniem z dnia z dnia [...], nr [...] wydanym na podstawie art. 123 k.p.a. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Ł. po rozpoznaniu zażalenia S. Z. na niezałatwienie przez Wójta Gminy Z. w terminie wniosku o ujawnienie w operacie ewidencji gruntów danych dotyczących działki o nr 104, położonej na terenie L. – N. Las i doprowadzenia zgodności zapisów w ewidencji, odmówił uwzględnienia zażalenia. W dniu 23 grudnia 2008 roku S. Z., B. Z. i M. F. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na powyższe postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Ł. z dnia [...]. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Ł. podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia, wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, albowiem jej wniesienie jest niedopuszczalne. Zakres właściwości rzeczowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wyznaczają przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 roku Nr 153, poz. 1270 ze zm.) W myśl art. 3 § 2 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne, 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym na które służy zażalenie, 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8 ) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i wówczas stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 powołanej ustawy). Zgodnie natomiast z treścią art. 58 § 1 pkt 1 powołanej ustawy sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądów administracyjnych. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem kontroli Sądu jest skarga na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Ł. z dnia [...] w przedmiocie odmowy uwzględnienia zażalenia na bezczynność Wójta Gminy Z. Podstawę prawną zaskarżonego postanowienia stanowił art. 123 § 1 k.p.a. który stanowi, iż w toku postępowania organ administracji publicznej wydaje postanowienia. Postanowienia dotyczą poszczególnych kwestii wynikających w toku postępowania, lecz nie rozstrzygają o istocie sprawy, chyba że przepisy kodeksu stanowią inaczej (art. 123 § 2 k.p.a). Regułą natomiast jest, że zgodnie z art. 141 § 1 k.p.a. – na wydane w toku postępowania postanowienie służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Ł. działając w niniejszej sprawie jako organ wyższego stopnia orzekł na skutek zażalenia wniesionego przez S. Z. w trybie art. 37 k.p.a. Rozpatrzenie zażalenia w trybie art. 37 k.p.a. nie rozstrzyga jednak indywidualnej sprawy z zakresu administracji publicznej i dlatego rozstrzygniecie takie nie może przybrać formy decyzji. Zarówno w doktrynie, jak i orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjęte jest, iż organ administracji właściwy do rozpoznania zażalenia wniesionego na podstawie art. 37 § 1 k.p.a. wydaje w celu jego załatwienia postanowienie, o jakim mowa w art. 123 k.p.a. Jest to postanowienie wydawane w toku postępowania administracyjnego, dotyczące kwestii bezczynności organu, wynikającej w toku postępowania lecz nie rozstrzyga o istocie sprawy. Nie jest też postanowienie kończące postępowanie, a także nie przysługuje od niego zażalenie. Postanowienie takie nie mieści się zatem w katalogu postanowień wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku i nie przysługuje na nie skarga do sądu administracyjnego. W zaskarżonym postanowieniu znajduje się błędne pouczenie, iż na postanowienie to przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. W rzeczywistości skarga na wymienione postanowienie jest niedopuszczalna. W tym stanie rzeczy, z uwagi na fakt, iż skarga na zaskarżone postanowienie jest niedopuszczalna, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd skargę odrzucił. AŁ