III SA/Łd 57/16

Dnia 27 kwietnia 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki, Sędziowie Sędzia NSA Irena Krzemieniewska (spr.), Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska, , Protokolant Starszy sekretarz sądowy – Dorota Czubak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 kwietnia 2016 roku sprawy ze skargi A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za grudzień 2012 r. postanawia: zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne. Decyzją z dnia (...), nr (...) Dyrektor Izby Celnej w Ł. na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 - ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz.U. z 2012r., poz. 749 ze zm.), utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w P. nr (...) z dnia (...), określającą "A" Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K. zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za grudzień 2012r. w kwocie 120 131 zł. Powyższe rozstrzygnięcie zostało wydane w oparciu o następujące ustalenia faktyczne i prawne. Funkcjonariusze Urzędu Celnego w P. w dniach: 1 i 10 kwietnia 2014r., 5 maja 2014r., 20-23 maja 2014r. i 30 maja 2014r., w składzie podatkowym "A" Sp. z o. o. w K. oraz w siedzibie Urzędu Celnego w P. przeprowadzili kontrolę obrachunkową w zakresie prowadzonej dokumentacji produkcyjnej oraz obrotu alkoholem etylowym skażonym, obrachunku obrotu alkoholem etylowym skażonym w magazynie, rozliczenia ubytków alkoholu etylowego skażonego w magazynie w stosunku do zatwierdzonych norm dopuszczalnych ubytków podczas magazynowania oraz zużycia alkoholu etylowego skażonego do produkcji kosmetyków. Kontrola obejmowała okres od 01.01.2012r. do 31.12.2012r. i zakończyła się sporządzeniem protokołu kontroli obrachunkowej z dnia 18 czerwca 2014r. W toku przeprowadzonej kontroli w zakresie obrachunku obrotu alkoholem etylowym skażonym ustalono, że w magazynie Spółki w okresie od 01.01.2012r., do 31.12.2012r. przyjęto z przeznaczeniem do produkcji kosmetyków 4.202.780 kg alkoholu etylowego skażonego i 5.211.135 L 100% vol. alkoholu etylowego, w tym: - 6% IPA+ 1g Bitrex (mieszanina alkoholu izopropylowego (propan-2-ol) i benzoesanu denatonium) – 2.740,047 kg i 3 466.767 L 100 % vol. alkoholu etylowego, - Bitrex+TBA (roztwór benzoesanu denatonium w alkoholu tert-butylowym) – 1 462.733 kg i 1 744.368 L 100 % vol. alkoholu etylowego. Na podstawie dokumentów WA ustalono, że ww. okresie spółka wydała z magazynu 488 kg alkoholu etylowego skażonego do działu technicznego i 1 426 kg alkoholu etylowego skażonego do laboratorium. W kontrolowanym okresie stwierdzono, że łączna ilość niewłaściwe udokumentowanego zużycia alkoholu etylowego skażonego dla skażalnika Bitrex + 0,13% TBA wyniosła 1 914 kg co stanowi 2 422 L 100% vol. Postanowieniem z dnia 28 listopada 2014r. Naczelnik Urzędu Celnego w P. wszczął z urzędu postępowanie podatkowe w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za grudzień 2012r. Decyzją z dnia 31 marca 2015r. Naczelnik Urzędu Celnego w P. określił "A" Spółce z o.o. z siedzibą w K. zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za miesiąc grudzień 2012r., w łącznej kwocie 120 131 zł. Od powyższej decyzji pełnomocnik Spółki złożył odwołanie, w którym wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i orzeczenie co do istoty sprawy zarzucił naruszenie; 1) § 13 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 sierpnia 2010r. w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego (Dz. U. nr 159/2010, póz. 1070 ze zm.) oraz § 9 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 8 lutego 2013r., w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego (Dz. U. z 2013, póz. 212) - poprzez uznanie, że alkohol wykorzystany w laboratorium oraz dziale technicznym Spółki jako próbki do analiz oraz do niezbędnych prób produkcyjnych nie podlega zwolnieniu od akcyzy; 2) art. 32 ust. 5 pkt 3 ustawy o podatku akcyzowym oraz § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 30 sierpnia 2010r., w sprawie dokumentu dostawy, ewidencji wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, warunków i sposobu ich zwrotu oraz środków skażających alkohol etylowy (Dz. U. nr 160, poz. 1075 ze zm.) poprzez uznanie, że ewidencja wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem, prowadzona przez Spółkę "A" zgodnie z przepisami i zgodnie z rzeczywistością jest niewystarczająca aby zastosować zwolnienie od akcyzy; 3) art. 191 Ordynacji podatkowej poprzez błędną ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego; 4) art. 193 Ordynacji podatkowej poprzez pominięcie w sprawie rzetelnych i niewadliwych ksiąg podatkowych, tj. ewidencji zużycia alkoholu etylowego. W ocenie Spółki stanowisko organu jest nieprawidłowe, ponieważ alkohol skażony w łącznej ilości 1 914 kg został zużyty przez laboratorium oraz dział techniczny i podlegał zwolnieniu z podatku akcyzowego, albowiem Spółka dopełniła wszystkich warunków, zarówno formalnych jak i materialnych, uprawniających do skorzystania z przedmiotowego zwolnienia. Dyrektor Izby Celnej w Ł. utrzymując zaskarżoną decyzję w mocy wskazał, że z dokumentów WA wynika, że w okresie od 1.01.2012r. do 31.12.2012r. Spółka wydała z magazyny 488 kg alkoholu etylowego skażonego do działu technicznego oraz 1 426 kg alkoholu etylowego do laboratorium. Zgodnie natomiast z § 13 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23.08.2010r. w sprawie zwolnień podatku akcyzowego (Dz.U. nr 159, poz. 1070 ze zm.), zwalnia się od akcyzy napoje alkoholowe używane: - jako próbki do analiz, niezbędnych prób produkcyjnych lub celów naukowych; - do badań naukowych; - do procesów produkcyjnych, pod warunkiem że produkt końcowy nie zawiera alkoholu. Zwolnienie o którym mowa w ust. 1, stosuje się w przypadkach, o których mowa w art. 32 ust. 3 pkt 1 i 8 ustawy, jeżeli spełnione są warunki, o których mowa w art. 32 ust. 5-11 ustawy (ust. 2 ww. przepisu). W celu dokładnego wyjaśnienia sprawy organ podatkowy wezwał Spółkę do złożenia wyjaśnień. Pismem z dnia 19 maja 2014r. (k nr 172-183) strona poinformowała, że "alkohol etylowy skażony zużywany był do celów uprawniających do zwolnienia, gdyż wykorzystywany był jako próbki do analiz, do niezbędnych prób produkcyjnych lub celów naukowych oraz przemywania urządzeń laboratoryjnych. (...) Spółka wykorzystując alkohol etylowy w laboratorium wypełniła warunek materialny zwolnienia, tj. zużyła alkohol etylowy skażony jako próbki do analiz, do niezbędnych prób produkcyjnych oraz celów naukowych, a ponadto wypełniła warunek formalny zwolnienia, tj. właściwie zewidencjonowała zużycie alkoholu. Spółka dokumentuje każde wydanie alkoholu z magazynu na podstawie dokumentu WA, co znajduje swoje odzwierciedlenie w ewidencji wyrobów akcyzowych zwolnionych od akcyzy ze względu na przeznaczenie, umożliwiającej identyfikację wyrobów akcyzowych, zgodnie z art. 32 ust. 5 pkt. 3 ustawy akcyzowej. Dodatkowo fakt wydania alkoholu etylowego skażonego został wykazany w księdze obrotu alkoholu etylowego, o której mowa w § 13 rozporządzenia w sprawie kontroli niektórych wyrobów akcyzowych. Spółka nie prowadzi żadnej dodatkowej dokumentacji, bowiem w świetle przepisów akcyzowych, ani przepisów o kontroli akcyzowej nie jest ona do tego zobowiązana." W ocenie organu podatkowego sam fakt prowadzenia ww. ewidencji nie potwierdza, że alkohol został wykorzystany na cele uprawniające do zwolnienia od podatku, jest to tylko jeden z warunków określonych w art. 32 ust. 5-11 ustawy o podatku akcyzowym, uprawniający do zastosowania zwolnienia od podatku. Ponadto, jak sama Spółka przyznała w ewidencji wyrobów akcyzowych zwolnionych od akcyzy ze względu na przeznaczenie, odnotowywane są ilości alkoholu etylowego skażonego pobrane z magazynu zgodnie z dokumentami WA, a nie ilości zużytego alkoholu, które winny być w niej ewidencjonowane. Zatem, w przypadku laboratorium, jak wskazuje Spółka jedynym dokumentem potwierdzającym jednocześnie wydanie i zużycie przedmiotowego alkoholu jest dokument WA, który nie potwierdza jednak, że przedmiotowy alkohol został faktycznie zużyty jako próbki do analiz oraz niezbędnych prób produkcyjnych. Odnosząc się do alkoholu pobieranego przez dział techniczny, kontrolujący ustalili, że do części dokumentów WA (za wyjątkiem poz. 4, 5, 9 i 17 załącznika 4.1) dołączono instrukcję wytwarzania próbek. Ponadto, do dokumentów WA dołączany był również kwit wagowy, za wyjątkiem dokumentu WA nr 934/2012 z dnia 18.10.2012r. Tak jak w przypadku pozostałych wyliczeń, do ustalenia ilości alkoholu etylowego skażonego przekazanego do działu technicznego, zespół kontrolujący przyjął ilości wynikające z dołączonych kwitów wagowych. Dodatkowo, zgodnie z wyjaśnieniami Spółki z dnia 12.05.2014r. wskazano, że dokument w postaci "Instrukcji wytwarzania produktu testowego" nie jest dokumentem potwierdzającym faktyczne wykorzystanie alkoholu na cele uprawniające do zwolnienia od podatku akcyzowego. Odnosząc się natomiast do zastrzeżeń Spółki do protokołu z kontroli obrachunkowej zawartych w piśmie z dnia 27.06.2014r. i załączonych protokołów organ podatkowy wskazał, że nie są to nowe dowody, które wpłynęłyby na ustalenia kontroli. Stwierdził, że na kserokopiach załączonych dokumentów widnieją ręcznie sporządzone zapisy, tj. oświadczenia, że pobrana ilość w całości została zużyta do przygotowania próbek laboratoryjnych. Zapisów tych nie było jednak na przedstawionych kontrolującym w dniu 10.04.2014r., przez Spółkę dokumentach produkcyjnych, wśród których znajdowały się również dokumenty - Wydanie alkoholu, Instrukcja wytwarzania. Zgodnie z twierdzeniem Spółki "Instrukcja wytwarzania na produkty testowe jest przygotowywana wcześniej i nie jest dokumentem, który określa, w jakim konkretnym dniu taki bulk jest wytwarzany. Dokumentem potwierdzającym pobór alkoholu jest dokument WA." W świetle powyższych okoliczności organ odwoławczy stwierdził, że Instrukcja wytwarzania produktu testowego" nie jest dokumentem potwierdzającym faktyczne wykorzystanie alkoholu na cele uprawniające do zwolnienia od podatku akcyzowego. Spółka ewidencjonowała wydanie alkoholu do działu technicznego i laboratorium, a nie jego zużycie. Spółka nie posiada dokumentów potwierdzających faktyczne zużycie alkoholu etylowego skażonego do celów laboratoryjnych oraz działu technicznego. Brak więc udokumentowania faktycznego użycia alkoholu etylowego skażonego w odniesieniu do alkoholu etylowego skażonego wydanego do działu technicznego oraz laboratorium w łącznej ilości 1.914 kg, co stanowi 2.422 litrów 100% vol. Zasady opodatkowania wyrobów akcyzowych podatkiem akcyzowym, w tym zwolnienia od akcyzy, określa ustawa z dnia 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym (Dz.U. z 2014r., póz. 752 ze zm.) oraz rozporządzenia wykonawcze tj. cyt. powyżej rozporządzenie Ministra Finansów w z dnia 23 sierpnia 2010r. w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego. W myśl art. 32 ust. 3 pkt 1 i 8 ustawy o podatku akcyzowym zwolnienie od akcyzy wyrobów, o których mowa w ust. 1, stosuje się wyłącznie w przypadku ich dostarczania ze składu podatkowego na terytorium kraju do podmiotu zużywającego oraz zużycia przez podmiot prowadzący skład podatkowy występujący jako podmiot zużywający. Zgodnie z art. 32 ust. 5 pkt 3 ustawy, warunkiem zwolnień od akcyzy wyrobów akcyzowych ze względu na ich przeznaczenie jest również prowadzenie ewidencji wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem przez podmiot prowadzący skład podatkowy, zarejestrowanego handlowca, podmiot pośredniczący oraz podmiot zużywający prowadzący działalność gospodarczą z użyciem wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie. Szczegółowy zakres danych, jakie powinna zawierać ewidencja wyrobów akcyzowych zwolnionych i sposób jej prowadzenia określa rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 30.08.2010r. w sprawie dokumentu dostawy, ewidencji wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, warunków i sposobu ich zwrotu oraz środków skażających alkohol etylowy (Dz. U. Nr 160, poz. 1075 ze zm.). W myśl § 3 ust. 1 pkt 1 lit. c ewidencja wyrobów zwolnionych powinna zawierać ilość wysłanych lub otrzymanych wyrobów zwolnionych, w tym ilość wyrobów zwolnionych zużytych na cele uprawniające do ich zwolnienia od akcyzy oraz ich łączną ilość, obliczoną narastająco od początku roku kalendarzowego. Spółka nie spełniła warunku określonego w art. 32 ust. 5 pkt 3 ustawy o podatku akcyzowym, bowiem prowadzona przez podmiot ewidencja dokumentowała wyłącznie wydanie alkoholu do działu technicznego i laboratorium, a nie jego zużycie. Wobec niewypełnienia warunków, o których mowa w odpowiednio w § 13 ust. 2 rozporządzenia w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego, w odniesieniu do alkoholu etylowego skażonego wydanego do działu technicznego w ilości 488 kg oraz do laboratorium w ilości 1 426 kg nie ma zastosowania zwolnienie od akcyzy wynikające z ust. 1 ww. przepisu. Również dokumentu "Instrukcja wytwarzania produktu testowego" przedłożonego przez Spółkę - nie można uznać za dokument potwierdzający faktyczne wykorzystanie alkoholu na cele uprawniające do zwolnienia od podatku akcyzowego. W piśmie z dnia 12 maja 2014r. Spółka wyjaśniła, że: "Instrukcja wytwarzania na produkty testowe jest przygotowywana wcześniej i nie jest dokumentem, który określa, w jakim konkretnym dniu taki bulk jest wytwarzany. Dokumentem potwierdzającym pobór alkoholu jest dokument WA." W ocenie organu Spółka nie udokumentowania faktycznego użycia alkoholu etylowego skażonego w odniesieniu do alkoholu etylowego skażonego wydanego do działu technicznego oraz laboratorium w łącznej ilości 1 914 kg. Odnosząc się do zarzutów postawionych w odwołaniu Dyrektor Izby Celnej w Ł. i odwołując się do treści wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 14 lipca 2015r., sygn. akt III SA/Łd 459/15 w sprawie ze skargi Spółki "A" na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia 06.03.2015r. w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za grudzień 2010r. wskazał, że Sąd podzielił stanowisko organu podatkowego, iż przedstawione przez Spółkę w toku kontroli dokumenty WA, potwierdzające fakt wydania oznaczonej ilości alkoholu etylowego z magazynu oraz do laboratorium, czy też działu technicznego, nie mogą stanowić podstawy do skorzystania ze zwolnienia od akcyzy w oparciu o § 13 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 rozporządzenia z dnia 23 sierpnia 2010r. w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego. Przepis ten uzależnia bowiem zwolnienie od akcyzy alkoholu etylowego, który zużyty został w konkretnym, wskazanym przez ustawodawcę celu, tj. jako próbki do analiz, niezbędnych prób produkcyjnych lub celów naukowych. Zatem alkohol przekazany do laboratorium lub działu technicznego bez wykazania i udokumentowania sposobu jego zużycia winien podlegać opodatkowaniu podatkiem akcyzowym. Sama bowiem czynność wydania alkoholu etylowego skażonego do laboratorium czy działu technicznego nie podlega zwolnieniu od akcyzy. Zwolnieniu podlega natomiast alkohol wykorzystany jako próbki do analiz, niezbędnych prób produkcyjnych lub celów naukowych. Sąd zgodził się ze stanowiskiem strony skarżącej, że z przepisów ustawy ani rozporządzenia bezpośrednio nie wynika obowiązek prowadzenia dodatkowej dokumentacji przez podmiot, który zamierza skorzystać ze zwolnienia od akcyzy napojów alkoholowych używanych jako próbki do analiz, niezbędnych prób produkcyjnych lub celów naukowych. Nie oznacza to jednak, że podatnik korzystający z takiego zwolnienia nie jest zobligowany do wykazania w toku postępowania, iż faktyczne przeznaczył alkohol etylowy na cel wskazany w cytowanym wyżej przepisie rozporządzenia. Z kolei po rozpoznaniu skargi Spółki na interpretację indywidualną Ministra Finansów nr IPTPP3/443A-47/14-4/BJ z dnia 23.10.2014r., w wyroku z dnia 29.04.2015r. sygn. akt III SA/Łd 155/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi dokonał wykładni § 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 8 lutego 2013r. wskazując m.in., że: "nie spełnia warunków materialnych zwolnienia i nie podlega zwolnieniu z powyższego przepisu, np. użycie alkoholu etylowego do przygotowania odczynników, za pomocą których będą badane wyroby, użycie alkoholu etylowego jako rozpuszczalnika lub do mycia i odkażania sprzętu". Oznacza to iż, nie jest zwolniony od akcyzy cały alkohol zużywany przez spółkę do celów laboratoryjnych lub przez dział techniczny. W sytuacji zatem, kiedy strona wykorzystuje alkohol w laboratorium lub w dziale technicznym na cele, które nie mogą zostać objęte zwolnieniem, niezbędne jest prowadzenie dokumentacji zużycia tego alkoholu pozwalającej na ustalenie ilości alkoholu zużytego na cele zwolnione od akcyzy". W świetle przedstawionych powyżej okoliczności organ stwierdził, że w ewidencji wyrobów akcyzowych zwolnionych od akcyzy ze względu na przeznaczenie, odnotowywane są ilości alkoholu etylowego skażonego pobrane z magazynu, zgodnie z dokumentami WA, a nie ilości zużytego alkoholu, które winny być w niej ewidencjonowane. Sam fakt prowadzenia ww. ewidencji nie potwierdza, że alkohol został wykorzystany na cele uprawniające do zwolnienia od podatku, jest to tylko jeden z warunków określonych w art. 32 ust. 5-11 ustawy o podatku akcyzowym, uprawniający do zastosowania zwolnienia od podatku. Zatem, w przypadku laboratorium Spółka wskazała, że jednym dokumentem potwierdzającym jednocześnie wydanie i zużycie przedmiotowego alkoholu jest dokument WA, który nie potwierdza, że alkohol został faktycznie zużyty jako próbki do analiz oraz niezbędnych prób produkcyjnych. Alkohol pobierany przez dział techniczny dokumentowano załączając kwit wagowy, a do części dokumentów załączono instrukcje wytwarzania próbek. "Instrukcja wytwarzania na produkty testowe" jest natomiast przygotowywana wcześniej i nie jest dokumentem, który określa, w jakim konkretnym dniu taki bulk jest wytwarzany. W ocenie Spółki dokumentem potwierdzającym pobór alkoholu jest dokument WA." Zdaniem organu dokument "Instrukcja wytwarzania produktu testowego" również nie jest dokumentem potwierdzającym faktyczne wykorzystanie alkoholu na cele uprawniające do zwolnienia od podatku akcyzowego. Powyższe dotyczy również tzw. protokołów potwierdzających zużycie alkoholu do wyprodukowania każdej partii produktów testowych załączonych do zastrzeżeń do protokołu kontroli obrachunkowej. Przedstawione przez Spółkę protokoły potwierdzające zużycie alkoholu do wyprodukowania każdej partii produktów testowych różnią się od pobranych przez kontrolujących podczas kontroli obrachunkowej w dniu 10 kwietnia 2014r., dokumentów produkcyjnych - Wydanie alkoholu, Instrukcja wytwarzania na produkty testowe, zamieszczonym ręcznie sporządzonym oświadczeniu, że pobrana ilość w całości została zużyta do przygotowania próbek laboratoryjnych. W pobranych przez kontrolujących w dniu 10.04.2014r. dokumentach produkcyjnych, wśród których znajdowały się również dokumenty - Wydanie alkoholu, Instrukcja wytwarzania na produkty testowe (dokumenty te znajdują się w aktach kontroli), nie było oświadczenia o którym mowa powyżej. Jednak niezależnie od powyższego przedłożona dokumentacja nie potwierdza, że alkohol etylowy skażony został zużyty zgodnie z przeznaczeniem. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi pełnomocnik spółki zarzucił zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia (...) naruszenie: - art. 180 Ordynacji podatkowej poprzez zastosowanie niedopuszczalnej formalnej teorii dowodów; - art. 187 § 1 w zw. z art. 121 § 1 oraz art. 122 Ordynacji podatkowej poprzez brak wyczerpującego rozpatrzenia materiału dowodowego i w konsekwencji uznanie, że Spółka niewystarczająco dokumentuje zużycie alkoholu skażonego do celów zwolnionych; - art. 191 Ordynacji podatkowe poprzez przekroczenie grani zasady swobodnej oceny dowodów polegające na bezzasadnym odrzuceniu przedstawianych przez Spółkę dowodów potwierdzających zużycie alkoholu skażonego w laboratorium i dziale technicznym do celów zwolnionych; - art. 193 Ordynacji podatkowej poprzez pominięcie w sprawie rzetelnych i niewadliwych ksiąg podatkowych, tj. ewidencji zużycia alkoholu etylowego; - § 13 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia z dnia 23 sierpnia 2010r. w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego i § 9 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 rozporządzenia z dnia 8 lutego 2013r. poprzez uznanie, że alkohol wykorzystany w laboratorium oraz dziale technicznym Spółki jako próbki do analiz oraz do niezbędnych prób produkcyjnych nie podlega zwolnieniu od akcyzy; Wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w P. z dnia 31 marca 2015r. i orzeczenie o kosztach postępowania według norm przepisanych. W dniu 11 kwietnia 2016r. do akt sprawy wpłynęło pismo procesowe pełnomocnika strony skarżącej z dnia 5 kwietnia 2016r., w którym wniósł o włączenie do akt sprawy pisma Komisji Europejskiej z dnia 31 marca 2016r. zawierającego oficjalne stanowisko KE w zakresie przepisów ustawy o podatku akcyzowym regulujących instytucję norm dopuszczalnych ubytków wyrobów akcyzowych. Zdaniem KE przepisy ustawy są niezgodne z Dyrektywą 92/83/EWG, art. 7 ust. 4 Dyrektywy 2008/118/WE i zasadą proporcjonalności. Powyższe pismo zostało stronie doręczone w związku ze złożoną w dniu 29 marca 2013r. skargą do KE zarejestrowaną pod sygn. EU/5576/13 dotyczącą naruszenia przez Polskę Dyrektywy 92/83/EWG. W odpowiedzi na to pismo Dyrektor Izby Celnej w Ł. podniósł, iż stanowisko Komisji Europejskiej dotyczy stanu prawnego obowiązującego od 1.01.2016r. a zaskarżona decyzja dotyczy stanu prawnego obowiązującego w 2012r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270; dalej: ), Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego , sądowo administracyjnego , sądowego przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej W takiej samej sprawie orzekał już Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi , który wyrokiem z dnia 14 lipca 2015r oddalił skargę spółki "A" na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. . Sprawa ma sygn. akt III SA/Łd 459/15 . Od tego wyroku skarżąca spółka wniosła skargę kasacyjną, która rozpoznana będzie przez Naczelny Sąd Administracyjny w najbliższym czasie pod sygnaturą I GSK 2006/15. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, rozpatrzenie przez Naczelny Sąd Administracyjny sprawy o sygn. akt I GSK 2006/15 może mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy, z uwagi na tożsamość problemu prawnego. Zdaniem Sądu, zasada szybkości postępowania sądowego powinna ustąpić pierwszeństwa w realiach niniejszej sprawy zasadzie jednolitości oraz stabilności orzecznictwa sądowego. Zawieszenie postępowania sądowego jest nadto zgodne z zasadą ekonomiki procesowej, gdyż pozwala uniknąć szeregu potencjalnie zbędnych czynności do czasu rozstrzygnięcia spraw prejudycjalnych, które mają istotne znaczenie dla kontroli legalności zaskarżonej decyzji. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 125 § 1 pkt. 1 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu. ec