III SA/Łd 57/14

PostanowienieWSA w Łodzi2014-05-14

Skład orzekający: Referendarz sądowy Małgorzata Kowalska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy osobie fizycznej, która została zwolniona z kosztów sądowych w postępowaniu administracyjnym, należy przyznać prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata, jeśli nadal przebywa w zakładzie karnym, nie jest zatrudniona i nie posiada żadnych środków na pokrycie kosztów wynagrodzenia pełnomocnika?
Ratio decidendi
Osobie fizycznej, która wykazała, że nie jest w stanie ponieść żadnych kosztów postępowania, należy przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym ustanowienie adwokata. Dotyczy to również sytuacji, gdy osoba ta została już wcześniej zwolniona z kosztów sądowych, a jej sytuacja materialna nie uległa zmianie, co uzasadnia przyznanie pomocy prawnej w celu zapewnienia realizacji prawa do sądu.
Stan faktyczny
Skarżący S. S. złożył skargę na decyzję Wojewody o wymeldowaniu. Wniósł również o zwolnienie od opłat sądowych, które zostało uwzględnione. Następnie, po oddaleniu jego skargi wyrokiem WSA, złożył kolejny wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Z oświadczenia o stanie majątkowym wynikało, że skarżący przebywa w zakładzie karnym, nie jest zatrudniony i nie posiada środków na pokrycie kosztów wynagrodzenia pełnomocnika.
Rozstrzygnięcie
Przyznano skarżącemu S. S. prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 14 maja 2014 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale III Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. S. o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi S. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie: wymeldowania p o s t a n a w i a: przyznać skarżącemu S. S. prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata. M.K. W dniu 11 grudnia 2013 roku S. S. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. ze skargą na decyzję Wojewody [...] z [...] o wymeldowaniu. Do skargi dołączył wniosek o zwolnienie od opłaty sądowej. Postanowieniem z dnia 30 stycznia 2013 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Ł. uwzględnił wniosek skarżącego i przyznał mu prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wyrokiem z 26 marca 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. oddalił skargę S. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] o wymeldowaniu. W dniu 7 kwietnia br. do sądu wpłynął wniosek strony o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Ze złożonego na urzędowym formularzu PPF oświadczeniu o stanie rodzinnym majątku i dochodach oraz uzasadnienia wniosku wynika, że skarżący w dalszym ciągu przebywa w zakładzie karnym, w którym nie jest zatrudniony i nie posiada żadnych środków, z których mógłby pokryć koszty wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Wniosek jest zasadny. Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.)- dalej "p.p.s.a." prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżącemu przyznane już zostało prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, dlatego jego obecny wniosek o przyznanie prawa pomocy w poprzez ustanowienie adwokata (punkt 4 formularza wniosku), winien być rozpoznany pod kątem wystąpienie przesłanek do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Zgodnie z powołanym przepisem przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej. Z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżący w dalszym ciągu przebywa w zakładzie karnym, w którym nie jest zatrudniony i nie posiada żadnych środków z których mógłby uiścić wynagrodzenie pełnomocnika z urzędu. Uwzględniając powyższe oraz treść art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. należało uznać, że skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, dlatego w celu zachowania jego prawa do sądu zasadnym jest przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym. Postanowieniem z dnia 30 stycznia 2014 roku wnioskodawcy przyznane zostało prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i dlatego obecnie uwzględniając jego wniosek przyznane mu zostało prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 245 § 2 i art., 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji. M.K.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło