III SA/Łd 57/08

Dnia 12 sierpnia 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska po rozpoznaniu w dniu 12 sierpnia 2008 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku E. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi E. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia z mocy prawa zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. TG W dniu 3 stycznia 2008 roku skarżąca – E. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia z mocy prawa zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych. W skardze E. K. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wskazała, że utrzymuje się przede wszystkim ze sprzedaży napojów alkoholowych. Wygaśnięcie z mocy prawa zezwoleń na sprzedaż alkoholi spowoduje, że nie będzie ona mogła się ubiegać o wydane zezwolenia przez kolejne 6 miesięcy. W ocenie skarżącej, brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji spowoduje utratę głównego źródła dochodu przez okres co najmniej 6 miesięcy, a nawet upadłość firmy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W polskim postępowaniu sądowoadministracyjnym przyjęto jako zasadę, iż wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Wniosek ten płynie wprost z treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Wyjątkiem od powyższej zasady jest uregulowanie zawarte w art. 61 § 3 ustawy, zgodnie z którym po przekazaniu sądowi skargi sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z wymienionego przepisu wynika, iż można wstrzymać wykonanie tylko takiej decyzji, która nadaje się do wykonania. Nadto wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji ma charakter wyjątkowy, a jego warunkiem jest uprawdopodobnienie istnienia przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 ustawy. W niniejszej sprawie brak jest podstaw do skorzystania z możliwości przewidzianej w cytowanym wyżej przepisie. Należy wskazać, że wstrzymanie wykonania może dotyczyć tylko takich aktów administracyjnych lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Wykonanie aktu oznacza spowodowanie, sprowadzenie, w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym, takiego stanu w rzeczywistości społecznej, który jest zgodny z treścią aktu. Przedmiotem wykonania aktu administracyjnego jest więc każde zachowanie się podmiotu zobowiązanego do jego wykonania, polegające na działaniu, zaniechaniu określonego działania, znoszeniu zachowań innych podmiotów, a nawet świadczenie w rozumieniu prawa cywilnego (por. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, str. 295). Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania. W opisanym stanie faktycznym przedmiotem zaskarżenia jest decyzja o utrzymaniu w mocy decyzji o wygaśnięciu zezwolenia na sprzedaż i podawanie napojów alkoholowych. Jest to akt, który w ocenie sądu nie posiada przymiotu wykonalności. Sąd w niniejszej sprawie stoi bowiem na stanowisku, iż akty administracyjne o charakterze deklaratoryjnym, stwierdzające jedynie określony stan prawny, nie mają przymiotu wykonalności. Nie nakładają bowiem na ich adresata obowiązków podlegających wykonaniu w drodze egzekucji. Stanowisko powyższe znajduje potwierdzenie w orzecznictwie (por. postanowienie NSA z 12 października 1987 r., IV SA 788/87, GAP 3/1988 s. 44) i literaturze (M. Jaśkowska (w:) Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Kraków 2000, s. 938). Ponadto – gdyby nawet przyjąć, iż przedmiotowa decyzja jest wykonalna – wniosek skarżącej o wstrzymanie jej wykonania nie może zostać uwzględniony także ze względów merytorycznych. Skarżąca w istocie ograniczyła się wyłącznie do wystąpienia z żądaniem wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Nie wskazała natomiast żadnych okoliczności pozwalających stwierdzić, że jej wykonanie stwarza realne niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Takiego uzasadnienia nie stanowią ogólnikowe oświadczenia, że "skarżąca utrzymuje się przede wszystkim ze sprzedaży napojów alkoholowych", oraz że pozbawienie możliwości sprzedaży alkoholu może doprowadzić do upadłości firmy. Skarżąca nie wykazała ani jaką część dochodów przynosi sprzedaż alkoholu, na który posiadała dotąd zezwolenie, ani też nie wskazała nawet w przybliżeniu rozmiarów ewentualnej szkody. Skarżąca prowadzi sklep spożywczy, w którym sprzedaje nie tylko alkohol. Utrata zezwolenia na jego sprzedaż nie musi zatem łączyć się z koniecznością rezygnacji z prowadzonej działalności gospodarczej. Skarżąca nie uprawdopodobniła, że wykonanie zaskarżonej decyzji stworzy realne niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), Sąd orzekł jak w postanowieniu. TG